Το κόστος περίθαλψης στα νοσοκομεία

Για το κόστος της περίθαλψης στα κρατικά νοσοκομεία γράφει ο πρώην
διοικητής του ΙΚΑ κ. Γρηγόρης Σολωμός, που παρατηρεί, μεταξύ άλλων, με αφορμή
σχετικό ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ»:

«Πρώτον, η έρευνα περιορίσθηκε μόνο στο θέμα των αμοιβών των νοσηλίων και των
διαφόρων ιατρικών πράξεων και δεν προσέγγισε καθόλου την αθέατη πλευρά του
κόστους. Στις αμοιβές των ιδιωτικών κλινικών είναι γνωστό ότι περιλαμβάνεται
το κόστος νοσηλείας και το κέρδος που εκ προοιμίου προσβλέπει η επιχείρηση.
Αντίθετα, καταβαλλόμενες από τα ασφαλιστικά ταμεία και την τσέπη του ασθενούς
– στην περίπτωση ανασφαλίστων – αμοιβές όλων των επιμέρους υπηρεσιών, που
συνθέτουν το κόστος της περίθαλψης του ασθενούς στα κρατικά νοσοκομεία,
καλύπτουν μόνο το 20% περίπου του συνολικού και πραγματικού κόστους της
νοσηλείας, του υπολοίπου καλυπτομένου από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Δεύτερον, το ρεπορτάζ δεν αναφέρεται στο ύψος του κόστους νοσηλείας στις
ιδιωτικές κλινικές και τα κρατικά νοσοκομεία. Μια τέτοια έρευνα θα έδειχνε ότι
η περίθαλψη στοιχίζει κατά πολύ περισσότερο στα κρατικά νοσοκομεία παρά στις
ιδιωτικές κλινικές. Για παράδειγμα, το μέσο κόστος ημερήσιου νοσηλίου στο
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πάτρας για το 1999 ήταν 99.000 δρχ., του ΠΓΝ “Ο
Άγιος Ανδρέας” 101.000 δρχ. και του Αιγίου 134.000 δρχ. την ημέρα. Αντίθετα, ο
ίδιος δείκτης στις ιδιωτικές κλινικές της Πάτρας, που δεν ανήκουν βέβαια στην
κατηγορία των αναφερομένων στο ρεπορτάζ κλινικών, είναι 15.500 δρχ. την ημέρα
(…)

Τρίτον, το ρεπορτάζ αγνοεί παντελώς τις οικονομικές παραμέτρους λειτουργίας
των υπολοίπων διακοσίων περίπου ιδιωτικών κλινικών – πέραν των οκτώ
συγκεκριμένων που αναφέρονται -, οι οποίες καλύπτουν τις λειτουργικές των
δαπάνες μόνο με το επίσημο ημερήσιο νοσήλιο των 8.000 δρχ. των ασφαλιστικών
ταμείων, “που έδωσε ο Θεός” επιτέλους να αυξηθεί μετά δέκα ολόκληρα χρόνια
στις 10.000 δρχ., από 1.1.2002. Πρόκειται για τις ιδιωτικές κλινικές όπου
βρίσκουν καταφύγιο και περίθαλψη οι ασφαλισμένοι των διαφόρων ταμείων και
οργανισμών, χωρίς την καταβολή ιδιαίτερων αμοιβών και οι οποίες έσωσαν
κυριολεκτικά το σύστημα περίθαλψης στην πατρίδα μας από την κατάρρευση, γιατί
απευθύνονται στα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα του λαού μας, που
αδυνατούν να καταβάλουν τις επιπλέον αμοιβές οι οποίες και συνιστούν την
ιδιωτική δαπάνη».