ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2002 Ξεφούσκωσαν οι Κορεάτες

Ένα από τα πιο εκπληκτικά στοιχεία της στατιστικής των Παγκοσμίων Κυπέλλων
είναι πως δύο από τις κορυφαίες ποδοσφαιρικές δυνάμεις η Βραζιλία και η
Γερμανία δεν έχουν αναμετρηθεί ποτέ μεταξύ τους σε τελική φάση.

Αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, όμως, είναι γεμάτο από πρωτιές. Η πρώτη διοργάνωση
που φιλοξενήθηκε στην Ασία. Η πρώτη οι αγώνες της οποίας έγιναν σε δύο χώρες.
Η πρώτη του αιώνα. Τώρα μπορεί να έχουμε πρωτιά στον αγωνιστικό χώρο αν η
Βραζιλία επικρατήσει της Τουρκίας και η Γερμανία της Νότιας Κορέας στα
ημιτελικά. Όμως, προγνωστικά σ’ αυτό το Μουντιάλ δύσκολα μπορούν να γίνουν.

Στις αρχές του χρόνου είχα προβλέψει ένα πολύ ασυνήθιστο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Όταν είχα κάνει αυτή την πρόβλεψη στο μυαλό μου είχα τον καιρό, τη διαφορά
ώρας και τις συνήθειες των συνδιοργανωτών. Αλλά από μία άποψη είχα δίκιο γιατί
κανένας δεν είχε προβλέψει πως οι μεγάλες δυνάμεις όπως η Αργεντινή, η Γαλλία,
η Ιταλία και η Πορτογαλία θα αποκλείονταν τόσο νωρίς ή η Ιαπωνία, η Σενεγάλη,
η Νότια Κορέα και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα προχωρούσαν τόσο μακριά.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

«Ο Γκους Χίντινκ έχει κάνει καταπληκτική δουλειά τους τελευταίους μήνες. Τέτοια εποχή πέρυσι η Νότια Κορέα ήταν η μεγάλη απογοήτευση στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών» επισημαίνει ο Πελέ

Τώρα, ωστόσο, ήρθε η ώρα για να ξεκινήσει πραγματικά το Παγκόσμιο Κύπελλο για
τη Βραζιλία. Οι συμπατριώτες μου ξεπέρασαν τον πιο δύσκολο αντίπαλο που είχε
απομείνει την Αγγλία με 2-1, στη Σιζουόκα. Το παιχνίδι μού δημιούργησε δύο
συναισθήματα. Χαρά για τη Βραζιλία και απογοήτευση για την Αγγλία. Περίμενα
περισσότερα από τον Ντέιβιντ Μπέκαμ και την ομάδα του. Αν δεν μπορείς να
αποδώσεις τα μέγιστα σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, τότε χρειάζεσαι μεγάλη και
σκληρή προετοιμασία, άλλη νοοτροπία και τακτική.

Δέχομαι πως οι Άγγλοι παίκτες μόλις είχαν ολοκληρώσει μία μεγάλη και δύσκολη
χρονιά, αλλά το ίδιο συνέβη και με τους Γερμανούς, τους Ισπανούς και πολλούς
Βραζιλιάνους που παίζουν στην Ευρώπη.

Η δικαιολογία πως πολλοί παίκτες του Παγκοσμίου Κυπέλλου παίζουν στην Ευρώπη
δεν ευσταθεί πια.

Η Αγγλία δεν κατάφερε να δημιουργήσει ούτε μία ευκαιρία εναντίον της
Βραζιλίας. Ακόμη και το γκολ του Μάικλ Όουεν ήταν δώρο της Βραζιλίας, η οποία,
ωστόσο, βελτιώθηκε στην άμυνα.

Η διαφορά από τα ματς του πρώτου γύρου ήταν ο τρόπος με τον οποίο οι μέσοι της
Βραζιλίας κάλυπταν τους χώρους και έδιναν βοήθειες. Για παράδειγμα, ο
Ζιλμπέρτο και ο Κλέμπερσον έφεραν εις πέρας την αποστολή τους να
εξουδετερώσουν τον Μπέκαμ.

Η νίκη σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο προϋποθέτει περισσότερα στοιχεία εκτός από
παγκόσμιας κλάσης επιθετικούς όπως τον Ριβάλντο, τον Ρονάλντο και τον
Ροναλντίνιο. Προϋποθέτει τη σιγουριά που δημιουργεί η καλή άμυνα. Ξαφνικά οι
Βραζιλιάνοι έγιναν δύο φορές πιο επικίνδυνοι απ’ ό,τι στους αγώνες του πρώτου
γύρου. Ανεξάρτητα από τα θέματα τεχνικής και τακτικής πιστεύω πως βρίσκονται
πολύ κοντά στην κατάκτηση, για πέμπτη φορά, του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Ο Ρονάλντο (στο στιγμιότυπο με το καινούργιο του κούρεμα) παρακολουθεί τις ζογκλερικές ικανότητές του Εντίλσον. Η Βραζιλία, κατά τον Πελέ, είναι πολύ κοντά σε ένα ακόμη τρόπαιο

Αυτό δεν σημαίνει πως οι Τούρκοι δεν είναι αξιόλογος αντίπαλος. Πέτυχαν πρώτοι
γκολ στην πρώτη αναμέτρηση, στην οποία έχασαν τελικά από τη Βραζιλία 2-1,
κατάφεραν να νικήσουν την Ιαπωνία και τη Σενεγάλη και να φτάσουν μέχρι τα
ημιτελικά, γεγονός ιστορικής σημασίας γι’ αυτούς. Πέρα απ’ όλα τα συστήματα
τακτικής και το ταλέντο του Χακάν Σουκούρ και του Χασάν Σας πιστεύω πως η
Βραζιλία είναι το φαβορί γι’ αυτό το παιχνίδι. Ας μην ξεχνάμε, όμως, πως σ’
αυτό το Μουντιάλ έχουμε πολλές εκπλήξεις.

Οι Τούρκοι έχουν βελτιωθεί εκατό τοις εκατό από τα ματς του πρώτου γύρου. Αλλά
και η Βραζιλία έχει βελτιωθεί τουλάχιστον δύο με τρεις φορές.

ΤΑΠΕΙΝΟΙ

Στον άλλο ημιτελικό υπάρχει, επίσης, μία πρωτοεμφανιζόμενη η Νότια Κορέα.
Όμως, αυτό που προκαλεί μεγαλύτερη εντύπωση είναι η παρουσία της Γερμανίας. Τα
ρεκόρ της στα Παγκόσμια Κύπελλα είναι εκπληκτικά. Οι Γερμανοί έχουν εμφανιστεί
στα ημιτελικά εννέα φορές, όσες και η Βραζιλία, αλλά τα «Πάντσερ» έχουν παίξει
σε δύο τουρνουά λιγότερα, αφού δεν πήραν μέρος το 1930 και το 1950.

Το πρόβλημα είναι πως η σημερινή ομάδα δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τις
προηγούμενες. Δεν βλέπω έναν νέο Φραντς Μπεκενμπάουερ, έναν νέο Καρλ Χάιντζ
Ρουμενίγκε. Είναι καλά οργανωμένοι και δουλεύουν σκληρά ο ένας για τον άλλον,
αλλά οι αντίπαλοι ενθαρρύνονται όταν γνωρίζουν πως το αστέρι των Γερμανών
είναι ο Όλιβερ Καν – ο τερματοφύλακάς τους. Οι Γερμανοί δεν κατάφεραν σε καμία
περίπτωση να φοβίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες στα προημιτελικά.

Οι Αμερικανοί είναι δύσκολος αντίπαλος γιατί είναι πολύ γυμνασμένοι. Οι
Γερμανοί, όμως, δεν είχαν την τεχνική κατάρτιση, ώστε να επικρατήσουν με
μεγαλύτερο σκορ.

Ο Μίχαελ Μπάλακ δεν μπορούσε να αποδώσει τα αναμενόμενα λόγω τραυματισμού, ενώ
ο Μίροσλαβ Κλόζε δεν ήταν τόσο «φρέσκος» στην επίθεση μετά τον τραυματισμό του
στο γόνατο στον πρώτο γύρο. Αυτά τα γεγονότα, όμως, δεν δικαιολογούν τη
δυσκολία με την οποία κέρδισε η Γερμανία τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό της νίκης των Γερμανών ήταν η δημόσια
παραδοχή από τον Όλιβερ Καν και τον Ρούντι Φέλερ πως πρέπει να παίξουν
καλύτερα στα ημιτελικά. Γιατί είναι τόσο εντυπωσιακό; Γιατί δείχνει μία
ταπεινή, ρεαλιστική προσέγγιση του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Η αυταρέσκεια και η αλαζονεία ήταν τα μεγαλύτερα λάθη που υπέπεσαν οι άλλες
μεγάλες ομάδες, οι οποίες επέστρεψαν στην πατρίδα τους μετά τον πρώτο γύρο.

Και αυτό το λάθος δεν πρόκειται να το κάνουν οι Γερμανοί εναντίον της Νότιας
Κορέας. Διαπίστωσα στον προημιτελικό με την Ισπανία πως οι Κορεάτες είχαν
«ξεφουσκώσει», κυρίως στο πρώτο ημίχρονο. Αργότερα, όταν μπήκε στον αγώνα ο Λι
Τσουν Σου βρήκαν και πάλι τον ρυθμό τους, αλλά στην παράταση έδειξαν και πάλι
κουρασμένοι.

Ο Γκους Χίντινκ έχει κάνει καταπληκτική δουλειά τους τελευταίους μήνες. Τέτοια
εποχή πέρυσι η Νότια Κορέα ήταν η μεγάλη απογοήτευση στο Κύπελλο
Συνομοσπονδιών. Θεωρούσα πολύ δύσκολο αυτή η ομάδα να προλάβει να είναι έτοιμη
για τους αγώνες του Μουντιάλ. Τώρα απέδειξε πως δεν είναι μόνο έτοιμη από
άποψη φυσικής κατάστασης και τεχνικής, αλλά μπορεί να υπερηφανεύεται πως είναι
μία από τις τέσσερις κορυφαίες στον κόσμο.

Πάντα θυμίζω πως κάποτε είπα ότι δεν βρίσκεται μακριά η ημέρα που θα δούμε μία
αφρικανική ομάδα να κατακτά το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ίσως μία ασιατική ομάδα τούς
προλάβει, έστω και αν δεν συμβεί αυτό φέτος, με όλο τον σεβασμό στις
εκπληκτικές προσπάθειες των Κορεατών.