o υποψήφιος Το 53,67% των μαθητών… τρέμει τα Μαθηματικά

Έχω έναν πολύ καλό και αγαπητό μου συνάδελφο, με γιο τελειόφοιτο Λυκείου. Κάθε
φορά λοιπόν που με «τρακάρει» ο συνάδελφος, είτε σε κάποιον διάδρομο είτε σε
κάποια σύσκεψη, ένα και μόνο αίτημα μου θέτει: «Μήπως γίνεται, βρε παιδί μου,
οι εξετάσεις στα Μαθηματικά να πάνε προς το τέλος, μη τυχόν έχουμε ­ προσέξτε
τον πληθυντικό τού… γονέα ­ καμιά ατυχία και πέσουμε ψυχολογικά και
επηρεαστούμε και στα υπόλοιπα μαθήματα;».

Να βάλω… χέρι στο πρόγραμμα των Πανελληνίων Εξετάσεων κάπως… δύσκολο. Δεν
ήταν όμως καθόλου δύσκολο να περάσω μια βόλτα από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο
Αθηνών (ΟΠΑ) και να κάνω μια κουβέντα με τον καλό μου φίλο, καθηγητή
Στατιστικής, πρώην γενικό γραμματέα του υπουργείου Παιδείας και πρώην πρόεδρο
του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας (ΕΣΥΠ) κ. Ι. Πανάρετο.

Βρε Γιάννη, του λέω, τελικά δεν θα υπάρξει, έστω μια γενιά, χωρίς τον φόβο για
τα Μαθηματικά;

Και αυτός δεν απάντησε! Έγειρε λίγο από την καρέκλα του, άνοιξε ένα συρτάρι
και έβγαλε από μέσα κάτι σαν τετράδιο. «Πάρε», μου είπε. «Αν έχεις υπομονή,
ρίξε μια ματιά και θα καταλάβεις γιατί τα Μαθηματικά, τα τόσο αθώα και
ταυτοχρόνως τόσο χρήσιμα, είναι τόσο παρεξηγημένα». Παίρνω το «τετράδιο» και
γραμμή για την εφημερίδα. Ό,τι διάβασα και είδα μέσα στις σελίδες του προέκυψε
από μια έρευνα που έγινε το 2000, για το προφίλ των μαθητών Γυμνασίου και
Λυκείου και τη σχέση τους με τα Μαθηματικά, στο πλαίσιο επιμορφωτικού
σεμιναρίου εκπαιδευτικών για τη Στατιστική. Τα στοιχεία αφορούν 1.763 μαθητές
από Γυμνάσια και Λύκεια όλης της χώρας. Την ευθύνη της έρευνας είχε ο κ. Ι.
Πανάρετος και μαζί του εργάστηκαν οι λέκτορες του Τμήματος Στατιστικής του ΟΠΑ
Κατερίνα Δημάκη, Αναστασία Κωστάκη και Στέλιος Ψαράκης.

Ιδού λοιπόν τα συμπεράσματα:

Η ιστορία ξεκινάει από τα μικρά τα χρόνια, από το Δημοτικό. Ο βαθμός που έχει
ο μαθητής στη ΣΤ’ του Δημοτικού, καθορίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό και τον γενικό
βαθμό του Απολυτηρίου του Δημοτικού Σχολείου.

Και στις επόμενες τάξεις όμως η επίδραση του βαθμού στα Μαθηματικά είναι
καθοριστική.

Καθώς ο μαθητής μεγαλώνει, χάνει τον ενθουσιασμό του για τα Μαθηματικά.

Η απόδοση στα Μαθηματικά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα χρήματα που δαπανά η
οικογένεια για εξωτερική βοήθεια στα μαθήματα.

Όταν το άγχος για τα Μαθηματικά είναι λίγο, τότε το ενδιαφέρον γι’ αυτά είναι
αρκετό.

Όσο περισσότερο ενδιαφέρεται ένας μαθητής για τα Μαθηματικά, τόσο περισσότερο
χρόνο αφιερώνει στην επίλυση ασκήσεων, αντί της προσωπικής μελέτης της
θεωρίας.

Η επιλογή της θεωρητικής κατεύθυνσης έρχεται συχνά ως αποτέλεσμα της κακής
απόδοσης στα Μαθηματικά.

Λιγότεροι από τους μισούς μαθητές επιθυμούν πραγματικά να διδάσκονται
Μαθηματικά. Μαθητές απ’ όλες τις κατευθύνσεις εκτιμούν ότι θα μπορούσαν να
συνεχίσουν τις σπουδές τους χωρίς αυτά!

Τα κορίτσια αντιπαθούν τα Μαθηματικά περισσότερο από τα αγόρια (πρωτότυπο;).

Και θέλετε και το καλύτερο; Όσο καλύτερα μιλάει ένας μαθητής την αγγλική
γλώσσα τόσο καλύτερα αποδίδει και στα Μαθηματικά!