ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Αλλεργίες της άνοιξης

Όλοι έχουμε μερικά κλισέ στον νου μας και προκαταλήψεις αξεπέραστες. Εγώ, ας
πούμε, είμαι σίγουρη ότι οι ανοιξιάτικες αλλεργίες προκαλούνται από τον φόβο
της ανθοφορίας κι όχι από τη γύρη. Ναι, το πιστεύω ακράδαντα και από μικρό
παιδάκι ότι τα λουλούδια εκδικούνται με τον τρόπο τους αυτόν όσους δεν δίνουν
τη δέουσα προσοχή στην ομορφιά τους. Αλλά δεν το κάνουν από μόνα τους. Ο ίδιος
ο ανθρώ-πινος οργα-νισμός προκαλεί την αλλεργία, για να τιμωρήσει όποιον δειλό
ή ξεχασιάρη, ανυποψίαστο ή πολυάσχολο, αντιστέκεται στην άνοιξη. Γιατί δεν
πήγες στα λιβάδια να μαζέψεις μαργαρίτες, λέει ο οργανισμός στον αλλεργικό.

Γιατί δεν εξοικειώθηκες εγκαίρως με την κατάσταση αυτή της πρόκλησης, έκθεσης,
μετακίνησης και ανταλλαγής των γενετικών φυτικών ωαρίων και μορίων; Τίποτα δεν
έκανες για να υποδεχθείς το μεγάλο γεγονός, ούτε βόλτα στον Λυκαβηττό, ούτε
περπάτημα στον Υμηττό, ούτε πικνίκ στο πάρκο. Και στην Πάρνηθα που σε πήγανε
με αυτοκίνητο να δεις πράσινο, έμεινες μέσα και το κοίταζες από το τζάμι.
Άνοιξη τη λένε την εποχή κι εσύ τά ‘χεις όλα ακόμα κλειστά. Δεν στάθηκες στο
ύψος των περιστάσεων, άρα; αλλεργία. Άλλη φορά οφείλεις να τη σέβεσαι και να
την αναγνωρίσεις εγκαίρως. Να την αφήσεις μαλακά να σε κατακτήσει ή να το
νομίσει τουλάχιστον. Να ξεκουμπώσεις λίγο τον γιακά, να της επιτρέψεις
διακριτικές επισκέψεις. Να καταλάβεις ότι είναι δυνατότερη και να υποχωρείς
βήμα βήμα. Να αναγνωρίζεις ένα όνομα αγριολούλουδου τον χρόνο και να το λες
σαν καλωσόρισμα και ξόρκι. Να πλέξεις στεφανάκια και να ξεχάσεις διάφορα
ραντεβού. Όλα αυτά προληπτικά, αφού η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη από τη θεραπεία.