o υποψήφιος … Κι αποκοιμήθηκα

Μπαίνω, σιγά σιγά, στη διαδικασία των εξετάσεων. Αγοράζω βιβλία Ψυχολογίας –
Παραψυχολογίας και διάφορα άλλα. Άλλοι κόσμοι, πολύπλευροι και περίπλοκοι.
Καταλαβαίνω όμως ότι αρχικά πρέπει να αποστηθίσω 250 σελίδες Ιστορία, με
ονόματα, ημερομηνίες, γεγονότα – περιόδους, ν’ ανοίξω το κεφάλι μου και να
τοποθετήσω κανόνες, μαθηματικά αξιώματα – εξισώσεις κ.ά.

Χαμένος από χέρι σκέφθηκα. Αποφάσισα, λοιπόν, να δώσω μόνο Έκθεση.
Υποψιάστηκα, βέβαια, ότι η έλξη μου προς το Τμήμα της Ψυχολογίας θα πρέπει να
παγώσει, αν όχι να εξαφανιστεί. Διαβάζοντας λίγο απ’ όλα και έχοντας στο μυαλό
μου βιβλία όπως «Η Ψυχολογία της ευτυχίας», «Η τεχνική της Ψυχανάλυσης»,
«Τοτέμ και ταμπού», ξυπνάω δύο ώρες πριν από την «Ιερά Εξέταση» και πίνω έναν
ελληνικό καφέ στο παραδοσιακό καφενείο δίπλα από το σχολείο, στην Πλάκα. Ήμουν
έτοιμος. Δεν είχα καμία σχέση με τα παιδιά που διάβαζαν όλο τον χρόνο,
περιμένοντας την ημέρα της λυτρώσεως. Διαφορετική ψυχολογία. Διαφορετικοί
ρυθμοί.

Μπαίνοντας στην αίθουσα έβλεπες πρόσωπα χαραγμένα από το σεντόνι της νύχτας,
να προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν ότι σε λίγα λεπτά θα βάλουν τη ζωή τους σε
νέα μονοπάτια. Τους παρατηρούσα αρκετή ώρα, ώσπου ο καφές έπαψε να μ’ ενοχλεί
και αποκοιμήθηκα. Ο χρόνος τελείωσε για τους υποψήφιους φοιτητές και
αναγκάστηκα να συνεχίσω τον ύπνο μου στο σπίτι. Με παρόμοιο τρόπο συνεχίστηκαν
και οι υπόλοιπες ημέρες των εξετάσεων, ώσπου ήρθε η στιγμή της Έκθεσης.

Για πρώτη φορά συνειδητοποίησα, έστω και λίγο, τι σημαίνει να περιμένεις τα
θέματα των εξετάσεων. Είχα άγχος. Το μοιράστηκα με τους υπόλοιπους. Ο αγώνας
ξεκίνησε. Ενώ φαινόταν ομαδικός, ήταν στην ουσία μια προσωπική μάχη. Πολύ
όμορφη εμπειρία.

…Έμοιαζε πιο πολύ με πτυχιακή παρά με έκθεση

Ήμουν σε καλή μέρα, με καλή ενέργεια και όρεξη. Το θέμα, απ’ ό,τι θυμάμαι,
βοηθούσε στο να αναπτύξεις τις απόψεις σου κι εγώ το βοήθησα ακόμη
περισσότερο, με αποτέλεσμα να μοιάζει πιο πολύ με πτυχιακή εργασία παρά με
έκθεση. Έμαθα αργότερα ότι όταν υπερβαίνεις το όριο, έχεις περισσότερες
πιθανότητες να ξεφύγεις από το θέμα. Αυτό ήταν σίγουρο. Ύστερα από κάποιες
σελίδες ήμουν σίγουρα εκτός θέματος. Είπα στον εαυτό μου. Δεν πειράζει,
τουλάχιστον το χάρηκες. Πιθανόν και αυτοί που το διάβασαν. Ο βαθμός ήταν πιο
ικανοποιητικός απ’ ό,τι περίμενα. Είχα κάτι να κρατήσω για να ξαναδοκιμάσω την
επόμενη χρονιά. Ένιωθα μια ασφάλεια, ήμουν πιο σίγουρος.

Τελικά, αχρείαστο ήταν γιατί δεν ξαναδοκίμασα ποτέ.

Καλή επιτυχία, λοιπόν, σε όσους δοκιμάζουν και ξαναδοκιμάζουν και ξανά…