Πρόεδρος στο φώτο φίνις

Στις αρχές του μήνα οι δύο (βασικοί) υποψήφιοι βάδιζαν πλάι-πλάι. Οκτώ
εβδομάδες πριν από τις εκλογές, όμως, κι ενώ η μονομαχία Σιράκ-Ζοσπέν αρχίζει
να λαμβάνει σαφώς πιο προσωπικό χαρακτήρα, δύο νέες δημοσκοπήσεις δίνουν για
πρώτη φορά ένα ελαφρύ προβάδισμα στον Γάλλο πρωθυπουργό.

Λιονέλ Ζοσπέν. Στιγμιότυπο από την επίσκεψη του Γάλλου πρωθυπουργού και υποψήφιου για την προεδρία στη Διεθνή Αγροτική Έκθεση του Παρισιού

Οι δημοσκοπήσεις πραγματοποιήθηκαν το διάστημα 22-23 Φεβρουαρίου σε δείγμα
1.000 και 937 ατόμων, αντίστοιχα. Και παρ’ ότι θέλουν τον Γάλλο πρόεδρο, Ζακ
Σιράκ, που διεκδικεί μία δεύτερη θητεία, να τίθεται επικεφαλής των δεκαεπτά
συνολικά υποψηφίων στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, και οι δύο
συμφωνούν ότι ο μεγάλος του αντίπαλος, και μεγάλος χαμένος των εκλογών του
1995, Λιονέλ Ζοσπέν, θα υπερισχύσει στον δεύτερο γύρο με 51% έναντι 49%.

Η διαφορά είναι, βέβαια, μικρή και συνεπώς αναστρέψιμη. Σύμφωνα άλλωστε με μία
άλλη δημοσκόπηση, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Liberation», το 74% των
Γάλλων ψηφοφόρων βρίσκουν ελάχιστες διαφορές ανάμεσα στα εκλογικά προγράμματά
τους. Τόσο ο Σιράκ όσο και ο Ζοσπέν συναγωνίζονται στον χώρο του κέντρου, με
πανομοιότυπα μοτίβα: την ανάγκη αποκατάστασης του νόμου και της τάξης, την
ενίσχυση της εξουσίας του κράτους, τη χαλάρωση της φορολογίας, τον
εκσυγχρονισμό της οικονομίας και την τιθάσευση των υπερβολών της
παγκοσμιοποίησης.

Οι μεταξύ τους ομοιότητες επεκτείνονται ακόμη και στην… γκαρνταρόμπα τους:
και οι δύο άνδρες κυκλοφορούν αυτές τις ημέρες με κοστούμια από τον οίκο
Lanvin. Επιπλέον, φρόντισαν να στήσουν τα προεκλογικά τους αρχηγεία στην ίδια
περιφέρεια του Παρισιού. Τι έμενε, λοιπόν, από το να αρχίσουν τις προσωπικές
επιθέσεις ο ένας εναντίον του άλλου; Κι ας υπήρξε, όπως φημολογείται, μία
σιωπηρή συμφωνία να κρατηθεί η μονομαχία σε ένα «άλφα» επίπεδο;

Η μεγάλη κόντρα

Η αρχή έγινε από τον Λιονέλ Ζοσπέν. Ο οποίος εκμεταλλεύτηκε την άρνηση του
Σιράκ να καταθέσει στους ανακριτές στο πλαίσιο της έρευνας που διενεργείται
μετά τις καταγγελίες για διαφθορά στο κόμμα του και δήλωσε: «Δεν μπορεί να
είναι ο πρώτος ανάμεσα στους Γάλλους όντας ταυτόχρονα ο μόνος Γάλλος που δεν
υπόκειται στο κοινό δίκαιο». Και διευρύνοντας ακόμη περισσότερο την επίθεσή
του, τον κατηγόρησε ότι η προεδρία του συνίσταται σε «δύο χρόνια προδοσίας και
πέντε χρόνια παθητικής θητείας». Αναφερόταν στα δύο χρόνια γκωλικής
διακυβέρνησης υπό τον Αλέν Ζιπέ, η οποία τελείωσε το 1997, όταν ο Ζοσπέν
ανέλαβε πρωθυπουργός.

Αυτό το χτύπημα «κάτω από τη ζώνη» είναι ενδεικτικό της ολοένα και αυξανόμενης
αποκαρδίωσης που προκαλεί στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο η ανθεκτικότητα του
Σιράκ απέναντι στις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις των τελευταίων 18 μηνών για
ευρείας κλίμακας διαφθορά στη διάρκεια της μακράς του θητείας ως δήμαρχος του
Παρισιού και ηγέτης του Γκωλικού Κόμματος.

Ο Σιράκ, βέβαια, αναμένεται να αντεπιτεθεί, και μάλιστα εντός της εβδομάδας,
υπενθυμίζοντας στη γαλλική κοινή γνώμη τη (μυστική μέχρι πέρυσι) θητεία του
Ζοσπέν σε ένα τροτσκιστικό επαναστατικό κόμμα ενόσω συμμετείχε στην
σοσιαλιστική ομάδα του προέδρου Μιτεράν.

Ο ένας, ο Ζακ Σιράκ, καλείται να πολεμήσει αυτή τη σκιά της διαφθοράς που τον
περιβάλλει. Ο άλλος, ο Λιονέλ Ζοσπέν, καλείται να πολεμήσει την εικόνα του
απόμακρου τεχνοκράτη που εκπέμπει. Και αμφότεροι βάζουν πλέον εμπρός να
βγάλουν τους Γάλλους ψηφοφόρους από την ανία που τους προκαλεί η μεταξύ τους μάχη.