ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Αθήνα και πάλι Αθήνα

Το διάλειμμα απαραίτητο, αλλά η επιστροφή καλύτερη. Πρώτον, χρειάζεται δίαιτα.
Και πώς γίνεται δίαιτα στην επαρχία; Οι φούρνοι δεν φτιάχνουν μαύρο ψωμί στα
χωριά των παππούδων μας. Πώς να κάνεις δίαιτα με ψωμί άσπρο; Το λένε ρητά όλα
τα περιοδικά, το ψωμί για τη δίαιτα είναι μαύρο, ολικής αλέσεως, να έχει
σπόρους, να διευκο-λύνει την πέψη. Γιατί δεν κάνουν οι φούρνοι μαύρο ψωμί στα
χωριά; Εκεί δεν ήταν κάποτε η πηγή του μαύρου ψωμιού; Ε, γι’ αυτό λοιπόν. Δεν
θέλουν να θυμούνται τη στέρηση, το υποχρεωτικό μαύρο. Ακόμα. Κι εκείνο το αρνί
δεν λέει να τελειώσει. Τρεις μέρες κι ακόμα το ψυγείο είναι γεμάτο, σαν να
πολλαπλασιάζονται τα κοψίδια εκ θαύματος. Και δεν πρέπει να το πετάξεις,
αμαρτία. Κι ο μανάβης δεν έχει σαλάτες, δεν πουλάει καν τα φρούτα που εξάγει η
περιοχή. Για εξαγωγή τα έχει, όχι για φάγωμα. Και βόλτα δεν μπορείς να πάς στο
μονοπάτι, γιατί άνοιξε καινούργιος δρόμος και τα μπάζα το σκέπασαν. Ρωτάς αν
θα το ξανανοίξουν και σε κοιτάνε κατάπληκτοι. Τι το θες καλέ το μονοπάτι αφού
άνοιξε δρόμος; Για περπάτημα; Μήπως είσαι τρελή; Ενώ στην Αθήνα ο Λυκαβηττός
δεν κινδυνεύει από τέτοια, τα μονοπατάκια του δεν απειλούνται. Οι μανάβηδες
έχουν τα πάντα και στη λαϊκή αγορά σού εξηγούν και πόσες φυτικές ίνες ανά
γραμμάριο προσφέρει το κάθε λαχανικό. Μπορείς να ζητήσεις μάνγκο με τη
μεγαλύτερη φυσικότητα κι αν δεν έχουν ανανά λυπούνται ιδιαιτέρως, αλλά ήταν
υποχρέωσή τους. Μανιτάρια; Βεβαίως, κινέζικα ή Βαρυμπόμπης; Φύση σε ατομικές
μερίδες, σε λογικές τιμές και σε μαλακές δόσεις.