[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Όταν ένα απλό πρόβλημα από εκείνα που οι υπουργοί μιας κυβέρνησης – της
οποιασδήποτε κυβέρνησης – αντιμετωπίζουν καθημερινά κατά δεκάδες και η λύση
του δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια υπόθεση ρουτίνας για την οποία το
πολύ να πρέπει να απασχοληθεί κάποιος τμηματάρχης του υπουργείου, γίνεται
μείζον ενδοκυβερνητικό ζήτημα και φθάνει να απασχολεί μέχρι και το Υπουργικό
Συμβούλιο, τότε μπορούμε να πούμε ότι η κυβέρνηση λειτουργεί με λάθος τρόπο.

Αν αυτό το πρόβλημα πάρει και διαστάσεις από τα μέσα ενημέρωσης, τότε είτε η
κυβέρνηση δεν μπορεί να ρυθμίσει τα του οίκου της είτε είναι ανήμπορη να
απασχολήσει τα μέσα ενημέρωσης με άλλα, σοβαρότερα, θέματα.

Όταν ένα μικρό πρόβλημα, μια διαφορετική άποψη για ένα απόλυτα τεχνικό θέμα,
δεν μπορεί να λυθεί ούτε σε υπηρεσιακό επίπεδο αλλά ούτε και μεταξύ δύο
υπουργών που έχουν τη συναρμοδιότητα, με αποτέλεσμα να μετατρέπεται σε
ενδοκυβερνητική διαφορά και διαμάχη, αυτό σημαίνει ότι σκοπίμως δεν βρίσκεται
λύση, γιατί ο στόχος των υπουργών είναι να δείξουν την αντίθεσή τους και όχι
να δώσουν λύση. Αν έτσι έχει το πράγμα, αυτό σημαίνει ότι η κεφαλή της
κυβέρνησης έχει πρόβλημα με τη σύνθεσή της γιατί κάποια όργανα παίζουν φάλτσα.

Όταν σε μια κυβέρνηση μερικά καθημερινά προβληματάκια γίνονται αφορμή για
ομηρικούς καβγάδες και υπουργοί γίνονται περίγελως των πολιτών για διαμάχες
τύπου νοικοκυράς στη βρύση, αυτό σημαίνει ότι η συγκεκριμένη κυβέρνηση δεν
λειτουργεί υπέρ των πολιτών, δεν μπορεί να αποδώσει έργο, δεν έχει μέλλον.

Όταν η Ιστορία γραφεί και αναφέρει ότι δημιουργήθηκε μεγάλο ενδοκυβερνητικό
θέμα επειδή δύο υπουργοί δεν είχαν μπορέσει να συμφωνήσουν εάν οι
λεωφορειολωρίδες θα ξεχώριζαν με κάποιο πλαστικό διαχωριστικό ή με «μάτια
γάτας», όσοι την διαβάσουν, αφού γελάσουν με την καρδιά τους, θα βρουν και μια
εξήγηση γιατί η κυβέρνηση εκείνη δεν μπόρεσε να λύσει άλλα σοβαρότερα
προβλήματα της εποχής.

Όταν όμως θα γράφεται αυτό το τμήμα της Ιστορίας, όπως συμβαίνει πάντα με την
Ιστορία, οι πρωταγωνιστές θα είναι παρελθόν. Αλήθεια, αυτό επιδιώκουν οι
πολέμαρχοι της… διαχωριστικής νησίδας;