ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Εις γάμου κοινωνίαν

Διάβαζα προ ημερών σ’ αυτήν εδώ την εφημερίδα τα δράματα των βαλκάνιων
γυναικών, στα οποία, ειρήσθω εν παρόδω, είχε ξανααναφερθεί η κυρία Μίλερ αλλά
τότε μας είχε κακοφανεί. Η ιστορία του φρικτού αυτού δουλεμπορίου πάλιωσε πια.
Τα καινούργια είναι σαφώς πιο ανησυχητικά, διότι οι αυτουργοί τους δεν είναι
τίποτα μάγκες και καραμπουζουκλήδες, αλλά κάτι ανθρωπάκια που δεν τα πιάνει το
μάτι σου. Ποιος λέει ότι οι μουλωχτοί δεν έχουν τεστοστερόνη. Έχουν, και
μάλιστα σε ποσότητες που ξεπερνούν τις φυσιολογικές τιμές. Κι απάνω που
πανηγυρίσαμε τους πρώτους μεικτούς γάμους που έγιναν στην περιφέρεια – Ρωμιός
νυμφεύτηκε Μολδαβή – άρχισαν τώρα τα διαζύγια. Μου έλεγε τελευταία δικηγόρος,
του οποίου τη γνώμη εκτιμώ, ότι στην επαρχία πέφτουν βροχή οι αιτήσεις
διαζυγίων από αλλοδαπές. Διότι – πώς να το κάνουμε – και η πιο καψερή Μολδαβή
έχει κι αυτή τα όριά της. Ελεεινολογεί και μέμφεται η μικροκοινωνία την
αχάριστη που αντί να τιμάει τον άντρα που έκανε το ψυχικό να την πάρει, αυτή
παίρνει των ομματιών της, παίρνει και τον καρπό της κοιλίας της και φεύγει
διεκδικώντας τα δεδουλευμένα, δηλαδή τη νόμιμη διατροφή.

Διότι μη θαρρείτε ότι ο παρατημένος «πονόψυχος» είχε συμπεριφορά καλύτερη από
τους λιγδιάρηδες των επαρχιακών μπαρ που βλέπουν την αναγκεμένη γυναίκα σαν
κακό σκυλί που ψόφο δεν έχει. Ούτε να σας περάσει από το νου ότι ο
συγκεκριμένος ψυχικάρης θα έπαιρνε την Αλβανίδα εάν ήταν ωραίος και σέξι. Μ’
αυτά και μ’ αυτά ας ετοιμαστούμε να χρυσώσουμε την Αλβανία με διατροφές και
εμβάσματα. Ξηλωθείτε, γιατί το παραξηλώσατε.