[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Φίλος μου μηχανικός που ειδικεύεται στην ανέγερση κτιρίων ανέλαβε πρόσφατα την
κατασκευή ενός πολύ μεγάλου κτιρίου σε κεντρικό δρόμο της πρωτεύουσας και σε
οικόπεδο που ανήκε σε φίλο του επιχειρηματία. Ο επιχειρηματίας αυτός
δραστηριο-ποιείται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η αξιοποίηση
ακινήτων.

Ο μηχανικός έβαλε μπρος τα σχέδια και όταν τα τελείωσε τα έδειξε στον
επιχειρηματία για να τα εγκρίνει και να εκδοθεί η οικοδομική άδεια. Τότε
δοκίμασε και την πρώτη έκπληξη: ο επιχειρηματίας τού είπε ότι η άδεια έπρεπε
να εκδοθεί όχι στο όνομά του, αλλά στο όνομα μιας ξένης εταιρείας με ένα
παράξενο όνομα. Από την κουβέντα έμαθε ότι το οικόπεδο ανήκε σε αυτή την
εταιρεία που είχε έδρα ένα νησί του Ειρηνικού και η οποία ανήκε βέβαια στον
επιχειρηματία. Επρόκειτο για μια ακόμη από τις γνωστές υπεράκτιες εταιρείες
(αγγλιστί: off shore) που ανθούν τελευταία και χρησιμοποιούνται για
φοροδιαφυγή. Όταν το κτίριο τελείωσε, ο φίλος μου μηχανικός δοκίμασε τη
δεύτερη έκπληξη: την εκμετάλλευση του κτιρίου (πωλήσεις γραφείων, ενοικιάσεις
κ.λπ.) την είχαν αναλάβει δύο άλλες, επίσης ξένες, εταιρείες «οφ σορ», που και
αυτές ανήκαν στον ίδιο επιχειρηματία. Μάλιστα, η μία από τις δύο έκανε τις
πωλήσεις των γραφείων και η άλλη τις ενοικιάσεις.

Ο μηχανικός κάποια στιγμή σταμάτησε τις παραπέρα ερωτήσεις, πληρώθηκε από κάθε
μία εταιρεία ξεχωριστά για τη δουλειά που έκανε και έμεινε ευχαριστημένος
γιατί και ο ίδιος και ο επιχειρηματίας πλήρωσαν πολύ λιγότερο φόρο από αυτόν
που θα πλήρωναν αν δεν υπήρχε το κόλπο με τις υπεράκτιες αυτές εταιρείες. Και
όχι μόνο αυτό: με τη βοήθεια του φίλου του επιχειρηματία ετοιμάζεται να στήσει
και ο ίδιος μια τέτοια εταιρεία, με την οποία θα κάνει τις δουλειές που θα του
αναθέτουν ώστε να γλιτώνει φόρους. Και κατηγορεί τον εαυτό του γιατί τόσα
χρόνια δεν είχε μάθει το κόλπο, με αποτέλεσμα να τον ρημάζει η Εφορία!

Ποιος είπε ότι η Ελλάδα δεν είναι φορολογικός παράδεισος; Για τους ξύπνιους
βέβαια…