Έρωτας σε… τρία λεπτά

Τρία λεπτά. Και ο Κύριος Λάθος είναι παρελθόν. Αν αρκούν; Μάλλον όχι. Ποιος
όμως σήμερα έχει χρόνο για χάσιμο; Είναι από τις εφευρέσεις που μόνο από τις
Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να εισαχθούν. Την πατρίδα του fast food, των
γρήγορων διαζυγίων και των ακόμη πιο γρήγορων γάμων. Είναι η αντιπρόταση στη
χρονοβόρα αναζήτηση συντρόφου.

Αρκετοί άνδρες συμφώνησαν ότι 3 λεπτά είναι ελάχιστος χρόνος για να γνωρίσεις κάποια, όμως οι γυναίκες είπαν ότι είναι αρκετός για να διαπιστώσουν αν υπάρχει χημεία

Όχι, δεν πρόκειται για πανάκεια στην ερωτική απογοήτευση. Αυτό που βρέθηκε
είναι το «Ραντεβού στα Γρήγορα». Και στηρίζεται στην εξής απλή ιδέα: αντί να
βγαίνεις με ένα άτομο «δαπανώντας» τουλάχιστον μία βραδιά, γνωρίζεις δεκάδες
σε μία και μόνο, αφιερώνοντας στο καθένα τρία, το πολύ οχτώ λεπτά. Η
βιομηχανία του ρομάντζου στο απόγειό της! Σε δυο λέξεις, «Speed Dating».
Προωθείται ως η ιδανική λύση αν είστε πολυάσχολος και μόνος και αναζητείτε
μετά μανίας το άλλο σας μισό ή έστω το… ένα τέταρτο. Την περασμένη εβδομάδα
η εταιρεία «40datesAnight» έκανε το ντεμπούτο της στη Βρετανία. Υπόσχεται τα
περισσότερα ραντεβού από οποιαδήποτε άλλη στον κόσμο. Όπως λέει και το όνομά
της, 40 σε μια βραδιά. Πώς μπορεί κανείς να βγει με 40 γυναίκες σε μερικές
ώρες; Μα, η κάθε συνάντηση διαρκεί 3 λεπτά. Γεγονός που οδηγεί όμως σε ένα
άλλο ερώτημα: πώς μπορείς να κρίνεις έναν άνθρωπο μόλις σε τρία λεπτά;

Ένας τρόπος υπήρχε για να καταλάβω. Φόρεσα το «κοστούμι» της μοναχικής
καρδιάς, και φέρνοντας στο νου το top ten των καλύτερων ανεκδότων που ήξερα
έφτασα στο πολυτελές κλαμπ του Δυτικού Λονδίνου, όπου διοργανώθηκε η βραδιά.
Εκεί μου έδωσαν μια κάρτα με το όνομά μου, αριθμό, ένα αφρώδες ποτό – δωρεάν –
και μια κάρτα… συμβατότητας, όπου θα έπρεπε να γράψω το όνομα όποιας
γυναίκας συναντούσα. Ύστερα από τα τρία λεπτά της συνάντησης θα έπρεπε να
σημειώσω ένα «V» στη στήλη του «ναι» ή του «όχι» και μερικά σχόλια. Αν
επιλεγείς από τα άτομα που επέλεξες, όπως διαπιστώνεται στη συνέχεια με
συγκριτική θεώρηση των καρτών συμβατότητας, τότε οι οργανωτές σε φέρνουν σε
επαφή μαζί του. Απλό και ασφαλές.

Κοίταξα γύρω μου. Και όχι, δεν είδα την απογοητευτική συλλογή από τις
θλιμμένες ανύπαντρες με τις φακίδες που ήμουν έτοιμος να εντυπωσιάσω. Οι
περισσότερες ήταν γοητευτικές, ανάμεσα στα 30 και στα 40. Μα, καλά, τι έκαναν
εδώ; Γύρισα στους ανταγωνιστές μου και, πάλι, καμία σχέση με τους ανιαρούς
τύπους που περίμενα να δω. Υπήρχαν πλήθος ελκυστικοί άνδρες. Μάλλον ήμουν
καταδικασμένος να ‘χω την τύχη του χαμένου της Γιουροβίζιον…

«Βρέχει άνδρες» και το ρεφρέν του γνωστού τραγουδιού «It’s raining men» σήμανε
την έναρξη της βραδιάς που ήθελε τις γυναίκες καθήμενες και τους άνδρες να
περιφέρονται στο χώρο. Ύστερα από 15 ραντεβού και μερικά ποτά, πέρασα από το
άκρο του «Χαίρομαι ιδιαιτέρως για τη γνωριμία, αγαπητή μου» στο «Γεια σου,
μωρό μου, με λένε Έρωτα, εσένα;». Ασφαλώς και ήμουν ειρωνικός. Οδηγήθηκα εκεί
από καθαρή πλήξη. Και εξηγούμαι. Αν και η Τζέιν, η Κλερ και η Ράκελ ήταν
πράγματι πολύ φιλικές, αντιλήφθηκα πως – δεδομένου ότι απαγορεύονταν ερωτήσεις
προσωπικού και επαγγελματικού περιεχομένου – η κουβέντα σ’ αυτά τα τρία λεπτά
γινόταν κουραστική και επαναλαμβανόταν. Η προφορά μου, από πού ήμουν, από πού
ήταν εκείνες, τα ίδια και τα ίδια. Και, μόλις άρχιζε να σπάει ο πάγος με
κάποια που μου άρεσε, έπρεπε πάλι ν’ αρχίσω απ’ την αρχή. Όταν έφτασα στις
τελευταίες 10, ήμουν εξαντλημένος. Ήθελα να πάω σπίτι.

Τελικά, αυτό που ανακάλυψα είναι ότι οι περισσότεροι δεν έψαχναν τον έρωτα. Το
έβλεπαν ως μια διασκεδαστική βραδιά που την περνούσαν κάνοντας κάτι
διαφορετικό και… πού ξέρεις; Όσο για τα περίφημα τρία λεπτά, αρκετοί άνδρες
συμφώνησαν ότι είναι ελάχιστος χρόνος για να γνωρίσεις κάποια, όμως οι
γυναίκες μού είπαν ότι είναι αρκετός για να διαπιστώσουν αν υπάρχει χημεία.
Χημεία…

Δεν μπορώ να πω πως βρέθηκε στο δρόμο μου. Υπήρξαν πάντως πολλοί που βρήκαν
κάτι το οποίο θα ήθελαν να ξαναδούν.