Η έκπληξη…

![]() |
![]() |
|
Δέσποινα Παπάζογλου |
Έγραφα, προχθές, για τις εκπλήξεις της «εαρινής» θεατρικής περιόδου. Και
έγραφα ότι θα επανέλθω. Τη μεγαλύτερη έκπληξη, λοιπόν, την είχα στο θέατρο
«Οδού Παραμυθίας». Το «Χώμα στην μπανιέρα» του Φαίδωνα Καστρή, που παρουσιάζει
η νεοπαγής «Άλλη Σκηνή» του Νίκου Περέλη, ο οποίος πάντα νοιάστηκε για το
ελληνικό έργο, μπορεί να είναι πρωτόλειο, με τις αδυναμίες του, λίγο «θολό»,
αλλά είναι ένα πολύ, πολύ ενθαρρυντικό πρωτόλειο. Ο Φαίδων Καστρής, ηθοποιός
που γνωρίσαμε, κυρίως, μέσα από τις παραστάσεις του Γιάννη Κακλέα και της
Ομάδας «Θέαμα», αλλά και από τη «Στοά» και από τη «Χώρα», μ’ αυτή την ιστορία
τεσσάρων αδελφών – δυο αγοριών και δυο κοριτσιών -, που, χωρίς μάνα και με τον
πατέρα μακριά τους, κοντά στην κατάκοιτη γιαγιά τους, ανακαλύπτουν τη ζωή, το
σώμα και τον εαυτό τους, «ξορκίζει» τα φαντάσματά του, δίνοντας ένα ενδιαφέρον
ποιητικό κείμενο.
… και η παραμυθία
Η έκπληξη προήλθε, όμως, βασικά, από την παράσταση. Ο ηθοποιός, επίσης, Ηλίας
Κουντής, που είχα, ήδη, δει, στην «Πειραματική Σκηνή» του Εθνικού, πρόπερσι,
μια πολύ ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία του, στους «Πολεμιστές» του Μινιανά,
επανέρχεται, με μια παράσταση που έχει αγαπήσει το κείμενο, το έχει «λιανίσει»
κατά μήκος και κατά πλάτος και το έχει αναδείξει. Και με τέσσερις ηθοποιούς,
που έχουν δουλέψει εξαντλητικά, με επικεφαλής τον Θοδωρή Σκούρτα, που ποτέ δεν
υπήρξε βαθύτερος, και τη Δέσποινα Παπάζογλου, μια ηθοποιό με υπέροχη
αναγεννησιακή φιγούρα, α λα Λυδία Φωτοπούλου, και με τάλαντο που περισσεύει
και που οι άνθρωποι του θεάτρου μας θα πρέπει να μην καθυστερήσουν να το
«ανακαλύψουν». Μια παράσταση, αληθινή παραμυθία.














