o υποψήφιος Με το… πενάκι των μαθητών

Οι αρμόδιοι επιμένουν να αγνοούν όσους κριτικάρουν το σύστημα

Παρ’ όλες τις προσπάθειες που έχουν γίνει για την αναβάθμιση της παιδείας,
κανένας νόμος δεν έχει βοηθήσει ουσιαστικά σ’ αυτόν τον σκοπό.

Όλοι οι νόμοι ήταν μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών, των
καθηγητών και των γονέων.

Έτσι και αυτός ο νόμος δεν δείχνει ικανός να ανταποκριθεί σ’ αυτόν τον σκοπό,
αντίθετα προξενεί ποικίλα προβλήματα. Το σχολείο είναι ανταγωνιστικό και δεν
επιτρέπει στους μαθητές να χαρούν την εφηβική τους ζωή, αφού τους υποχρεώνει
όλη την ημέρα να βρίσκονται στον δρόμο προς το φροντιστήριο.

Τα βιβλία που υπάρχουν είναι ελλιπή και οι μαθητές καταφεύγουν στα πολυδάπανα
βοηθήματα, ώστε να καλύπτονται τα κενά των σχολικών.

Οι καθηγητές δεν έχουν την απαιτούμενη βοήθεια ώστε να ανταποκριθούν στα
καθήκοντά τους, καθώς δεν πραγματοποιείται η ποιοτική και η οικονομική
αναβάθμισή τους.

Δυστυχώς, όμως, οι αρμόδιοι αγνόησαν και συνεχίζουν να αγνοούν την κριτική των
μαθητών, των καθηγητών και των γονέων.

Οφείλουν όμως να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο αναπροσαρμογής του νόμου, ώστε
οι μαθητές να μην υποχρεώνονται από τόσο μικρή ηλικία να αποφασίζουν για το
μέλλον τους, εφόσον δεν έχουν ολοκληρωθεί ως προσωπικότητες και δεν διαθέτουν
την ωριμότητα για κάτι τέτοιο.

Σ’ αυτό θα παίξει βοηθητικό ρόλο ο επαρκής επαγγελματικός προσανατολισμός που
θα γίνεται στον χώρο του σχολείου, από καθηγητές ειδικευμένους και από άλλους
ειδικούς μελετητές.

Θα πρέπει η εκπαίδευση να είναι γενική και υποχρεωτική και οι μαθητές να
επιλέγουν τη Σχολή που θα ακολουθήσουν αφού έχουν στα χέρια τους το απολυτήριο
του Λυκείου.

Τότε θα έχουν την ετοιμότητα να επιλέξουν ένα επάγγελμα σύμφωνο με τις
ικανότητές τους και βάσει των κοινωνικών αναγκών.

Αλέξανδρος Φλώρος Β’ Λυκείου, 1ο Λύκειο Ν. Ιωνίας

Εμείς πρέπει να προσπαθήσουμε και να κάνουμε το θαύμα

Η σύγχρονη ανταγωνιστική εποχή της παγκοσμιοποίησης επιτακτικά επιβάλλει να
προσαρμοστούμε στις απαιτήσεις της. Η εκπαίδευση, που δεν μπορεί να αποτελέσει
εξαίρεση, προετοιμάζει το ανθρώπινο δυναμικό που θα υπηρετήσει τις ανάγκες της
οικονομικά και τεχνολογικά διευρυμένης κοινωνίας.

Ορθώς, λοιπόν, η Ελλάδα προσπαθεί να συνδυάσει τη σφαιρική μόρφωση με τις
αυξημένες απαιτήσεις της «τεχνοκρατικής» εποχής μας και να εφοδιάσει τον
άνθρωπο με γνώσεις και δεξιότητες απαραίτητες, για να ενταχθεί δημιουργικά στο
κοινωνικό σύνολο. Για την υλοποίηση αυτού του στόχου, οι γνωστικές απαιτήσεις
είναι υψηλές και αναγκαίες, γιατί ο σημερινός Έλληνας μαθητής θα είναι
αυριανός Ευρωπαίος πολίτης.

Μέσα σ’ αυτό λοιπόν το σύνθετο σκηνικό εγκλωβισμένη η γενιά μου, σε μια
περίοδο μεταρρυθμιστικών εκπαιδευτικών προσπαθειών, αισθάνεται ότι χάνει το
όραμα… Οι αλλαγές που έπρεπε να γίνουν, δεν έγιναν ακόμη σε βάθος και
ουσιαστικά. Το εξεταστικό σύστημα των Πανελληνίων μάς πνίγει. Ο χρόνος σπουδών
είναι λίγος, για να εμπεδωθεί η νέα γνώση και να αναπτυχθεί η κριτική σκέψη.
Το όραμα μιας επιτυχημένης και δημιουργικής προσωπικότητας «στραγγαλίζεται» σε
έναν στείρο ανταγωνισμό.

Εμείς όμως πρέπει να προσπαθήσουμε μέσα σε αυτό το πειραματικό στάδιο που
βρίσκεται το εκπαιδευτικό μας σύστημα και να κάνουμε το θαύμα! Να γίνουμε οι
αυριανοί Ευρωπαίοι ανταγωνιστικοί πολίτες!

Προγραμματισμός λοιπόν και δουλειά. Δεν υπάρχει θέση για τίποτε άλλο για τους
μαθητές του σήμερα. Το θέλω υποτάσσεται στο πρέπει και το πρέπει συντονίζει
την ένταξή μου στην παγκοσμιοποιημένη, σύγχρονη, ανταγωνιστική κοινωνία. Έτσι
απλά, χωρίς ποίηση, χωρίς συναίσθημα, χωρίς φαντασία.

Ντόρα Φίλιππα 3ο Λύκειο Ζωγράφου

Η ευγενής άμιλλα έγινε σκληρός ανταγωνισμός

Το νέο εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο αποτελεί πλέον μέρος της καθημερινής μας
πραγματικότητας, δείχνει να έχει στόχο περισσότερο την πνευματική και σωματική
εξόντωση των μαθητών παρά την εκπαίδευση και προετοιμασία τους για τη
σταδιοδρομία που θα ακολουθήσουν. Πρώτα από όλα το γεγονός ότι ο αριθμός των
πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων αγγίζει τα εννιά αποτελεί από μόνο του μία
μόνιμη πηγή άγχους και για τους μαθητές, που σε συνδυασμό με την αχανή ύλη που
πρέπει να καλυφθεί τους οδηγεί πολλές φορές στην απόγνωση. Ακόμα, ο τρόπος
διεξαγωγής των εξετάσεων και η διαδικασία ένταξης των παιδιών στα ΑΕΙ και τα
ΤΕΙ έχουν βλάψει σε μεγάλο βαθμό τις διαπροσωπικές τους σχέσεις με τους άλλους
μαθητές, καθώς έχουν μετατρέψει την ευγενή άμιλλα σε έναν εχθρικό ανταγωνισμό
του τύπου «ο θάνατός σου… η ζωή μου». Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρέπει να
ξεχνάμε τις ανεπαρκείς σχολικές εγκαταστάσεις και τα κακογραμμένα βιβλία που
αλλάζουν κάθε χρόνο μαζί με την εξεταστέα ύλη, καθώς ούτε και αυτή παραμένει
σταθερή, πράγματα που δημιουργούν πρόσθετες δυσκολίες στους εξεταζόμενους.
Τέλος, σε πολλές περιοχές παρατηρούνται φαινόμενα όπως τα μαθήματα της
Χημείας, της Βιολογίας, της Ιστορίας, του ΣΕΠ, της Αισθ. Αγωγής και της
Μουσικής να διδάσκονται από μη ειδικευμένους καθηγητές, πράγμα που έχει ως
αποτέλεσμα την χαμηλού επιπέδου διδασκαλία και την ημιμάθεια.

Συγκεφαλαιώνοντας θα μπορούσαμε να πούμε ότι το καινούργιο εκπαιδευτικό
σύστημα έχει πολλές ατέλειες που πρέπει να διορθωθούν, έτσι ώστε να μπορούν οι
μαθητές να τελειώνουν τη φοίτησή τους στα σχολεία ευκολότερα και με λιγότερο
άγχος.

Κώστας Βαϊσμένος Β’ Λυκείου Γλυκών Νερών