ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Η πολιορκία της Κορίνθου

Ου παντός πλειν ες Κόρινθον. Ο καθένας δεν μπορεί να πάει στην Κόρινθο. Γιατί
η Κόρινθος είναι πλουσία και εκλεκτή, δαπανηρή και απαιτητική. Μπορεί να μη
θυμίζει τον αρχαίο, παροιμιώδη εαυτό της, τη θρυλική χλιδή, την αρχοντική της
κατάσταση, αλλά το «ου» εκείνο, το απαγορευτικό, ισχύει ακόμα. Ας είναι η
Κόρινθος τώρα πια ένα συνονθύλευμα πολυκατοικιών με μπερδεμένες προσόψεις και
αμήχανες ταράτσες. Τις θαυμάζει κανείς περνώντας από την εθνική οδό, τρέχοντας
δίπλα τους σχεδόν. Στραμμένες προς πάσα κατεύθυνση, ξεφλουδισμένες,
μισοχτισμένες, ένα δώμα, ένα παράνομο, μια προεκτασούλα, λίγες αναμονές,
στρίμωγμα, φτηνή μπογιά, γυμνοί τσιμεντόλιθοι. Κι όμως, σ’ αυτή την Κόρινθο
δεν μπορεί να πάει ο καθένας. Ο Τζάκσον Τζον από την Τανζανία δεν μπόρεσε να
πάει. Δεκαοκτώ χρόνων λαθρεπιβάτης σε φορτηγό, βρέθηκε πνιγμένος κοντά στον
Ισθμό. Σε ηλικία πανελληνίων εξετάσεων. Τις έδωσε με τον δικό του τρόπο, χωρίς
προκήρυξη θέσεων. Θέμα εκθέσεως θα μπορούσε να είναι, με αρχαίο ρητό. Ακόμα
είναι αρχοντική η Κόρινθος. Ακόμα είναι απρόσιτη, ας μην της φαίνεται. Ας
μοιάζει τριτοκοσμική στους βιαστικούς ταξιδιώτες της εθνικής οδού, ατσούμπαλη
και προχειροφτιαγμένη. Ου παντός πλειν. Δεν πέρασε τις εξετάσεις ο νεαρός
Τανζανός, ούτε ο μεγαλύτερος Χάμις Μανένο, είκοσι πέντε χρόνων. Δεν κατάφεραν
να ξεμπαρκάρουν, να δουλέψουν στις οικοδομές της, στα ήδη αυξημένων τιμών
ακίνητά της, να μαζέψουν μαύρα μεροκάματα. Στην αρχαία ακρόπολη, τον υπέροχο
Ακροκόρινθο, θα παιχτεί η όπερα «Η πολιορκία της Κορίνθου», αλλά η αληθινή
πολιορκία παίχτηκε στον Ισθμό. Στο εντυπωσιακό σκηνικό του περιβάλλον βρήκαν
τον θάνατο οι νέοι κομπάρσοι της μεγάλης μετακίνησης, πολιορκώντας τα σύγχρονα
τείχη της, τον αθώρητο πλούτο της, το περίσσευμα της κακομοιριάς της.