[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Μυστήριος καιρός. Μύρισε άνοιξη, το βλέπεις παντού, έτοιμη είναι να εκραγεί
στα μπουμπούκια των δέντρων και στα πρόσωπα των παιδιών. Μύρισε άνοιξη μέσα
στο καταχείμωνο. Άρα όταν θα έρθει για τα καλά η άνοιξη, να δεις που θα είναι
κανονικό καλοκαίρι. Μυστήριος καιρός. Κάτι γίνεται, κάτι ακούεται, κάτι μου
είπαν να σας πω, κάποιος κάπου κάτι άκουσε, και να τες οι τηλεοπτικές
γκιλοτίνες, έτοιμες να πέσουν επί της κεφαλής δικαίων και αδίκων. Μυστήριος
καιρός. Να μην ξέρεις από πού να φυλαχτείς κι από τι να φυλαχτείς. Ποιος τα
κινεί όλα αυτά κανείς δεν ξέρει. Αλλά ότι τα κινεί είναι σίγουρο. Μπορεί να
είναι και περισσότεροι από ένας. Αλλά να είναι τυχαίο ότι όλα μαζί, αυτή την
ώρα, τούτη τη στιγμή, αυτό σίγουρα όχι…

Καλό ως ανέκδοτο

Μυστήριος καιρός. Ποιος να το ‘λεγε του Σωκράτη Κόκκαλη ότι ύστερα από τόσα
χρόνια, τόσες πλάκες με άπειρα «χο-χο-χο», τόσες σημαντικές δουλειές, θα
έφτανε η ώρα να απολογηθεί ενώπιον της αδέκαστης, τυφλής, ανεξάρτητης,
ανεπηρέαστης Δικαιοσύνης. Και σε ό,τι μεν αφορά τις κατηγορίες για την
επιχειρηματική του δράση, αντίρρηση καμία. Ούτε το ξέρουμε το θέμα ούτε
μπορούμε να βεβαιώσουμε ότι αυτά για τα οποία κατηγορείται δεν γίνονται ή δεν
πρόκειται να γίνονται στο εξής. Αλλά αυτή η κατηγορία για κατασκοπεία βγάζει
μάτι! Παρέδιδε, λέει, μυστικά για υψηλή τεχνολογία στην Ανατολική Γερμανία,
μέσω της Στάζι. Ως ανέκδοτο καλό ακούγεται! Διότι σιγά μην περίμενε η
Ανατολική Γερμανία να της παραδώσει μυστικά ο Κόκκαλης, ενώ, το ξέρουν και οι
πέτρες, είχε βραχυκυκλώσει με κατασκόπους ολόκληρη τη Δυτική Γερμανία και τις
ΗΠΑ. Μη λέμε κι ό,τι θέλουμε…

Τι θέλουν να φέρουν;

Μυστήριος καιρός. Άλλοι πριν από μας ανακάλυψαν τις βλαβερές συνέπειες της
απόλυτης δικομανίας και του τι σημαίνει κράτος των δικαστών. Εμείς επιμένουμε
να τους μιμηθούμε αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Στην Ιταλία ξορκίζουν ακόμη
το κακό που ακούει στον κωδικό «επιχείρηση καθαρά χέρια». Είναι η «επιχείρηση»
στο όνομα της οποίας χιλιάδες άνθρωποι σπιλώθηκαν, εκατοντάδες ταλαιπωρήθηκαν
επί έτη ενώπιον μιας Δικαιοσύνης που έκανε ό,τι ήθελε, κάποιοι έχασαν τη ζωή
τους, μερικοί μόνο κάθησαν στο εδώλιο για να δικαστούν. Τώρα τους ακούς να
πανηγυρίζουν: «επιτέλους, “επιχείρηση καθαρά χέρια” και στην Ελλάδα». Σ’
εκείνους, στην Ιταλία, έμεινε ο μπερλουσκονισμός και μια Δεξιά που παραπαίει
ανάμεσα στο νεοφιλελευθερισμό και στο φασισμό. Σ’ εμάς τι θέλουν να φέρουν;

Επάγγελμα «λασπιάς»

Μυστήριος καιρός. Πολιτικοί που επιτίθενται σε άλλους πολιτικούς,
δημοσιογράφοι σε ρόλο εισαγγελέα της έδρας καταδικάζουν αυθωρεί και παραχρήμα,
κι από κάτω όλοι εμείς με το στόμα ανοιχτό, να καταπίνουμε σάρκες. «Έκανες
εκλογικό κέντρο, κύριε, το οποίο προηγουμένως ήταν κρεπερί, την οποία είχε
νοικιάσει ένας, ο οποίος έχει αδελφό που διατηρεί μαγαζί με “φρουτάκια”; Να
μας πεις αμέσως τώρα ποιες είναι οι σχέσεις σου με τον παράνομο τζόγο, διότι
δημιουργείται “μεγάλο πολιτικό ζήτημα”». «Μα, κύριε εισαγγελάτε μου, τι να
απολογηθώ, για τις δραστηριότητες ενός τρίτου;» «Αφήστε τα αυτά, κύριε. Σας
καταλάβαμε, είστε εκνευρισμένος». «Μα, κύριε εισαγγελάτε, ελάτε στη θέση μου,
και να μου πείτε εσείς πώς θα ήσασταν».

– Μπα, σιγά που θα καθήσει στη θέση τού θύματος ο εισαγγελάτος. Βλαξ είναι;
Αφού αυτό ξέρει να κάνει, γι’ αυτό πληρώνεται. Επάγγελμα «λασπιάς»…

Συνεργάτες μάλαμα

Μυστήριος καιρός. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να κατακεραυνώνει όσους συντηρούν
το δύσoσμο και νοσηρό κλίμα που απειλεί να βυθίσει τη χώρα σε ό,τι πιο χυδαίο
υπάρχει. Και ο Κώστας Καραμανλής να δηλώνει ότι «δεν τους βλέπει και τόσο καλά
τους Ολυμπιακούς». Τους οπαδούς του «θρύλου», όχι τους άλλους του «2004».
Γιατί «δεν τους βλέπει καλά»; Διότι ασκήθηκαν οι διώξεις κατά του Σ. Κόκκαλη!
Χοντράδες. Συμφωνώ.

Αλλά δείτε και την άλλη διάσταση του πράγματος. Το είπε στο πλαίσιο μιας
κλειστής σύσκεψης συνεργατών του. Και το επόμενο μισάωρο είχε διαρρεύσει.
Διαπίστωση πρώτη: ωραίους συνεργάτες έχει ο πρόεδρος. Διαπίστωση δεύτερη:
ωραία κυβέρνηση θα γίνουν – αν, ο Θεός να βάλει το χέρι του, γίνουν ποτέ…

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Ο Λαλιώτης έβαλε την ταφόπλακα

Ο καθένας δικαιούται να κάνει λάθη, κι όποιος ισχυριστεί ότι είναι αλάνθαστος
λέει ψέματα. Δεδομένου ότι και οι υπουργοί είναι άνθρωποι (μη διαφωνήσει
κανείς επ’ αυτού), ασφαλώς και μπορούν να κάνουν και λάθη. Αλλά μπορεί να
θεωρηθεί λάθος αυτό που πήγαινε να γίνει με τα «φρουτάκια»; Παραμονή της
συνεδρίασης της Κυβερνητικής Επιτροπής, την Τετάρτη δηλαδή, έγινε το «έλα να
δεις» με τα «φρουτάκια». Οι υπουργοί είχαν μείνει με την εντύπωση ότι
απαγορεύονται αυστηρώς και διά ροπάλου. Έλα όμως που ο υπουργός Οικονομίας Ν.
Χριστοδουλάκης πίστευε – κι ακόμη το πιστεύει – ότι τα «φρουτάκια» θα
μπορούσαν να αποτελέσουν πηγή εσόδων για το Δημόσιο. Είδαν κι έπαθαν οι
υπουργοί (πολλοί υπουργοί) να πείσουν τον Κώστα Σημίτη – τον οποίο επίσης είχε
πείσει ο Χριστοδουλάκης – ότι «θα γελοιοποιηθούμε» κι ότι «θα μας πάρει ο
κόσμος με τις πέτρες», αν τα νομιμοποιήσουμε διά της πλαγίας. Για τέσσερις
ώρες το βράδυ της Τετάρτης η νομιμοποίηση εναλλασσόταν με την απαγόρευση,
μέχρι που ο Σημίτης ζήτησε και τη γνώμη του Λαλιώτη. Κι έτσι… γλίτωσαν κι
αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…