ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Καουτσούκ

Χαλί από καουτσούκ θα μπει στο τραμ για να απορροφά τους κραδασμούς και να μην
κινδυνεύουν τα μνημεία, η Πύλη του Αδριανού και οι Στύλοι του Ολυμπίου Διός.
Θα περνάει το τραμ και θα κουδουνίζει, ενδεχομένως, αλλά μαλακά, χωρίς
τραντάγματα, σκαμπανεβάσματα, τρικυμίες και ανακατωσούρες. Πώς δεν το
σκέφτηκαν νωρίτερα, και για τα τρόλεϊ και τα λεωφορεία που μας ταρακου-νάνε
σαν να είμαστε καφές σε σέικερ; Που μπαίνουμε μέσα και χοροπη-δάμε προς όλες
τις κατευ-θύνσεις στην ευθεία, χάνουμε τον μπούσουλα σε κάθε φρενάρισμα,
πέφτουμε στους πλαϊνούς, γλιστράμε στον διάδρομο, ξεχνάμε την όρθια στάση και
επιστρέφουμε σε κάτι προανθρώπινες, χωρίς όμως να χάνουμε την ευκαιρία να
ρεζιλευτούμε ανάμεσα σε άλλους που ενδεχομένως έχουν γραπωθεί καλύτερα απ’ τις
χειρολαβές, ή έχουν καθήσει στις θέσεις προσώπων χρηζόντων βοήθεια, ή απλώς
έχουν εκπαιδευτεί σε τσίρκο και χαίρονται την ανωτερότητά τους. Ναι, λίγο
καουτσούκ χρειάζεται παντού, έστω κι αν δεν είμαστε μνημεία. Οι σπονδυλικές
μας στήλες αξίζουν ό,τι και οι στύλοι. Είμαστε οι κολόνες του σπιτιού, αν μη
τι άλλο. Θέλουμε να ξεχωρίζουμε, όπως εκείνες, και να υψωνόμαστε απτόητες,
στηρίζοντας… τι; Τον ουρανό. Όχι τον μισό, ολόκληρο παρακαλώ. Αντιθέτως, μας
φέρονται σαν να είμαστε το περιεχόμενο κοκτέιλ σε κάθε διαδρομή και πρέπει να
φτάσουμε στον προορισμό μας αναμεμειγμένοι σε βάθος με όλα τα υλικά,
αγνώριστοι. Πρέπει να αποδεικνύουμε διαρκώς την αντοχή των υλικών μας,
σωματικών και ψυχικών. Ακόμα κι όταν έχουν εντελώς φθαρεί, οφείλουμε να
συνεχίζουμε, χωρίς αντικραδασμική προστασία. Δεν είναι άδικο; Περισσότερη ψυχή
έχουν οι κολόνες; Χρειαζόμαστε επειγόντως καουτσούκ σε διάφορες εφαρμογές,
είναι σίγουρα το υλικό του μέλλοντος κατά των κραδασμών κάθε είδους.