Παγίδες στα «ψιλά γράμματα» των συμβολαίων

Παγίδες για χιλιάδες δανειολήπτες, ασφαλισμένους και κατόχους πιστωτικών
καρτών έχουν αποδειχθεί τα «ψιλά γράμματα» των συμβολαίων. Δεν είναι λίγες οι
περιπτώσεις που οι συμβάσεις τις οποίες καλείται κάποιος να υπογράψει απαιτούν
«αποκρυπτογράφηση». Κι αυτό επειδή τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες θέλουν
να διασφαλίζουν με κάθε τρόπο τα συμφέροντά τους, με αποτέλεσμα πολλές φορές
να στριμώχνουν στη γωνία τους πελάτες τους. Οι τράπεζες «δένουν» τους
καταναλωτές βάζοντας στα συμβόλαια, τα οποία υπογράφουν οι πελάτες, ειδικούς
όρους που δημιουργούν ανάλογες δεσμεύσεις:

Πιστωτικές κάρτες:

– Η επιβάρυνση 0,6%, σύμφωνα με τον Ν. 128/75: Πρόκειται για την
επιβάρυνση στο βασικό επιτόκιο χορήγησης πιστωτικής κάρτας. Θα πρέπει να
σημειωθεί ότι ο ΕΦΤΕ που επιβάρυνε ακόμη περισσότερο τον καταναλωτή έχει πλέον
καταργηθεί.

– Τα έξοδα έκδοσης λογαριασμού: Πρόκειται για ένα ελάχιστο ποσό που
χρεώνουν οι τράπεζες σε μηνιαία βάση. Το ποσό αυτό, που συνήθως είναι έως μισό
ευρώ, προστίθεται στο υπόλοιπο κάθε πιστωτικής κάρτας.

– Η ετήσια συνδρομή: Οι περισσότερες τράπεζες χρεώνουν μία φορά τον
χρόνο κάποια ειδική συνδρομή για τη χορήγηση πιστωτικής κάρτας. Κάποιες φορές
στην προσπάθειά τους να προσελκύσουν πελάτες δεν χρεώνουν συνδρομή για τον
πρώτο χρόνο, αλλά για κάθε επόμενο.

– Προμήθεια για την ανάληψη μετρητών: Οι περισσότερες τράπεζες χρεώνουν
κάποια ελάχιστη προμήθεια για την ανάληψη μετρητών από τα ΑΤΜ με τη χρήση
πιστωτικής κάρτας.

– Δυνατότητα διαμαρτυρίας σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα: Στην
περίπτωση που ο λογαριασμός της πιστωτικής κάρτας είναι μεγαλύτερος από όσα
έχει ξοδέψει ο καταναλωτής, τότε ο τελευταίος πρέπει να εκφράσει τις
αντιρρήσεις του στην τράπεζα μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, που
συνήθως είναι 20 ημέρες. Μετά το χρονικό αυτό περιθώριο, η τράπεζα θεωρεί ότι
ο πελάτης δέχεται τη χρέωση.

– Αναπροσαρμογή των επιτοκίων. Στα συμβόλαια χορήγησης πιστωτικών
καρτών πολλές φορές αναγράφεται ο όρος ότι η τράπεζα έχει τη δυνατότητα να
αναπροσαρμόζει το επιτόκιο χορήγησης κατά βούληση.

– Οι τόκοι υπερημερίας: Όταν ο πελάτης καθυστερήσει για οποιονδήποτε
λόγο τη δόση, τότε χρεώνεται χωρίς να ειδοποιηθεί με το επιτόκιο υπερημερίας.
Η χρέωση γίνεται για ολόκληρο το καθυστερούμενο ποσό από την ημέρα που αρχίζει
η καθυστέρηση. Το επιτόκιο υπερημερίας υπολογίζεται ως προσαύξηση στο επιτόκιο
της κάρτας και φθάνει έως και το 2,5%.

– Έξοδα καθυστέρησης πληρωμής λογαριασμού: Πρόκειται για ποσό που
χρεώνει η τράπεζα όταν ο πελάτης καθυστερήσει έστω και λίγες ημέρες να
εξοφλήσει έναν λογαριασμό.

Καταναλωτικά δάνεια:

Εκτός από την επιβάρυνση με 0,6% του Ν. 128/75, τη χρήση των προσωπικών
δεδομένων και τους τόκους υπερημερίας που φθάνουν έως και το 2,5%, στα «ψιλά
γράμματα» περιλαμβάνονται ακόμη τα εξής:

– Έξοδα φακέλου: Ο δανειολήπτης είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τα
έξοδα που προκύπτουν για τη δημιουργία του φακέλου σύναψης δανείου. Τα έξοδα
αυτά αφαιρούνται από το ποσό που εκταμιεύεται για το δάνειο.

– Τόκοι για περίοδο χάριτος: Αρκετές τράπεζες δίνουν περίοδο χάριτος
για την αποπληρωμή ενός δανείου. Μπορεί όμως για την περίοδο αυτή ο
δανειολήπτης να επιβαρύνεται τους ανάλογους τόκους.

– Εξόφληση όλου του ποσού: Οι τράπεζες διατηρούν το δικαίωμα να
απαιτήσουν την αποπληρωμή όλου του ποσού του δανείου στην περίπτωση που
υπάρχει καθυστέρηση στην αποπληρωμή των δόσεων.

– Ποινή για ολική αποπληρωμή: Στην περίπτωση που κάποιος αποφασίσει να
προχωρήσει στην αποπληρωμή όλου του ποσού, τότε ενδέχεται να επιβαρύνεται με
πρόστιμο που ορίζεται στη σύμβαση.

– Επιβάρυνση εγγυητή: Στις περισσότερες περιπτώσεις, ακόμη και όταν
υπάρχουν περισσότεροι από ένας εγγυητές, κάθε ένας χωριστά ευθύνεται για
ολόκληρο το ποσό του δανείου.