ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Ξεπερασμένο το ΔΙΚΑΤΣΑ;

Ξεπερασμένο λέει από τις εξελίξεις το ΔΙΚΑΤΣΑ. Αν είναι ποτέ δυνατόν. Ίσα ίσα
που είναι από τους πιο προσαρμοσμένους θεσμούς που μπορεί να υπάρξουν. Τώρα
που είμαστε στην Ευρώπη και μπορεί ο κάθε αποτυχών στις μεγαλειώδεις
Πανελλήνιες να πηγαίνει να σπουδάζει σε χώρα ευρωπαϊκή, χωρίς καν διαβατήριο,
που λέει ο λόγος. Δηλαδή με ένα απολυ-τήριο Λυκείου να τον δέχονται σε
διάφορες Αγγλίες και Γαλλίες και άλλες τέτοιες φτωχομάνες της μόρφωσης και να
γυρίζει πίσω και να θεωρείται πτυχιούχος χωρίς καμιά ταλαιπωρία, τίποτα. Ε,
όχι κι έτσι, κύριε Συνήγορε του Πολίτη! Τι Συνήγορος είστε εσείς, και ποιανού
Πολίτη; Εμείς είμαστε περισσότεροι! Αν μπορεί το κάθε πτυχίο να αναγνωρίζεται
χωρίς να το περνάμε από σαράντα κύματα, τι αξία θα έχουν τα δικά μας; Πώς θα
νιώθουμε δικαιωμένοι οι εν Ελλάδι σπουδάσαντες; Το ξέρουμε βέβαια βαθιά μέσα
μας ότι σαν τα ελληνικά Πανεπιστήμια δεν υπάρχουν άλλα, όπου κι αν ταξιδέψεις
κι όπου κι αν βρεθείς, αλλά μια επιβεβαίωση δεν βλάπτει. Δεν γίνεται τώρα ο
πάσα εις να επιστρέφει έτσι απλά με το αεροπλάνο και να του ανοίγουν οι
πόρτες. Εν πάση περιπτώσει, αν δεν πληρώνονται οι καθηγητές και δεν έχουν
κίνητρο για τέτοια και δεν λειτουργεί καλά το ΔΙΚΑΤΣΑ, ας σκεφτούμε κάτι άλλο.
Έτσι ανυπεράσπιστα να μείνουν τα πτυχία μας, στο έλεος της πολιτιστικής
εισβολής των ξενόφερτων; Ας τους βάλουμε κάποιες δοκιμασίες στο αεροδρόμιο.
Τον Σπύρο Παπαδόπουλο και το Τέρας του ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος.
Να γυρίζουν στην Αθήνα με τα πόδια. Να απαγγέλλουν τα χορικά της Αντιγόνης. Να
βρίσκουν μόνοι τους ταξί. Κάτι τέλος πάντων.