Στο ίδιο καζάνι

Το μάθημα της νέας ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού αποφάσισαν να
εισαγάγουν στα Γυμνάσια της περιοχής των Γκρεκάνων στην Καλαβρία. Η απόφαση
ανήκει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και προβλέπει την ένταξη της διδασκαλίας της
ελληνικής για τρεις ώρες την εβδομάδα στο γενικό σχολικό πρόγραμμα, ακριβώς
όπως διδάσκονται οι μαθητές τα αγγλικά και τις άλλες ξένες γλώσσες. Αυτή η
απόφαση δείχνει από μόνη της την απήχηση που είχε το πρόσφατο συνέδριο για την
επαναφορά της ελληνικής γραφής στην γκρεκανική διάλεκτο αλλά δείχνει και κάτι
άλλο: Μια μικρή ελπίδα ότι το άνοιγμα προς την Ελλάδα μπορεί να βοηθήσει κάπως
και τους Γκρεκάνους και τους Καλαβρούς και τους Ιταλούς κατοίκους της περιοχής
που βράζουν στο ίδιο καζάνι, της φτώχειας, της απομόνωσης, της ανεργίας, της
καθυστέρησης, της Μαφίας, του εκπατρισμού προς αναζήτηση καλύτερης τύχης. Όμως
για να φθάσει η πρώτη δόση της βοήθειας – η γλώσσα – χρειάζονται πολλά και
πρώτα πρώτα σύστημα διδασκαλίας και βιβλία για την εκμάθηση της νέας
ελληνικής. Είναι εύκολο να βρεθούν καθηγητές ή δάσκαλοι, Έλληνες ή Ιταλοί, να
διδάξουν, και προς αυτή την κατεύθυνση εργάζεται το ελληνικό υπουργείο
Παιδείας, αλλά το ερώτημα είναι με τι μέσα και τι διεξόδους μπορεί να
προσφέρει στη ζωή των ελληνομαθών αποφοίτων μια τέτοια αρχή. Γιατί η αρχή
είναι το ήμισυ του παντός, εφόσον υπάρχει η δυνατότητα για ένα αίσιο τέλος.