Διαστάσεις Θρησκεία και φανατισμός

Ανησυχία δεν προκαλούν μόνο οι εξτρεμιστές Μουσουλμάνοι, αλλά και τα 40
εκατομμύρια «Χριστιανοί συντηρητικοί».

Θρησκευτική βία. Μουσουλμάνα τραυματισμένη από Ινδουιστές στις πρόσφατες μάχες στο Γκουτζαράτ

Ακούμε πολλά αυτές τις ημέρες περί ισλαμοφοβίας. Είναι μια λέξη που
χρησιμοποιείται αυτομάτως για όποιον κάνει επικριτικές παρατηρήσεις για τους
Μουσουλμάνους, είτε πρόκειται για τον Βρετανό υπουργό ευρωπαϊκών θεμάτων Πίτερ
Χάιν είτε για τον δολοφονημένο ολλανδό πολιτικό Πιμ Φορτάουν. Οι δύο άνδρες
είναι τελείως διαφορετικοί. Ο ένας ήταν αρχηγός ενός νέου κόμματος που
υποστηρίζει την απαγόρευση της εισόδου άλλων μεταναστών στην Ολλανδία. Ο άλλος
είναι ένας άνθρωπος που αγωνίστηκε παλαιότερα κατά του απαρτχάιντ, έχει
δηλώσει ότι οι Μουσουλμάνοι είναι ευπρόσδεκτοι στη Βρετανία, τις προάλλες όμως
τόλμησε να προσθέσει ότι πολλοί Μουσουλμάνοι μετανάστες επιλέγουν να μένουν
μακριά από την κοινωνία λόγω των ηθών τους και της συμπεριφοράς τους.

Αυτό που εννοούσε ο Βρετανός υπουργός, γράφει η Τζόαν Σμιθ στους «Τάιμς»,
είναι ότι μια μειοψηφία Μουσουλμάνων δεν επιθυμεί να ενταχθεί στη βρετανική
κοινωνία, γεγονός που τους καθιστά ευάλωτους στην προπαγάνδα εξτρεμιστών όπως
ο Μπιν Λάντεν. Η περιφρόνηση των φιλελεύθερων αξιών δεν είναι όμως
αποκλειστικότητα των εξτρεμιστών Μουσουλμάνων. Το ίδιο ισχύει με όλες τις
θρησκείες, είτε πρόκειται για το Ισλάμ είτε για τον Χριστιανισμό, τον
Ιουδαϊσμό ή τον φανατικό Ινδουισμό, θιασώτες του οποίου πυρπολούν τον
τελευταίο καιρό Μουσουλμάνους στην Ινδία.

Μέχρι πρόσφατα, οι Βρετανοί, αλλά και οι περισσότεροι κάτοικοι των δυτικών
χωρών, αδιαφορούσαν ή αγνοούσαν αυτή την πραγματικότητα. Τώρα ξέρουμε ότι η
στάση αυτή ήταν λανθασμένη. Και ότι οι φιλελεύθερες δημοκρατίες δεν μπορούν να
κλείνουν τα μάτια απέναντι στις θεοκρατικές κυβερνήσεις.

Όμως ανησυχία δεν προκαλεί μόνο το φανατικό Ισλάμ, συνεχίζει η Βρετανίδα
αρθρογράφος. Ανησυχία προκαλούν και τα 40 εκατομμύρια Αμερικανοί που
αυτοχαρακτηρίζονται Χριστιανοί συντηρητικοί. Ένας από τους ηγέτες αυτού του
στρατοπέδου, ο αιδεσιμότατος Τζέρι Φάλγουελ, χρειάστηκε να απολογηθεί επειδή
απέδωσε τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου σε μια παράδοξη
συμμαχία ειδωλολατρών, φεμινιστριών, ομοφυλοφίλων, λεσβιών και οπαδών των
αμβλώσεων. Η επιρροή ευαγγελιστών Χριστιανών, όπως ο Φάλγουελ, στην
αμερικανική κυβέρνηση δεν ήταν ποτέ ισχυρότερη και παίζει αποφασιστικό ρόλο
στην υποστήριξη που παρέχει η αμερικανική κυβέρνηση στο Ισραήλ. Η συμφιλίωση
των χριστιανικών Εκκλησιών στη Δύση με τη νεωτερικότητα, που εκφράζεται
συνήθως στον διαχωρισμό μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους, κινδυνεύει τώρα να
καταρρεύσει. Και αυτό είναι ένα πολύ κακό νέο για όσους πιστεύουν σε λαϊκές
αξίες όπως η ισότητα, η δημοκρατία και η ελευθερία της έκφρασης.

Η συζήτηση που πρέπει να γίνει δεν αφορά έτσι μόνο την ισλαμοφοβία, αλλά
γενικότερα τον ρόλο της θρησκείας στον σύγχρονο κόσμο. Τίποτα δεν είναι πιο
επείγον από το ερώτημα κατά πόσον άνθρωποι με ισχυρές θρησκευτικές απόψεις
είναι έτοιμοι να ζήσουν αρμονικά δίπλα σε ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν τόσο
ισχυρή πίστη ή που δεν πιστεύουν καθόλου.