Πρόσωπα Μετά τον Αραφάτ

Την περασμένη εβδομάδα, ο Μπους ανακοίνωσε την πολιτική θανατική καταδίκη
του Αραφάτ. Τη Δευτέρα, ο Πάουελ την εκτέλεσε λέγοντας πως δεν θα ξαναμιλήσει
μαζί του. Μήπως ξεκινάει η ιστορία του Μοχάμεντ Νταχλάν;

Μοχάμεντ Νταχλάν. «Δηλαδή, αν φύγει ο Αραφάτ, την επομένη θα έχουμε παλαιστινιακό κράτος;»

Ο 40χρονος πρώην αρχηγός της παλαιστινιακής ασφάλειας στη Λωρίδα της Γάζας
θεωρείται ο ευνοούμενος της Ουάσιγκτον και του Ισραήλ για τη θέση του Αραφάτ.
Θα μπορούσε άραγε να είναι αντίπαλός του στις επόμενες εκλογές; «Τον κατακρίνω
για πολλά πράγματα, αλλά όταν ο Μπους και ο Αριέλ Σαρόν λένε πως θέλουν να
αλλάξουν τον Αραφάτ, εγώ γίνομαι επικεφαλής της επιτροπής για την επανεκλογή
του», τονίζει ο Νταχλάν σε συνέντευξή του στους «Τάιμς». «Δεν πρέπει να
πιστέψετε ότι το πρόβλημα είναι ο Αραφάτ», προσθέτει. «Μην αφήνετε να σας
εξαπατούν… Δηλαδή, αν φύγει ο Αραφάτ, την επομένη θα έχουμε παλαιστινιακό
κράτος;». Οι κατηγορίες των Ισραηλινών και των Αμερικανών, ότι βρήκαν οδηγίες
προς βομβιστές υπογεγραμμένες από τον Παλαιστίνιο ηγέτη, είναι γι’ αυτόν
χονδροειδή ψεύδη: «Ο Αραφάτ δεν είναι παιδί! Είναι γελοίο να σκέφτεται κανείς
πως έχει υπογράψει χαρτιά που έχουν σχέση με τρομοκρατία», τονίζει.

Ο Νταχλάν μεγάλωσε σε προσφυγικό στρατόπεδο στη Γάζα, όπου η οικογένειά του
κατέφυγε μετά τον πόλεμο του 1948. Παιδί εντάχθηκε στη Φατάχ, στην οποία
εξακολουθεί να ανήκει. Η πρώτη από τις εννέα φορές που συνελήφθη ήταν στα 20
του – έχει περάσει συνολικά τέσσερα χρόνια στη φυλακή, από τα οποία
επωφελήθηκε για να μάθει εβραϊκά. Απελάθηκε στην Τύνιδα, συμμετείχε στις
διαπραγματεύσεις του Όσλο, το 1993, και το 1994 ο Αραφάτ τον διόρισε αρχηγό
της ασφάλειας στη Γάζα. Στα οκτώ χρόνια, που διατήρησε τη θέση αυτή, είχε τον
άχαρο ρόλο να προσπαθεί να εμποδίζει τους συμμάχους του να σκοτώνουν τους
εχθρούς του. Κι όμως, πέρυσι οι Ισραηλινοί προσπάθησαν να τον δολοφονήσουν
ρίχνοντας 112 σφαίρες στο αυτοκίνητο με το οποίο επέστρεφε από συνάντηση με
αξιωματούχους της CIA και της Μοσάντ. Τον Μάιο παραιτήθηκε. Ήταν πολύ δύσκολο,
λέει, πρακτικά όσο και ιδεολογικά, να επιβάλλει τοπικά την ειρήνη όταν η
γενικότερη ειρηνευτική διαδικασία έχει εγκαταλειφθεί. Και την περασμένη
εβδομάδα αρνήθηκε να αναλάβει θέση υπουργού στην Παλαιστινιακή Αρχή και να
καταστεί ουσιαστικά αρχηγός όλων των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας.

Παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών, ο Νταχλάν αρνείται κατηγορηματικά ότι
μισεί τους Ισραηλινούς: «Μισώ την κατοχή, αλλά θα έμπαινα σε οποιοδήποτε
φιλικό ισραηλινό σπίτι κι εκείνοι μπορούν να μπουν στο δικό μου». Δηλαδή θα
άφηνε την κόρη του να παντρευτεί έναν Ισραηλινό; «Δεν θέλω να παντρευτεί η
κόρη μου Ισραηλινό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι ρατσιστής», σπεύδει να
δηλώσει. «Είμαστε μια παραδοσιακή αραβική κοινωνία».