Οι πιο κακοπληρωμένοι της Ευρώπης

Μπορεί η Ελλάδα να είναι μέλος της ΟΝΕ από την 1.1.2002 και να έχει
συγκλίνει στο επίπεδο των επιτοκίων, των ελλειμμάτων και του πληθωρισμού, όμως
η πραγματική σύγκλιση είναι ακόμη μακριά.

Οι Έλληνες εργαζόμενοι στο Δημόσιο αμείβονται λιγότερο από ό,τι οι υπόλοιποι
Ευρωπαίοι, ενώ το ίδιο συμβαίνει και στον ιδιωτικό τομέα σε σχέση με τις
περισσότερες χώρες της ευρωζώνης.

Η απόσταση που χωρίζει τους μισθούς στην Ελλάδα από αυτούς στις άλλες χώρες
του ευρώ είναι μεγαλύτερη όταν η σύγκριση γίνεται με χώρες του πυρήνα της
ευρωζώνης. Αυτό δείχνουν τα στοιχεία για το ύψος των καθαρών μηνιαίων αποδοχών
στο Δημόσιο και μάλιστα με πραγματικούς όρους στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες
της ΟΝΕ. Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι αποδοχές στο Δημόσιο στην Ελλάδα, με όρους
πραγματικής αγοραστικής δύναμης, βρίσκονται σε επίπεδα που είναι αρκετά
χαμηλότερα από τα αντίστοιχα επίπεδα πραγματικών αμοιβών στις άλλες
ανεπτυγμένες χώρες του πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Γερμανία, Βέλγιο κ.ά.).
Αυτό αφορά όλες τις κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων από τους πρωτοδιόριστους
μέχρι και τους διευθυντές. Ενδεικτικό είναι ότι ο πραγματικός μισθός των
Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων κυμαίνεται ανάλογα με τη βαθμίδα σε ποσοστό από 31%
μέχρι 44% του αντίστοιχου μισθού στη Γερμανία και από 59% μέχρι 83% του μισθού
στο Βέλγιο.

Όμως, αξιοσημείωτη είναι και η απόσταση που χωρίζει τους πραγματικούς μισθούς
στο Δημόσιο στην Ελλάδα από αυτούς στις άλλες χώρες που βρίσκονται σε κοντινό
επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία). Έτσι οι
πραγματικές αποδοχές των Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων κυμαίνονται από 59% μέχρι
και 88% των αντίστοιχων πραγματικών αμοιβών στην Ιρλανδία. Ανάλογα ποσοστά
παρατηρούνται και στη σύγκριση με τους μισθούς στην Πορτογαλία. Εξαίρεση
αποτελούν οι πρωτοδιόριστοι δημόσιοι υπάλληλοι Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης,
τόσο στην Πορτογαλία όσο και στην Ισπανία που αμείβονται λιγότερο από ό,τι
στην Ελλάδα.

Η αγοραστική δύναμη

Πρόκειται για στοιχεία που έχει συγκεντρώσει και επεξεργασθεί το υπουργείο
Οικονομικών, τα οποία δείχνουν την πραγματική αγοραστική δύναμη των μισθών στο
Δημόσιο στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα στοιχεία
αφορούν τους πραγματικούς μισθούς στο Δημόσιο στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία,
στην Ισπανία, στην Ιρλανδία, στο Βέλγιο και στη Γερμανία όπως είχαν
διαμορφωθεί το 2001.

Στην Ελλάδα ο πραγματικός μισθός ενός πρωτοδιόριστου στο Δημόσιο με γνώσεις
Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης είναι 821 ευρώ. Ο μισθός αυτός αντιστοιχεί στο 44%
του μισθού ενός πρωτοδιόριστου με τα ίδια προσόντα στη Γερμανία (1.872 ευρώ)
και στο 70% του μισθού του πρωτοδιόριστου στο Βέλγιο (1.161 ευρώ). Ωστόσο, ο
μισθός αυτός στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερος από αυτόν στην Ιρλανδία (788 ευρώ),
στην Ισπανία (616 ευρώ) και την Πορτογαλία (765 ευρώ). Ο ίδιος δημόσιος
υπάλληλος στην Ελλάδα, ύστερα από κάποια χρόνια υπηρεσίας, αμείβεται, με
πραγματικούς όρους, με 1.069 ευρώ που αντιστοιχούν στο 44% του αντίστοιχου
μισθού στη Γερμανία (2.412 ευρώ), στο 75% του μισθού στο Βέλγιο (1.426 ευρώ),
στο 77% του μισθού στην Ιρλανδία (1.338 ευρώ) και στο 88% του μισθού στην
Πορτογαλία (1.203 ευρώ). Μόνο στην Ισπανία αυτή η σχέση είναι αντίστροφη, αφού
ο ελληνικός μισθός ανέρχεται στο 104% του μισθού στη χώρα αυτή (1.037 ευρώ).

Για τον πρωτοδιόριστο δημόσιο υπάλληλο με Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση ο
πραγματικός μισθός στην Ελλάδα είναι 940 ευρώ. Ο μισθός αυτός ανέρχεται μόλις
στο 35% του αντίστοιχου μισθού στην Γερμανία (2.722 ευρώ), στο 65% του μισθού
στο Βέλγιο (1.454 ευρώ), στο 88% του μισθού της Ιρλανδίας (1.065 ευρώ) και στο
85% του μισθού της Πορτογαλίας (1.103 ευρώ). Εξαίρεση αποτελεί η Ισπανία όπου
δίδονται χαμηλότερες μηνιαίες αποδοχές στους συγκεκριμένους δημοσίους
υπαλλήλους (731 ευρώ).

Η θέση του τμηματάρχη στο Δημόσιο στην Ελλάδα αμείβεται με πραγματικό μηνιαίο
μισθό 1.172 ευρώ. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 34% του μισθού στη Γερμανία
(3.491 ευρώ), στο 59% του Βελγίου (1.975 ευρώ), στο 59% της Ιρλανδίας (1.976
ευρώ), στο 98% της Ισπανίας (1.201 ευρώ) και στο 56,5% της Πορτογαλίας (2.073
ευρώ).