Εν… βρασμώ οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ

Στα πρόθυρα νευρικής κρίσης βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που
οι επερχόμενες πασχαλινές αργίες να θεωρούνται ως το πιο αποτελεσματικό
φάρμακο για να επέλθει η ηρεμία. Ειδικά στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του
κόμματος, η οποία φαίνεται να βιώνει περισσότερο από κάθε άλλο όργανο του
κόμματος την κρίση, οι αργίες φαίνονται σαν βάλσαμο. Όμως, η Βουλή ξανανοίγει
την Τρίτη 14 Μαΐου, και το ερώτημα είναι αν οι περίπου 20 ημέρες της διακοπής
είναι αρκετές για να επιφέρουν την πολυπόθητη ηρεμία.

Όλα δείχνουν πως όχι. Άλλωστε, τα όσα συμβαίνουν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα
δεν είναι παρά η προέκταση της γενικότερης κρίσης στην οποία έχει περιπέσει το
ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους μήνες.

Πιέσεις. Οι αρχικές εκτιμήσεις, ήδη από τα τέλη του περασμένου χρόνου,
ότι τα πράγματα στην Κ.Ο. θα ηρεμούσαν, δεν επαληθεύθηκαν. Αντίθετα υπήρξε
σειρά γεγονότων τα οποία δημιούργησαν ασφυκτικές πιέσεις στο εσωτερικό της
Ομάδας, η οποία φαίνεται ότι δεν αποδέχεται την παραμικρή παρέμβαση εκ των
άνω, αλλά να αμφισβητεί κάθε ιεραρχία. Το ότι η κατάσταση επιτάθηκε το
τελευταίο διάστημα αποδίδεται σε σειρά λόγων, πολλοί από τους οποίους έχουν να
κάνουν με συμπεριφορές υπουργών και στελεχών.

Στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ το συνηθέστερο ανέκδοτο που κυκλοφορεί
είναι «έχεις ρουσφέτι; Δώσ’ το σε κάνα βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας να στο
κάνει αμέσως»… Το ανέκδοτο αυτό και άλλα ανάλογα δεν λέγονται τυχαία. Σε
αυτό συμβάλλει η στάση που τηρεί μεγάλο μέρος της κυβέρνησης απέναντι στους
βουλευτές. Δεν τους βγαίνουν ούτε καν στα τηλέφωνα.

Το παλιό δόγμα της δεκαετίας του ’80, «οι πόρτες είναι ανοιχτές για τους
βουλευτές», δεν ισχύει. Έχει ανακληθεί, επειδή οι υπουργοί (αν όχι όλοι, οι
περισσότεροι) επικαλούνται «φόρτο εργασίας». Υπάρχει, λένε στο περιστύλιο της
Βουλής, η περίπτωση βουλευτή που στήθηκε τρεις ώρες έξω από το γραφείο
πρωτοκλασάτου υπουργού «λόγω φόρτου εργασίας» του κυρίου υπουργού, παρά το
γεγονός ότι ήθελε να τον ενημερώσει για ένα θέμα επείγοντος χαρακτήρα. Όσοι
γνωρίζουν το περιστατικό διερωτώνται «πώς ο βουλευτής αυτός να στηρίξει το
νομοθετικό ή άλλο έργο τού εν λόγω υπουργού…».

Δεν… προλαβαίνουν.Τέτοια περιστατικά, στα οποία όσοι τα διηγούνται τα
αποδίδουν «στην αλαζονεία των υπουργών», μπορεί να σου διηγηθεί ο κάθε
βουλευτής. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η τακτική ορισμένων υπουργών, οι
οποίοι με το πρόσχημα να κερδίσουν χρόνο προσπερνούν τις καθιερωμένες
εσωτερικές διαδικασίες που έχουν θεσπιστεί στο ΠΑΣΟΚ για τα υπό ψήφιση
νομοσχέδια. Το αποτέλεσμα είναι οι βουλευτές να μην έχουν τη δυνατότητα να
ασκήσουν ούτε το ελάχιστο, που είναι η κριτική στο νομοθετικό έργο της
κυβέρνησης.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι η μεγάλη κόντρα για το νομοσχέδιο για τα Ολυμπιακά
Ακίνητα θα είχε αποφευχθεί αν ο αρμόδιος υπουργός Ν. Χριστοδουλάκης είχε
συγκαλέσει το ΚΤΕ Οικονομικών και είχε ενημερώσει τους βουλευτές για το
περιεχόμενο του νομοσχεδίου και κυρίως για ποιο λόγο συγκροτείται η εταιρεία
Ολυμπιακά Ακίνητα. Αντ’ αυτού, επί διήμερο ο υπουργός απέφευγε συστηματικά να
δώσει τον κατάλογο των ολυμπιακών εγκαταστάσεων που θα υπαχθούν στην εταιρεία,
με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν οι συνθήκες έκρηξης που οδήγησαν στα γνωστά γεγονότα.

Η γκρίνια δεν φτάνει στον Σημίτη

Η γκρίνια που επικρατεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν είναι σε γνώση του κ.
Σημίτη. Οι πληροφορίες λένε, μάλιστα, ότι την περασμένη Παρασκευή που
βρισκόταν στο Βουκουρέστι και έμαθε τη σκληρή κριτική του Κ. Κουλούρη κατά του
Ν. Χριστοδουλάκη, ήταν έτοιμος να προχωρήσει στη διαγραφή τού γνωστού
στελέχους του ΠΑΣΟΚ. Κάποιοι τον παραπληροφόρησαν ότι ο κ. Κουλούρης επιτέθηκε
και προσωπικά κατά του υπουργού. Άλλαξε απόφαση το Σάββατο, μετά την επιστροφή
του στην Αθήνα, αφού πληροφορήθηκε τα πραγματικά περιστατικά και κυρίως τους
λάθος χειρισμούς του υπουργού Οικονομίας. Το αποτέλεσμα ήταν να συνέλθει εκ
των υστέρων το ΚΤΕ, αλλά ήδη η ζημιά – όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια – είχε
γίνει…

Ο Πρωθυπουργός, αναφέρουν οι πληροφορίες, θεωρεί ότι στην Κ.Ο. υπάρχουν μερικά
«ζιζάνια» που χαλάνε και τους υπόλοιπους. Κάποιοι δηλαδή, οι οποίοι επιδιώκουν
να βάλουν εμπόδια στο έργο της κυβέρνησης και το δικό του.

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν ζιζάνια. Υπάρχει μια ευάριθμη ομάδα
βουλευτών, που χωρίς να έχουν ιδεολογικοπολιτικές συγγένειες, συγχρονίζουν τον
λόγο τους με βάση την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Πρόκειται για βουλευτές
οι οποίοι είτε έχουν εκλεγεί στο όριο στις προηγούμενες εκλογές και
κινδυνεύουν στις επόμενες, είτε νιώθουν ότι το σύστημα εξουσίας που περιβάλλει
τον κ. Σημίτη προωθεί στις περιφέρειές τους δικούς του ανθρώπους. Μαζί τους
συγχρονίζονται μερικοί άλλοι, οι οποίοι θα μπορούσαν να είναι μέλη της
κυβέρνησης, αλλά δεν είναι επειδή ο κ. Σημίτης δεν κάνει συχνούς
ανασχηματισμούς.

Τι τους ενώνει. Όλους αυτούς τους ενώνει το ότι «δεν έχουν να χάσουν
τίποτε». Και τους χωρίζει από τον Κ. Σημίτη και τους περί αυτόν, βαθύ χάσμα.
Δεν ακούν τίποτε, δεν τους λέει τίποτε η αντιδεξιά συσπείρωση, δεν δίνουν
δεκάρα για την επικοινωνιακή αντεπίθεση. Θέλουν να τα πουν πριν πάθουν ό,τι
πιστεύουν ότι θα πάθουν. Και είναι έτοιμοι για όλα – χωρίς απαραίτητα να
καθοδηγούνται από κάποιο κέντρο – όπως πιστεύει ο Πρωθυπουργός.