Η τεχνολογία αλλάζει και τον αντίχειρα!

Η έρευνα για τις επιπτώσεις των κινητών τηλεφώνων στην ανθρώπινη συμπεριφορά
που έκανε η Βρετανίδα δρ Σάντι Πλαντ, επιβεβαίωσε την πραγματικότητα. «Η σχέση
των ανθρώπων με την τεχνολογία είναι αμοιβαία. Εμείς συμβάλλουμε στην εξέλιξή
της κι εκείνη αλλάζει εμάς. Η νέα γενιά χρησιμοποιεί τους αντίχειρές της με
έναν τρόπο τελείως διαφορετικό από εκείνο που είχαν συνηθίσει οι ενήλικοι»,
λέει στα «ΝΕΑ» η δρ Πλαντ. Και παρατηρεί ότι μια τέτοια διαφοροποίηση, είναι
ενδεικτική της στενής σχέσης που έχουν κυρίως οι νέοι με την τεχνολογία.

Αγαπημένα τους αξεσουάρ, το κινητό τηλέφωνο και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Σ’
εκείνα οφείλουν και την ονομασία τους – «η γενιά του αντίχειρα». Χρησιμοποιούν
τον αντίχειρά τους σε κινήσεις, που οι μεγαλύτεροι κάνουν με τα υπόλοιπα
δάκτυλα. Δείχνουν με τον αντίχειρα αντί για τον δείκτη, χτυπούν τα κουδούνια
και συχνά ξύνονται ή πειράζουν τους φίλους τους με αυτόν. Είναι το μοναδικό
δάκτυλο που αγγίζει τα πλήκτρα του πολυαγαπημένου τους κινητού. Με ταχύτητα
εκπληκτική, με επιδεξιότητα απαράμιλλη, ο αντίχειρας αναλαμβάνει τον
πρωταγωνιστικό ρόλο που του χαρίζει η σύγχρονη τεχνολογία με την παρουσία της
στην καθημερινή τους ζωή.

Έχουν φίλους «ηλεκτρονικούς». Η δρ Πλαντ τους αποκαλεί «e-mail friends». Δεν
έχουν συναντηθεί ποτέ κι όμως δείχνουν να γνωρίζονται πολύ καλά, να μιλούν
καθημερινά. Νιώθουν φίλοι, ακόμη κι αν η λέξη παίρνει διαφορετικό νόημα, όταν
ο φίλος δεν έχει καθόλου φυσική παρουσία. «Οι έφηβες στο Μπέρμιγχαμ μου έλεγαν
ότι τα κινητά κάνουν την επικοινωνία “κουλ” και πείθουν ακόμη και τους πιο
εσωστρεφείς φίλους τους να μιλήσουν», περιγράφει η δρ Πλαντ. Η σχέση με το
κινητό… είναι σχεδόν ερωτική. Τα αγαπούν, τα φροντίζουν, τα στολίζουν με
διάφορα μικρότερα αντικείμενα, τα βάζουν σε ειδικές θήκες για να τα
προστατέψουν και τα έχουν πάντα μαζί τους.

Καταχωρίζουν όλες τους τις υποχρεώσεις στο κινητό. Εκείνο, και
συγκεκριμένα η λειτουργία που ονομάζεται «υπενθύμιση», αναλαμβάνει να
κανονίσει… τη ζωή τους, τα ραντεβού και τις υποχρεώσεις τους. Εκείνοι, απλά
κάνουν την καταχώριση και μετά το ξεχνούν. Το κινητό θα τους το θυμίσει… την
τελευταία στιγμή. «Σαν να μην υπάρχουν για τη “γενιά του αντίχειρα”,
κανονισμένα σχέδια. Όλα γίνονται στο παρά πέντε και γι’ αυτό όλα μπορούν να
αλλάξουν. Η δεσμευτική έννοια της υποχρέωσης… χαλαρώνει και η κοινωνική ζωή
γίνεται πιο ευέλικτη. Τα κινητά τηλέφωνα συμβαδίζουν με την υπερκινητικότητα
της σύγχρονης ζωής».

Η «γενιά του αντίχειρα» λατρεύει τα γραπτά μηνύματα. Τα ανέδειξαν στη νούμερο
1 λειτουργία των κινητών, τη στιγμή που ακόμη και οι κατασκευαστές τους, τα
διαφήμιζαν λιγότερο από κάθε άλλη υπηρεσία. «Είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι
σε αυτήν τη σχέση. Τα γραπτά μηνύματα βρίσκονται κάπου ανάμεσα σ’ ένα
τηλεφώνημα και στο γεγονός ότι σκέπτομαι κάποιον. Οι νέοι έχουν ενθουσιαστεί
με την ανεξαρτησία που τους χαρίζουν».

Τα όρια μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου χώρου μεταβάλλονται, μπλέκονται. Η
«γενιά του αντίχειρα» μπορεί να απομονωθεί σ’ ένα εμπορικό κέντρο γεμάτο κόσμο
και την ίδια στιγμή να αισθάνεται ότι βρίσκεται με αγαπημένους φίλους, όταν
στο δωμάτιο του σπιτιού δεν υπάρχει κανένας άλλος. «Ας μην ξεχνάμε ότι σε
αντίθεση με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τις παιχνιδομηχανές, τα κινητά
τηλέφωνα είναι τα πρώτα αξεσουάρ νέας τεχνολογίας που χρησιμοποιήθηκαν
δημοσίως».

Στο Τόκιο είναι αναμενόμενο αλλά ακόμη και στην Πεσάβα του Πακιστάν, τα
κινητά δεν κλείνουν ποτέ. Στην Ταϊλάνδη, οι νέοι φοιτητές αποκλείουν τη
μετακόμιση στη Νότια Μπανγκόκ γιατί το σήμα των κινητών δεν είναι καλό… και
η «γενιά του αντίχειρα» κερδίζει έδαφος και στην Ευρώπη. «Η χώρα σας είναι το
σημείο συνάντησης Ανατολής και Δύσης. Αν και η Ελλάδα, δεν ήταν στις χώρες της
έρευνας, εντούτοις οι εικόνες που έχω λένε ότι κι εκεί οι άνθρωποι κυκλοφορούν
με το κινητό στο χέρι. Όμως η προσωπική επαφή, νομίζω ότι εξακολουθεί να
παίζει τον πρώτο ρόλο για τους Έλληνες», σημειώνει η δρ Πλαντ.

Πιο επιδέξια δάχτυλα

Μπορεί ο Ρονάλντο να εξασκεί περισσότερο τα δάχτυλα των… κάτω άκρων, όμως τα άνω άκρα και ειδικότερα οι αντίχειρες της νέας γενιάς φαίνεται πως βελτιώνονται σε επιδεξιότητα. Και γι’ αυτό «φταίει» η χρήση των κομπιούτερ και των «ποντικιών» τους

Ο ξένος Τύπος έγραψε για αλλαγή στη φυσική μορφολογία του αντίχειρα και για
παιδιά που γεννιούνται πλέον με πιο δυνατούς τους μυς που τον στηρίζουν… Η
δρ Πλαντ διαφωνεί. «Δεν μπορούμε να μιλάμε ακόμη για αλλαγή στο ανθρώπινο
σώμα. Όμως, σίγουρα, ο αντίχειρας γίνεται πιο επιδέξιος, χρησιμοποιείται πολύ
περισσότερο και για κινήσεις που οι μεγαλύτεροι δεν θα έκαναν ποτέ με το
συγκεκριμένο δάχτυλο». Οι αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα δεν είναι δυνατόν να
παρατηρηθούν από τη μία γενιά στην άλλη. «Η ενδυνάμωση των ιστών δεν μπορεί να
έχει συμβεί μέσα σε τόσο λίγα χρόνια», επισημαίνει ο κ. Θεόδωρος Κατσώρχης,
καθηγητής βιολογίας κυττάρου, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. «Χρειάζονται
εκατοντάδες χρόνια για να γίνουν τέτοιου είδους αλλαγές».

Όπως επισημαίνει, πάντως, ο κ. Κατσώρχης, αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα που
οφείλονται στο περιβάλλον παρατηρούνται στο ύψος. «Από τη δεκαετία του ’50
μέχρι σήμερα το μέσο ύψος των ανθρώπων έχει αυξηθεί περίπου κατά 10 εκατοστά.
Αυτό βέβαια δεν μπορεί να συνεχίζεται απεριόριστα. Θα μπορούσε επίσης να
παρατηρήσει κανείς ότι συγκεκριμένοι μύες από τη σπονδυλική στήλη ατροφούν
εξαιτίας της καθιστικής ζωής».

Μελέτη σε οκτώ πόλεις

Οκτώ μεγάλες πόλεις, από τη μία άκρη του κόσμου ώς την άλλη επισκέφτηκε η
δρ Σάντι Πλαντ, για να μελετήσει τις επιδράσεις της νέας τεχνολογίας και εν
προκειμένω των κινητών τηλεφώνων στους χρήστες. Από το Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας,
όπου και διαμένει, ταξίδεψε στο Ντουμπάι, το Χονγκ Κονγκ, τη Βέιτζινγκ, την
Μπανγκόκ, το Τόκιο, το Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών έως και την Πεσάβα στο
Πακιστάν. Για έξι μήνες, από τον Φεβρουάριο του 2001 έως και τον περασμένο
Αύγουστο, η Βρετανίδα ερευνήτρια διοργάνωνε συναντήσεις με ανθρώπους κάθε
ηλικίας είτε σε μικρές ομάδες είτε σε προσωπικές συνεντεύξεις.

Η έρευνα έγινε για λογαριασμό μεγάλης εταιρείας κατασκευής κινητών
τηλεφώνων και τα αποτελέσματα είδαν το φως της δημοσιότητας τον Οκτώβριο του 2001.

Η 38χρονη Σάντι Πλαντ έχει κάνει το διδακτορικό της στη φιλοσοφία και
ασχολείται εδώ και δώδεκα χρόνια με τις επιδράσεις της σύγχρονης τεχνολογίας
στην κοινωνική συμπεριφορά των ανθρώπων.

Έχει διδάξει ως καθηγήτρια στα βρετανικά πανεπιστήμια του Μπέρμιγχαμ και
του Γουόργουικ και έχει εκδώσει τρία βιβλία.

Αμερικανική «αντίσταση»

Η «γενιά του αντίχειρα» είναι εδώ. Η Βρετανίδα ερευνήτρια, δρ Σάντι Πλαντ, είπε μιλώντας στα «ΝΕΑ» ότι «ο διαφορετικός τρόπος που χρησιμοποιούν τον αντίχειρά τους, είναι απλά μία ακόμη ένδειξη ότι η σχέση μας με την τεχνολογία λειτουργεί αμοιβαία και δεν είναι παθητική»

Η Κίνα παίρνει κεφάλι… και κατακτά τον τίτλο της μεγαλύτερης παγκοσμίως
αγοράς κινητών τηλεφώνων για το 2001. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
κοιτάζουν για πρώτη φορά την πλάτη της Κίνας και απομένουν δεύτερες. Την ίδια
στιγμή, βλέπουν ακόμη και τις Φιλιππίνες να τις ξεπερνούν και να γίνονται η
πρώτη χώρα σε όλο τον κόσμο στην αποστολή γραπτών μηνυμάτων.

Η «γενιά του αντίχειρα» γεννιέται στην Ιαπωνία, εξαπλώνεται σε ολόκληρη την
Κεντρική Ασία και γοητεύει την Ευρώπη. Και, ω του θαύματος, οι ΗΠΑ δείχνουν να
αντιστέκονται στις εξελίξεις! «Ήταν μία έκπληξη για μένα», λέει η δρ Πλαντ,
για τη σχέση των Αμερικανών με την κινητή τηλεφωνία σε σύγκριση με τις
υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Σε αντίθεση με τις ασιατικές πρωτεύουσες, στο
Σικάγο οι άνθρωποι δεν κυκλοφορούσαν με το μικρό αξεσουάρ (κινητό), κολλημένο
στα χέρια τους. Οι απαντήσεις που πήρε η Αγγλίδα ερευνήτρια από τους
Αμερικανούς έρχονταν σε ευθεία αντίθεση με εκείνες των Ασιατών και των
Ευρωπαίων.

«Είναι ένα μέσο επικοινωνίας, σ’ έναν κόσμο που συνεχώς τρέχει, άγχεται και
χάνει την επαφή με τους ανθρώπους. Και παράλληλα, όχι απλά διατηρεί αλλά
αυξάνει και τον βαθμό ανεξαρτησίας τους. Έτσι βλέπουν Ασιάτες και Ευρωπαίοι το
κινητό.

Αντίθετα οι Αμερικανοί μού εξέφραζαν συχνά τον φόβο τους, ότι με το κινητό
θα χάσουν την ανεξαρτησία τους…, ότι θα συνδεθούν υπερβολικά με τους γύρω
τους. Πλήρης διάσταση».