ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΛΙΩΤΗΣ Όχι στα σενάρια για «δεξιά παρένθεση»

Τον αριθμητικό συμβολισμό «2+4» επαναφέρει – όπως και το ’96 – ο γραμματέας
του ΠΑΣΟΚ. Μέσα σε μια δυσμενή συγκυρία για το ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση, ο κ.
Κ. Λαλιώτης σημειώνει ότι η νίκη του ΠΑΣΟΚ το 2004 συνεπάγεται μια
κεντροαριστερή προεδρική πλειοψηφία το 2005 και αποκρούει κατηγορηματικά τα
περί «δεξιάς παρένθεσης», ενώ κατηγορεί τον κ. Κ. Καραμανλή για
«μικροκαισαρισμό».

Ηπρότασή σας για πολυκομματικές κυβερνήσεις μιας σύγχρονης πλειοψηφικής
Κεντροαριστεράς τάραξε τα νερά της πολιτικής ζωής. Θεωρείτε ότι μπορεί να
αλλάξει και την ατζέντα της πολιτικής συζήτησης;

Νιώθω ιδιαίτερη χαρά, που η πρότασή μου για μια σύγχρονη, πλειοψηφική,
πολυκομματική Κεντροαριστερά, με προοδευτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης, αποτελεί
σημείο αναφοράς όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Είναι γεγονός ότι
αυτή η πρόταση τάραξε τα νερά της πολιτικής ζωής, γιατί ανέστρεψε τον πολιτικό
εφησυχασμό όλων των κομμάτων, μιας και διαφοροποιεί ριζικά τα κομματικά και
πολιτικά στερεότυπα ολόκληρου του ιστορικού κύκλου της μεταπολίτευσης.

Όμως οι αντιδράσεις από τις ηγεσίες των κομμάτων ήταν μάλλον αρνητικές. Θα
επιμείνετε;

Βεβαίως, γιατί η πρότασή μας δεν είναι μια σημαία ευκαιρίας, μια συγκυριακή
εκλογική ανάγκη ενταγμένη σε μια στιγμιαία σκοπιμότητα εγκλωβισμού των άλλων
δυνάμεων, αλλά μια πρόταση ανοιχτή στο μέλλον με νικηφόρα και ελπιδοφόρα
προοπτική.

Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να επιμείνει σε αυτή την πρόταση, γιατί σηματοδοτεί μια νέα
εποχή στην διάταξη των πολιτικών δυνάμεων στον διάλογο, στις πολιτικές
συγκλίσεις, στις προγραμματικές δεσμεύσεις και στην προοπτική μιας υπαρκτής
πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας που θέλει να βάλει τη σφραγίδα της στην
πορεία της Ελλάδας.

Δεν έχω εκπλαγεί από τις αντιδράσεις των ηγεσιών των κομμάτων της ευρύτερης
Κεντροαριστεράς, του ΣΥΝ, του ΚΚΕ, του ΔΗΚΚΙ και του ΚΕΠ, όπως αυτές
εκφράστηκαν με επιφυλάξεις, με δυσπιστία, με φοβίες, με περίσκεψη, με
προϋποθέσεις και προαπαιτούμενα.

Αυτές οι αντιδράσεις ήταν και προβλέψιμες και αναμενόμενες γνωρίζοντας τα
πρόσωπα, τις φορτίσεις του παρελθόντος, τα βολικά σύνδρομα της πολιτικής
καθαρότητας, όπως και τα σύνδρομα του «μικρομεγαλισμού». Ευτυχώς όμως υπάρχουν
οι δημοκρατικοί, προοδευτικοί πολίτες με την εγρήγορση και την αφύπνισή τους.

Τι εννοείτε; Υπάρχει χάσμα ανάμεσα στις ηγεσίες και τους πολίτες;

Αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις, σίγουρα ναι. Έχω εντυπωσιαστεί από την
απήχηση, από τη θετική ανταπόκριση, από τη θερμή αποδοχή της πρότασής μας για
μια σύγχρονη Κεντροαριστερά από τα μέλη των κομμάτων και κυρίως από τη
συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών.

Δείγματα γραφής και πολιτικής οξυδέρκειας έδωσε το ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη Στεφανόπουλου, υπογραμμίζει ο Κ. Λαλιώτης. Και σημειώνει ότι κάτι τέτοιο μπορεί να επαναληφθεί στην προεδρική εκλογή του 2005

Η πρότασή μας δεν είναι μια πρόσκληση για μια εποχιακή, υποκριτική και
αμυντική συγκόλληση κορυφής αλλά μια εγερτήρια έκκληση ελπίδας προς την
πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που απαιτεί από τις ηγεσίες των κομμάτων να
σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να ανοίξουν νέους ορίζοντες σε μια
σύγχρονη Κεντροαριστερά, σε ένα υπαρκτό ρεύμα πολιτικής και κοινωνικής
πλειοψηφίας.

Αυτό το απαιτητικό ρεύμα θα πολιορκεί συνεχώς τις ηγεσίες και θα ακυρώνει τις
αγκυλώσεις, τις επιφυλάξεις και τις αρνήσεις τους. Γι’ αυτό θεωρώ ότι οι
απαντήσεις αυτές, με τα «όχι» και τα «ναι μεν, αλλά», είναι συγκυριακές,
αμυντικές και διαπραγματευτικές που δεν θα αντέξουν στον χρόνο.

Η πίστη σας στο εγχείρημα της Κεντροαριστεράς είναι εμφανής. Όμως, έχετε
λόγους να είστε και αισιόδοξος;

Είμαι αισιόδοξος. Καμιά ηγεσία δεν μπορεί να αρνείται προκαταβολικά έναν
αξιόπιστο και γόνιμο διάλογο, με ειλικρίνεια, με κριτική και αυτοκριτική
θεώρηση, με υπερβάσεις, χωρίς αλαζονείες και μονοκομματικές εμμονές. Οι
προκλήσεις για μια συμπόρευση με μακρόπνοη αλληλεγγύη, για μια αναγκαία,
κρίσιμη και επιθυμητή διακυβέρνηση του τόπου από την Κεντροαριστερά, με ένα
σύγχρονο και προοδευτικό πρόγραμμα είναι αμετάθετες.

Είναι όμως ζωτική ανάγκη αυτό το πρόγραμμα να απαντά θετικά και δημιουργικά
τόσο στην πορεία και στο κεκτημένο της Ελλάδας μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη όσο
και στο αίτημα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού για κοινωνικές
μεταρρυθμίσεις και θεσμικούς εκσυγχρονισμούς, για δημοκρατία και διαφάνεια,
για ισόρροπη ανάπτυξη των περιφερειών με θέσεις απασχόλησης, για πολιτικές
κοινωνικής δικαιοσύνης με άρση των κοινωνικών και των περιφερειακών
ανισοτήτων.

Να απαντά θετικά στο αίτημα για πολιτικές κοινωνικής συνοχής, αλληλεγγύης και
ανθρωπιάς, με δίκτυα κατά της φτώχειας, της περιθωριοποίησης, του αποκλεισμού
και της ξενοφοβίας, για την εφαρμογή και την κατοχύρωση των αρχών του
σύγχρονου, δημοκρατικού σοσιαλισμού.

Διπολισμός: Θεωρείται από πολλούς ότι παραπέμπει σε μια ξεπερασμένη
αντίθεση, σε εποχές όπου το μεγάλο ζητούμενο ήταν η διασφάλιση της
δημοκρατικής πορείας της χώρας. Σήμερα όμως τα πράγματα είναι πολύ
διαφορετικά.

Ο διπολισμός δεν είναι μια ξεπερασμένη και παλαιομοδίτικη στρατηγική, όπως
ισχυρίζονται ορισμένοι. Αντιθέτως, είναι η σύγχρονη απάντηση στα προβλήματα
των σύγχρονων κοινωνιών της Ευρώπης. Άλλωστε, σε κάθε χώρα, σε κάθε κοινωνία,
οι πολιτικές και οι κοινωνικές εξελίξεις συνδέονται με την οριοθέτηση, την
αντίστιξη και την αντιπαράθεση ανάμεσα στις συντηρητικές και τις προοδευτικές
δυνάμεις όπως αυτές προσδιορίζονται κάθε φορά από τα προγράμματα και τα
διακυβεύματα της εποχής, των λαών και των πολιτών.

Ας το δούμε πρακτικά: ο ΣΥΝ ζητεί την καθιέρωση της καθαρής απλής
αναλογικής. Συζητεί το ΠΑΣΟΚ ένα τέτοιο ενδεχόμενο;

Ο διάλογος για τις προγραμματικές συγκλίσεις, για μια Κεντροαριστερά με
ενότητα στόχων, προτεραιοτήτων και δράσεων, δεν μπορεί να συρρικνώνεται είτε
σε προαπαιτούμενα είτε σε εμμονές και ταμπού. Ένας διάλογος ανάμεσα στις
πολιτικές δυνάμεις οφείλει να είναι ουσιαστικός, συγκεκριμένος και αξιόπιστος.

Είναι σημαντικό ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με πρωτοβουλία της, και πάντα με
διάλογο, έχει προωθήσει προς ψήφιση νόμους για τον εκσυγχρονισμό, για την
ενίσχυση, την αναβάθμιση, την αξιοπιστία και τη διαφάνεια του πολιτικού
συστήματος. Για παράδειγμα, η χρηματοδότηση των κομμάτων και ένα αυστηρό πόθεν
έσχες των βουλευτών.

Κατά τη γνώμη μου, στην παρούσα Βουλή μπορεί να συζητηθεί και να ψηφιστεί, με
ευρύτερες συναινέσεις, ένα πιο αναλογικό και πιο δίκαιο εκλογικό σύστημα, που
θα διασφαλίζει την κυβερνητική σταθερότητα και την πολιτική ομαλότητα, όπως
και την πιο γνήσια αντιστοιχία των ψήφων των πολιτών με τα κόμματα της
επιλογής τους.

Θέλω να καταστήσω όμως σαφές ότι οι κυβερνήσεις συνεργασίας, οι κυβερνήσεις
μιας σύγχρονης Κεντροαριστεράς πρέπει να αποτελούν προέκταση συνειδητών
προτάσεων, επιλογών και δεσμεύσεων. Δεν μπορούν να αναφέρονται σε μια
ευκαιριακή συγκόλληση κομμάτων και ένα αριθμητικό άθροισμα βουλευτών χωρίς
ενότητα, χωρίς κοινό προσανατολισμό, χωρίς πνοή, χωρίς κοινές δεσμεύσεις.

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η Ν.Δ. και ο κ. Καραμανλής βλέπουν το όραμα για τη
συγκρότηση και την προοπτική μιας σύγχρονης πολυκομματικής Κεντροαριστεράς με
προοδευτικό πρόγραμμα ως ένα κακό όνειρο, ως έναν πολιτικό εφιάλτη.

Το τελευταίο διάστημα κυριάρχησε η συζήτηση περί «δεξιάς παρένθεσης», η
οποία εκπορεύθηκε από το κυβερνών κόμμα. Δεν προδίδει ηττοπάθεια, έστω και η
συζήτηση μιας τέτοιας προοπτικής;

Τα σενάρια για «δεξιά παρένθεση» είναι ηττοπαθή και ανιστόρητα σενάρια. Δεν
έχουν καμία απολύτως σχέση με τη στρατηγική και τον πολιτικό σχεδιασμό του
ΠΑΣΟΚ. Δεν αφορούν και δεν ενδιαφέρουν κανένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Τα σενάρια
αυτά εκπορεύθηκαν από ορισμένα στελέχη της Ν.Δ. για προφανείς και ευνόητους
λόγους.

Η πρότασή μου για τη δημιουργία μιας σύγχρονης, προοδευτικής, πλειοψηφικής
Κεντροαριστεράς είναι μια δυναμική και επιθετική πρόταση νίκης και ελπίδας. Σε
καμιά περίπτωση δεν μπορεί να συνδεθεί από κανέναν με ανόητα σενάρια για
διαχείριση μιας ήττας ή μιας «δεξιάς παρένθεσης». Άλλωστε είναι γνωστό σε
όλους ότι οι εκλογές του 2004 θα γίνουν με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο.

Με αυτό το δεδομένο, η πολιτική στρατηγική του ΠΑΣΟΚ, ο πολιτικός και
επικοινωνιακός σχεδιασμός του ΠΑΣΟΚ έχουν μονοσήμαντη και δεσμευτική αναφορά
στη νίκη, όπως είχε γίνει το ’93, το ’96 και το 2000.

Με το όραμά μας, το δημιουργικό μας έργο και τις προτάσεις μας, μπορούμε να
πείσουμε την πλειοψηφία του ελληνικού λαού ότι το ΠΑΣΟΚ με τον Κώστα Σημίτη
αξίζει για μια ακόμη φορά να έχει το τιμόνι της χώρας.

Η νίκη του ΠΑΣΟΚ το 2004, σε συνδυασμό και με την πρόταση για την
Κεντροαριστερά, μπορεί να διασφαλίσει και συναινέσεις και πλειοψηφίες για την
ανάδειξη ενός άξιου Προέδρου της Δημοκρατίας το 2005, δίνοντας συνέχεια,
σταθερότητα, ασφάλεια και ευρύτατες πολιτικές και κοινωνικές συναινέσεις στη
διακυβέρνηση του τόπου.

Το ΠΑΣΟΚ έχει δώσει δείγματα γραφής και πολιτικής οξυδέρκειας με την ένθερμη
υποστήριξή του στον Κωστή Στεφανόπουλου για την ανάδειξή του ως Προέδρου της
Δημοκρατίας το 1995 και το 2000, σε αντίθεση με τη Ν.Δ., που είχε αρνηθεί το
1995 και τον ψήφισε την τελευταία στιγμή το 2000.

Αυτή η νικηφόρα στρατηγική του ΠΑΣΟΚ, σε συνδυασμό πάντα με την επίκαιρη,
ελκυστική και ρεαλιστική πρότασή του για την Κεντροαριστερά, βρίσκει το νόημα
και την προοπτική της, για άλλη μια φορά, στον αριθμητικό συμβολισμό «2+4».

«Μικροκαίσαρας» ο Κ. Καραμανλής

Ιδιαίτερα σκληρή είναι η απάντηση του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ στην παρατήρηση ότι
η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να δεχτεί ούτε συζήτηση για αλλαγή του
εκλογικού νόμου και θα αντιδράσει δυναμικά: «Αυτή η αντίδραση της Ν.Δ. και του
κ. Καραμανλή δείχνει ότι η Δεξιά είναι μια παράταξη, που το μόνο που ξέρει
είναι να αρνείται, να μηδενίζει κάθε σύγχρονη προσπάθεια», λέει ο κ. Κ.
Λαλιώτης. Και υπογραμμίζει: Η Ν.Δ. θέλει να καταστρέφει κάθε πρόταση που δεν
εντάσσεται στην κομματική της στρατηγική. Τη στρατηγική της παλινόρθωσης της
συντηρητικής παράταξης και την επιστροφή στο παρελθόν.

Η εμμονή της Ν.Δ. και του κ. Καραμανλή στον μονοκομματισμό αποκαλύπτει τον
αμετάκλητο χαρακτήρα μιας αναχρονιστικής Δεξιάς. Αναρωτιέται κανείς γιατί η
Ν.Δ. καταφεύγει τόσο αβασάνιστα σε ευτελείς απειλές και ηχηρές κορώνες
επικίνδυνου αυταρχισμού, που την εκθέτουν ως αντιδημοκρατικό κόμμα. Τι θέλει
να μας πει ο κ. Καραμανλής και η Ν.Δ. ότι η ελληνική Βουλή είναι θεσμός
περιορισμένης βούλησης και ευθύνης που δεν μπορεί να νομοθετεί;

Άραγε ξεχνά ότι την αλλαγή του εκλογικού νόμου την έχουν ζητήσει και τη ζητούν
όλα τα κόμματα, ο ΣΥΝ, το ΚΚΕ, το ΔΗΚΚΙ, το ΚΕΠ ακόμα και ο κ. Μάνος και η
ΠΟΛ.ΑΝ. Άραγε, δεν καταλαβαίνει ότι έχει πολιτικά απομονωθεί, ότι είναι έρημος
και μόνος με τις κραυγές, τους αφορισμούς και τους μικροκαισαρισμούς του;

Αισιοδοξία

Ο κ. Λαλιώτης μιλάει με πάθος εναντίον της Ν.Δ. Ωστόσο, το κλίμα δείχνει υπέρ
της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Πώς απαντά ο ίδιος;

«Εγώ πιστεύω με πάθος και υπηρετώ με συνέπεια αυτή τη στρατηγική της νίκης για
το ΠΑΣΟΚ και της ελπίδας για την Κεντροαριστερά. Αναγνωρίζω ότι η συγκυρία
είναι δυσμενής και αρνητική για το ΠΑΣΟΚ. Είναι όμως στο χέρι μας, με θετικές
πρωτοβουλίες, με δημιουργικό έργο, με πειστικές προτάσεις και με εγερτήριες
και ριζοσπαστικές ιδέες, να αναστρέψουμε το δυσμενές κλίμα και να ανατρέψουμε
την αρνητική συγκυρία. Γιατί το αξίζουν οι Έλληνες. Γιατί το απαιτούν οι
προοδευτικοί πολίτες.

Σας θυμίζω ότι τόσο το ’98 μετά την ένταξη της Ελλάδας στον Μηχανισμό των
Συναλλαγματικών Ισοτιμιών και τις δημοτικές εκλογές, όσο και το ’99 μετά τις
ευρωεκλογές, το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο κατάφερε να αναστρέψει τη συγκυρία και να
ανατρέψει όλα τα προγνωστικά, αλλά και να καταγράψει μια μεγάλη και πρωτόγνωρη
νίκη το 2000. Το ΠΑΣΟΚ έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και μπορεί. Αρκεί να
το θελήσουμε, αρκεί να το πιστέψουμε».