o υποψήφιος Το μυστικό των ενδιάμεσων θεμάτων

![]() |
![]() |
|
Μάρκος Κούτρας |
Λάθη και ασάφειες στην επιλογή των θεμάτων δεν επιτρέπονται. «Δεν υπάρχουν
μεγάλα περιθώρια διόρθωσης από τη στιγμή που τα θέματα θα φύγουν για τα
εξεταστικά κέντρα, γιατί η διαδικασία κρατάει λίγο και εμπλέκονται πολλοί, γι’
αυτό δεν πρέπει να ξεφύγει τίποτα», τονίζει ο καθηγητής του Τμήματος
Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιά, Μάρκος
Κούτρας.
Μέλος στο παρελθόν της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων και θεματικών επιτροπών
εισήγησης για το μάθημα των Μαθηματικών, ο κ. Κούτρας αναφέρεται στην αγωνία
«να μην αδικήσουμε τους καλούς (θέτοντας πολύ εύκολα θέματα), αλλά την ίδια
ώρα να μην αδικήσουμε και τους μέτρια διαβασμένους (θέτοντας πολύ δύσκολα
θέματα)». Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά: «Πολλές φορές είναι αρκετά δύσκολο
να βρεθεί το καλύτερο σημείο ισορροπίας ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα».
Η προσπάθεια την ώρα της επιλογής των θεμάτων εστιάζεται αναφέρει ο κ.
Κούτρας στο να καλύπτουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της ύλης και να
είναι κλιμακούμενης δυσκολίας. «Από το πρώτο έως το τέταρτο, τα θέματα έχουν
αυξανόμενη δυσκολία», υποστηρίζει και προσθέτει πως στο εύκολο πρώτο θέμα
«πρέπει να εστιάσουν την προσοχή τους εκείνοι που δεν έχουν πιο υψηλούς
στόχους παρά μόνον να περάσουν την τάξη».
Σε κάθε περίπτωση «έχει υιοθετηθεί η άποψη τα ερωτήματα μέσα σε κάθε θέμα να
έχουν λογική σειρά που να βοηθά και τον μαθητή να φτάσει στο δύσκολο
ζητούμενο», δηλώνει ο κ. Κούτρας. Και δίνει μία συμβουλή στους υποψηφίους,
αποκαλύπτοντάς τους: «Σε πολλά ενδιάμεσα ερωτήματα δίνονται έτοιμα
αποτελέσματα, ώστε ακόμη κι αν δεν μπορεί ο υποψήφιος να απαντήσει στο
ενδιάμεσο ερώτημα, να μπορεί να συνεχίσει στα επόμενα».
Προσοχή στην επιλογή επιστημονικού πεδίου
Ειδική αναφορά κάνει ο κ. Κούτρας στη δυνατότητα επιλογής δύο επιστημονικών
πεδίων, που δίνεται βάσει του νέου συστήματος στους υποψηφίους. «Είναι θετικό,
γιατί προσφέρει μεγάλο εύρος επιλογών, αλλά έχει προκαλέσει και μία σημαντική
παρενέργεια», τόνισε. Επειδή οι υποψήφιοι δεν γνωρίζουν πολλές φορές
λεπτομέρειες για το περιεχόμενο των σπουδών πετυχαίνουν συχνά σε Τμήματα που
απαιτούν υψηλότερο υπόβαθρο από αυτό που τους έχουν δώσει οι λυκειακές τους
σπουδές. Επί παραδείγματι, υποψήφιοι θεωρητικής κατεύθυνσης εκτός από το πρώτο
πεδίο (ανθρωπιστικών, νομικών και κοινωνικών επιστημών) δηλώνουν ως δεύτερα
επιστημονικά πεδία τα οποία οδηγούν σε Τμήματα που χρειάζεται αρκετή γνώση
μαθηματικών. «Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι επιτυχόντες μετατρέπονται σε
αποτυχόντες, αφού μοιραία θα αντιμετωπίσουν ιδιαίτερα προβλήματα στην
ολοκλήρωση των σπουδών τους».















