Οι μεταφασίστες της Ευρώπης

«Εκλογικό αποτέλεσμα όπου 30% του εκλογικού σώματος απέχει και άλλο ένα 30%
ψηφίζει υπέρ υποψηφίων της Άκρας Δεξιάς ή της Άκρας Αριστεράς φαίνεται να
δίνει μαθήματα όχι μόνο στους Γάλλους πολιτικούς, αλλά και σ’ ολόκληρη την
Ευρώπη». Πατ Κοξ, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η δεύτερη θέση που πήρε ο Ζαν Μαρί Λεπέν στον πρώτο γύρο των γαλλικών
προεδρικών εκλογών προκάλεσε ρίγη ανησυχίας αλλά ήταν και ένα σοκ για τους
ευρωπαϊκούς δημοκρατικούς πολιτικούς κύκλους.

Το μήνυμα που βγαίνει από την εκλογική αναμέτρηση της περασμένης Κυριακής
είναι πως αν τα παραδοσιακά δημοκρατικά κόμματα δεν ανταποκρίνονται στις
απαιτήσεις για την επίλυση των καυτών καθημερινών προβλημάτων, οι ψηφοφόροι
καταφεύγουν σε εξτρεμιστικές ομάδες που έχουν χρησιμοποιήσει σωστά την
επικοινωνιακή γλώσσα για να τους θέλξουν. Πέρα από την ψήφο διαμαρτυρίας που
επιτρέπει στους ψηφοφόρους να ρίξουν την πρώτη Κυριακή -δικαίωμα που τους
δίνει το εκλογικό σύστημα -, το γεγονός είναι αδιαμφισβήτητο: Η πολιτική τάση
στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή είναι προς τα δεξιά. Με ταυτόχρονη αύξηση της
δύναμης των λαϊκίστικων ακροδεξιών ομάδων που χαϊδεύουν τα αυτιά των ψηφοφόρων
με συνθήματα εναντίον των μεταναστών και της εγκληματικότητας. Το φαινόμενο
αυτό έχει αρχίσει να αγκαλιάζει παραδοσιακά φιλελεύθερες κοινωνίες, όπως της
Δανίας και της Ολλανδίας. Τη Δευτέρα ο καγκελάριος της Γερμανίας Γκέρχαρντ
Σρέντερ παραδέχτηκε «πικρή ήττα» στις τοπικές εκλογές της (πρώην
ανατολικογερμανικής) Σαξονίας-Άνχαλτ. Ήταν η τελευταία εκλογική
αναμέτρηση-δημοσκόπηση πριν από τις γενικές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Οι
Σοσιαλδημοκράτες του Σρέντερ -που ως τώρα είχαν την τοπική κυβέρνηση
-κατέλαβαν την τρίτη θέση πίσω από τους Χριστιανοδημοκράτες και το
(μετα)Κομμουνιστικό Κόμμα. Βέβαια, ο Σρέντερ προσπάθησε να μεταθέσει το
ζήτημα, λέγοντας πως το εκλογικό αποτέλεσμα αντικατόπτριζε «τοπικά ζητήματα
και την αντιμετώπισή τους από τοπικές προσωπικότητες».

Πρόσφατη είναι η εκλογική ήττα των Σοσιαλιστών στην Πορτογαλία (στις δημοτικές
εκλογές) που υποχρέωσε σε παραίτηση την κυβέρνηση μειοψηφίας. Πριν από δύο
χρόνια στην Αυστρία το ακροδεξιό «Κόμμα της Ελευθερίας» με τον λαϊκιστή αρχηγό
Γκεργκ Χάιντερ κατάφερε να μπει στην κυβέρνηση συνασπισμού. Αποτέλεσμα ήταν η
Αυστρία να γνωρίσει ένα έντονο μποϊκοτάζ από τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή
Ένωση. Και τι ειρωνεία: στην υπόθεση του μποϊκοτάζ εναντίον της Αυστρίας είχε
πρωτοστατήσει η Γαλλία.

Πέρυσι η κεντροαριστερή κυβέρνηση της Ιταλίας έχασε τις εκλογές. Ο νέος
πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού στην οποία
συμπεριλαμβάνει την Εθνική Συμμαχία του Τζιανφράνκο Φίνι. Ο Φίνι περιλαμβάνεις
τους κόλπους του κόμματός του πολλούς φασίστες συμπαθούντες τη μουσολινική
πολιτεία. Μπορεί ο Φίνι να έχει χαρακτηρίσει τον Λεπέν «κακόγουστο», αλλά δεν
τον θεωρεί «επικίνδυνο», όπως οι παραδοσιακοί δημοκρατικοί.

Υπήρξαν όμως και άλλα πρόσφατα πλήγματα για την ευρωπαϊκή Αριστερά. Η Αριστερά
ηττήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο στη Νορβηγία, και στη Δανία το Νοέμβριο
καταψηφίστηκαν οι Σοσιαλδημοκράτες. Εκεί, το εναντίον της μετανάστευσης και
αντιευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα έγινε το τρίτο σε μέγεθος κόμμα. Στην Ολλανδία ένα
άλλο κόμμα με έντονα προεκλογικά συνθήματα εναντίον των μεταναστών δείχνει να
ευνοείται από τις δημοσκοπήσεις, εν όψει των εκλογών του ερχόμενου μήνα.

Το κόμμα αυτό, «Leefbaar Nederland» (κάτι σαν Επιζώντες Ολλανδοί), έχει
επικεφαλής έναν ομοφυλόφιλο πρώην μαρξιστή. Πάντως το κόμμα αυτό έχει
διαφοροποιηθεί από την πολιτική φλυαρία του Λεπέν. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο
με τον ηγέτη του ακροδεξιού «Vlaams Block» που θεωρεί τον Λεπέν
«συμπολεμιστή».

Τα νέα ακροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα ανήκουν σε μια μεταφασιστική κατηγορία,
χωρίς ωστόσο να κατηγορούν τα φασιστικά κινήματα που έδρασαν τον περασμένο
αιώνα.

«Ελπίζω πως όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις θα ενωθούν εναντίον του ακροδεξιού
εξτρεμισμού και της ξενοφοβίας», δήλωσε ο Σοσιαλδημοκράτης πρωθυπουργός της
Σουηδίας Γκόραν Πέρσον.

Για μια Γαλλία σαν… στρατόπεδο συγκέντρωσης

Μια ιδέα για τη Γαλλία που θα ήθελε να δημιουργήσει, σε περίπτωση που θα
εκλεγόταν πρόεδρος της χώρας στις 5 Μαΐου, έδωσε χθες ο ακροδεξιός ηγέτης του
Εθνικού Μετώπου Ζαν-Μαρί Λεπέν: μόνο που αυτή η Γαλλία μοιάζει πιο πολύ με
στρατόπεδο συγκέντρωσης. Αφήνοντας κατά μέρος την προσεγμένη φρασεολογία του
πρώτου γύρου, ο Λεπέν τα λέει τώρα έξω από τα δόντια, με μια κινδυνολογική
ρητορεία που έχει στόχο να επηρεάσει τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους.
Αποδίδοντας την ανασφάλεια και την ανεργία στη μαζική μετανάστευση, ο
ακροδεξιός υποψήφιος δήλωσε χθες ότι οι Γάλλοι κινδυνεύουν «να απορροφηθούν
από την τεράστια μάζα του Τρίτου Κόσμου». Πουθενά το Σύνταγμα δεν λέει ότι οι
ξένοι πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους Γάλλους, είπε ο Λεπέν, και
πρότεινε συνταγματική τροπολογία με την οποία θα δίδεται προτεραιότητα στους
Γάλλους στο θέμα της εργασίας. Δεν μπορούμε, είπε, να έχουμε πέντε εκατομμύρια
ανέργους (2,2 εκατομμύρια τούς εκτιμά το γαλλικό υπουργείο Εργασίας) και να
προσλαμβάνουμε ξένους. Για τους λαθρομετανάστες πρότεινε τον εγκλεισμό τους σε
στρατόπεδα συγκέντρωσης – ο ίδιος χρησιμοποίησε τον όρο «στρατόπεδα τράνζιτ» –
μέχρι να απελαθούν στη χώρα προέλευσής τους. Ο αρχηγός του Εθνικού Μετώπου
επανήλθε στο θέμα της θανατικής ποινής και τάχθηκε υπέρ της επαναφοράς της σε
ισχύ.

Αισιόδοξος, ο Λεπέν έχει θέσει ως στόχο του για τον δεύτερο γύρο να ανεβάσει
το ποσοστό του στο 30%. «Κάτω από το 30% δεν θα το θεωρούσα επιτυχία», δήλωσε
στην τηλεόραση.