ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Κάτι σάπιο μυρίζει στο βασίλειο της Υγείας…

Ήμουν – και είμαι – από τους ένθερμους (και αιθεροβάμονες;) υποστηρικτές του
ΕΣΥ. Τελευταία, όμως, τα επιχειρήματά μoυ ακούγονται ολοένα και πιο αδύναμα
και σαθρά, καθώς απίστευτες ιστορίες καθημερινής νοσοκομειακής τρέλας
καταφθάνουν από κάθε κατεύθυνση και με πληγώνουν.

Σε αντικαρκινικό νοσοκομείο της Αθήνας, η (δημοφιλής στους αρρώστους)
μαστολόγος είναι απελπισμένη. Για τις μαστογραφίες χρησιμοποιούσαν τα φιλμ δύο
γνωστών εταιρειών, γιατί τα θεωρούσαν καλύτερα για την πιστή απόδοση των
μαστογραφιών. Το υπουργείο όμως αποφάσισε να προμηθεύεται πλέον φιλμ από μία
άλλη εταιρεία. Έτσι, ρύθμισαν πλέον τα μηχανήματα τους στα νέα στάνταρτ.
Πληροφορήθηκαν, όμως, από την εταιρεία ότι δεν διαθέτει στοκ και έτσι τους
έστειλε φιλμ μίας από τις άλλες εταιρείες που χρησιμοποιούσαν παλαιότερα (και
μάλιστα στις μισές και λιγότερες ποσότητες από αυτές που χρειάζονται)! Τα
μηχανήματα φυσικά έπρεπε και πάλι να ξαναρυθμιστούν. Και όλα αυτά, «στην πλάτη
του καμπούρη», δηλαδή των γυναικών που περιμένουν – ούτως ή άλλως πάρα πολύ –
για να υποβληθούν σε μαστογραφία.

Σε άλλο νοσοκομείο επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, τα ψυγεία με τα
δείγματα αίματος για εξέταση καρκινικών δεικτών – μου περιγράφει παθούσα
συνάδελφος – παρ’ ολίγον να μην κλείνουν! Αιτία, η απόφαση της προέδρου να
αλλάξει την προμηθεύτρια εταιρεία των εργαστηριακών υλικών που χρειάζονται για
την εξέταση αυτή (χωρίς προφανώς να μεριμνήσει για το τι θα γίνει εν τω
μεταξύ). Η συνάδελφος αναγκάσθηκε να περιμένει επί ενάμιση μήνα να πάρει το
πολυπόθητο αποτέλεσμα, αντί των συνήθων 5-6 ημερών.

Όχι ότι η ανευθυνότητα και η έλλειψη κοινού νου αποτελούν αποκλειστικότητα του
δημόσιου τομέα. Η καρκινοπαθής φίλη υποβάλλεται σε χημειοθεραπεία σε
νεοκτισθέν πολυτελές νοσοκομείο ιδιωτικού δικαίου, όπου είχαμε (προώρως;)
θαυμάσει τον ξενοδοχειακό εξοπλισμό του. Χρειάσθηκε να υποβληθεί σε εξετάσεις
αίματος πριν από την τελευταία της χημειοθεραπεία. Υπέστη στωικά την
ταλαιπωρία να της τρυπήσουν και ξανατρυπήσουν τις ευαίσθητες από τη
χημειοθεραπεία φλέβες της. Και περίμενε με αγωνία την απάντηση. Της
ανακοίνωσαν, όμως – έτσι, πολύ απλά και αδιάφορα -, ότι… είχαν χάσει το αίμα
και έπρεπε να την ξανατρυπήσουν!

Κάτι σάπιο μυρίζει στο βασίλειο της Υγείας… Μήπως είναι η ανθρωπιά που
πέθανε;