Βρέθηκε η ορμόνη που… ανοίγει την όρεξη

Αμερικανοί ερευνητές δημοσίευσαν στο τελευταίο τεύχος της ιατρικής επιθεώρησης
«New England Journal of Medicine» (23 Μαΐου) τα αποτελέσματα εργασιών που
αναδεικνύουν τον μείζονα ρόλο μιας ορμόνης που ανακαλύφθηκε πέρυσι, της
γκρελίνης, στη διέγερση της όρεξης. Η ορμόνη αυτή, που εκκρίνεται από το
στομάχι, αυξάνεται σε περιόδους δίαιτας, πράγμα που ίσως εξηγεί γιατί είναι
τόσο δύσκολο να μην ξαναπάρεις βάρος έπειτα από δίαιτα. Η τελειοποίηση
φαρμάκων που εμποδίζουν τη δράση αυτής της ορμόνης θα μπορούσε να οδηγήσει σε
μια νέα θεραπεία κατά της παχυσαρκίας.

Η γκρελίνη ανακαλύφθηκε τυχαία πέρυσι τον Οκτώβριο από τον Αμερικανό
επιστήμονα Αλ Σκοτ του Πανεπιστημίου της Βαλτιμόρης (Μέριλαντ), ο οποίος
αναζητούσε έναν παράγοντα που να διεγείρει την αυξητική ορμόνη. Όταν ήλεγξε
ένα νέο μόριο που παράγεται στο στομάχι και το έντερο, το οποίο βάφτισε
γκρελίνη (ghreline), φάνηκε ότι, εκτός από μια ήσσονα επίδραση στην αυξητική
ορμόνη, διήγειρε την όρεξη των μικρών τρωκτικών. Ήταν η πρώτη φορά που
παρουσιαζόταν μια ορμόνη που εκκρίνεται από το στομάχι και διεγείρει την
όρεξη. Παρατηρήθηκε ότι η γκρελίνη αυξάνεται όταν θέλει κανείς να φάει και
μειώνεται όταν επέρχεται κορεσμός.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Ντέιβιντ Κάμινγκς και η ομάδα του στο Πανεπιστήμιο της
Ουάσιγκτον αποφάσισαν να συγκρίνουν τα ποσοστά της γκρελίνης στο αίμα προσώπων
που έχασαν βάρος με δίαιτα και προσώπων που είχαν αδυνατίσει με χειρουργική
επέμβαση που μείωσε τον όγκο του στομάχου τους. Τα αποτελέσματά τους ήταν
αρκετά ενδεικτικά. Στους παχύσαρκους που, έπειτα από έξι μήνες δίαιτας είχαν
χάσει 17% του αρχικού τους βάρους, το μέσο επίπεδο της γκρελίνης ήταν αυξημένο
κατά 24%. Από την άλλη, η γκρελίνη ήταν κατά 72% μειωμένη στους παχύσαρκους
που είχαν χάσει 36% του βάρους τους χάρη σε επέμβαση στο στομάχι.

Είναι συνεπώς δύσκολο να μην ξαναπάρεις βάρος έπειτα από μια δίαιτα, κατέληξαν
οι ερευνητές, επειδή η γκρελίνη αυξάνεται ως αντίδραση στη δίαιτα. Από την
άλλη, η απώλεια βάρους διατηρείται έπειτα από χειρουργική επέμβαση στο
στομάχι, ακριβώς επειδή έχει ως συνέπεια να μειωθεί η γκρελίνη (λόγω μείωσης
του λειτουργικού όγκου του στομάχου).