ΕΓΡΑΨΑΝ

Γιάννης Κ. Πρετεντέρης:

(ο αρθρογράφος, για τον εκσυγχρονισμό)

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα του 2002 είναι πολύ καλύτερη από
αυτήν του 1982 ή του 1962. Δυστυχώς όμως δεν είναι τόσο καλή όσο θα ήθελαν οι
Έλληνες του 2002.

Και εδώ βρίσκεται το παράδοξο: η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων (για
πρώτη ίσως φορά στην ιστορία τους) συντάσσεται σε όλα τα επίπεδα με τη γενική
επαγγελία του εκσυγχρονισμού· αλλά την ίδια στιγμή δεν καταλαβαίνει γιατί το
πράγμα με το οποίο συντάσσεται προχωρεί σε ρυθμούς περιφοράς Επιταφίου.
Αποτέλεσμα; Η κόπωση.

Να μην παρεξηγιόμαστε: η κόπωση αυτή δεν προέρχεται από το τρέξιμο αλλά από
την αναμονή, από τη βαρεμάρα. Όλα έχουν εξαγγελθεί για να εξαγγελθούν ξανά
λίγο αργότερα. Η πολιτική εξαντλείται στις δηλώσεις, η οικονομία στις
προθέσεις και η κοινωνία στις διαβεβαιώσεις.

Ο Φιντέλ Κάστρο συνήθιζε να λέει ότι επαναστάτης είναι αυτός που κάνει την
επανάσταση. Κατά την ίδια λογική, εκσυγχρονιστής είναι αυτός που κάνει
εκσυγχρονισμό. Και επειδή ο καθ’ ημάς εκσυγχρονισμός μάλλον αρχίζει να
καθυστερεί στο ραντεβού, το ερώτημα είναι αν εξακολουθούν να υπάρχουν
εκσυγχρονιστές».

(«Το Βήμα»)