ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Γαμήλια Ακρόπολη

Κρυμμένος όλη μέρα στα σύννεφα, ο ήλιος εμφανίστηκε το δειλινό, βάφοντας ροζ
την Ακρόπολη. Ένα αυτοκίνητο στολισμένο με κορδέλες ανέβηκε στον πεζόδρομο.
Στάθηκε στην άκρη του δρόμου του Πικιώνη και από μέσα βγήκε μια νύφη που
προχώρησε προς τον Άρειο Πάγο, με το έξωμο μακρύ της φόρεμα, μέσα στο κρύο.
Ήταν πολύ νέα, λεπτή, όμορφη κοπελίτσα, που περπατούσε ατρόμητα με τα τεράστια
τακούνια της στο άγριο καλντερίμι και την ακολουθούσαν από πίσω ο γαμπρός, ένα
ζευγάρι μεγαλύτερο που θα ‘ταν τα πεθερικά κι ένας ακόμα νεαρός, ο κουμπάρος.
Μιλούσαν ρώσικα ή κάτι τέτοιο, και πάνω στο αυτοκίνητο είχαν κολλήσει μια
μεγάλη πλαστική κούκλα.

Η νύφη έμοιαζε σαν παιδί που είχε ντυθεί νύφη για να παίξει, και φαινόταν
ενθουσιασμένη με όσα αντίκρυζε.

Την Ακρόπολη φωτισμένη ροζ, σαν να είχε ετοιμαστεί επίτηδες για να την
υποδεχθεί, την απότομη σκάλα του Αρείου Πάγου. Δεν δίστασε καθόλου, σήκωσε το
νυφικό κι άρχισε ν’ ανεβαίνει τα γλιστερά σκαλοπάτια, μέσα στον γενικό
θαυμασμό τουριστών και εντοπίων. Έφθασε πάνω και αλώνισε τον βράχο απ’ άκρου
εις άκρον χωρίς να σκοντάψει ή να παραπατήσει. Ίσως η ένταση της ημέρας του
γάμου της να την κρατούσε όρθια, απτόητη, να καθοδηγούσε τα βήματά της σωστά.

Αυτή η βόλτα ήταν η γαμήλιά της δεξίωση, ο Παρθενώνας και τα Προπύλαια ήταν το
φόντο για τις φωτογραφίες της, το πανόραμα της Αθήνας ο κήπος της, ο Άρειος
Πάγος έγινε το βάθρο που ανέδειξε το νυφικό της. Έστησε μόνη την προσωπική της
πομπή των Παναθηναίων, και οι αρχαίες πέτρες την τύλιξαν τρυφερά με το
αγαπημένο της χρώμα.