Δρόμοι

Οι διπλωμάτες…

… και οι τουρίστες τα μαζεύουν και φεύγουν από την Ινδία, την ώρα που οι
δημοσιογράφοι καταφθάνουν κοπάδια. Οι τρομοκράτες μπορούν από στιγμή σε στιγμή
να προκαλέσουν πυρηνικό πόλεμο, την ίδια ώρα που οι απόστολοι της
αντιτρομοκρατικής συμμαχίας πάνε και έρχονται ζητώντας σωφροσύνη. Άραγε οι
ίδιοι πόση έδειξαν απ’ αυτήν τη σωφροσύνη; Εκατομμύρια εξαθλιωμένοι άνθρωποι
ζουν στην Ινδία και το Πακιστάν. Και όμως, θα έφτανε η αξία ενός
βομβαρδιστικού Χοκ για να εξασφαλίσει πόσιμο νερό για 1,5 εκατομμύριο
ανθρώπους σε όλη τους τη ζωή, όπως υπολογίζει ο Τζον Πίλτζερ στην εφημερίδα
«Μίρορ» (όπου να ‘ναι θα κυκλοφορήσει στην Αγγλία το βιβλίο του «Οι νέοι
ηγεμόνες του κόσμου»). Πόσο είναι σώφρονες εκείνοι που πουλάνε όπλα και στις
δύο πλευρές; Στον φονικό πόλεμο μεταξύ Ιράκ και Ιράν, οι Δυτικοί πουλούσαν
όπλα και στον Σαντάμ και στον Χομεϊνί. Τουλάχιστον ένα εκατομμύριο άνθρωποι
έχασαν τότε τη ζωή τους.

Η βιομηχανία όπλων…

… είναι ένας από τους περισσότερο επιδοτούμενους τομείς της βρετανικής
οικονομίας (μαζί με τη γεωργία). Αυτό σημαίνει πως οι φορολογούμενοι
«προσυπογράφουν» τις πωλήσεις όπλων σε δικτάτορες όπως ο Μουσάραφ και οι
Σαουδάραβες, που στον κόρφο τους εκκολάφθηκε ο Μπιν Λάντεν. Το επιχείρημα
είναι: «Η βιομηχανία όπλων δημιουργεί θέσεις εργασίας». Η πολεμική βιομηχανία
οδηγεί στην αμερικανική οικονομική ανάκαμψη, η οποία με τη σειρά της θα
επηρεάσει θετικά τις οικονομίες της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου. Το 1960,
ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ είχε αποκαλέσει τον αμερικανικό καπιταλισμό ένα
«στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα» που τρέφεται από όπλα και στρατιωτικά
συμβόλαια. Σαράντα σεντς από κάθε δολάριο καταλήγουν στο Πεντάγωνο και την
πολεμική μηχανή. Την ίδια ώρα, μία από τις κυριότερες αιτίες για τη φτώχεια
στην Αφρική είναι τα εξωφρενικά ποσά που ξοδεύουν σε αγορές όπλων καθεστώτα
που «ξελογιάζονται» από τις δυτικές προσφορές.

Ο Ρόμπερτ Φισκ…

… ο Βρετανός αρθρογράφος, ανάμεσα στα πολλά ταξίδια που έχει κάνει στον
κόσμο, έτυχε κάποτε να επισκεφθεί μια έκθεση όπλων στο Άμπου Ντάμπι. Δεν
ξέχασε ποτέ πώς παίνευαν τη φονική πραμάτεια τους εκείνοι οι έμποροι του
πολέμου. «Ο Θεός ευλόγησε τη νόμιμη άμυνα. Ο άνθρωπος πρέπει να προστατεύει
την οικογένειά του». Και όμως, έφτανε μια μονάχα λέξη για να περιγράψει το
επάγγελμά τους: θάνατος. Οι έμποροι των όπλων δεν σταματούν πουθενά. Πουλάνε
τον θάνατο σαν προστασία, τον φόνο σαν άμυνα, το έγκλημα σαν Θεού θέλημα,
πεπρωμένο, χρέος. Ο λογαριασμός πάντοτε έρχεται αργότερα.

24.000 άνθρωποι…

… πεθαίνουν κάθε μέρα από την πείνα σε όλον τον κόσμο. Αυτή είναι η
πραγματική τρομοκρατία και αυτουργοί και συνεργοί της είναι οι πολιτικοί των
πλούσιων, προνομιούχων και ισχυρών χωρών, που με το αζημίωτο αβαντάρουν τους
εμπόρους του θανάτου. Εμείς, τα μελλοντικά θύματά τους, σίγουρα αξίζουμε
καλύτερη τύχη.