«Αδύναμο» το σύστημα ελέγχου των δικηγόρων

Ο ισοβίτης «εγκέφαλος» της «εταιρείας δολοφόνων» Χρ. Παπαδόπουλος, θεωρητικά,
όταν είχε αποδράσει, θα μπορούσε να εμφανιστεί με τον πελάτη του σε μια
δικαστική αίθουσα και να δικηγορήσει. Το όνομά του παρέμενε ακόμη στα μητρώα
του ΔΣΑ.

«Ήταν μια παράλειψη που δεν μπορούσε να έχει επιπτώσεις» ήταν η επίσημη
αντίδραση του Συλλόγου, που έσπευσε να διαγράψει το όνομα του ισοβίτη και να
τού αφαιρέσει, αυτοδικαίως ύστερα από καταδίκη, την άδεια. Το ζήτημα του
ελέγχου των δικηγόρων με παράνομη δραστηριότητα όμως, είχε τεθεί.

Για πολλούς δικηγόρους το πρόβλημα δεν αφορά τόσο τον έλεγχο των δικηγόρων που
­ με δικαστική βούλα ­ είναι παράνομοι. Ύστερα από μια δικαστική καταδίκη, το
πειθαρχικό όργανο μπορεί άμεσα να ακολουθήσει ­ όπως συνέβη και στην περίπτωση
του Ι. Λαλιά, ο οποίος οδηγήθηκε στη φυλακή για εμπόριο όπλων και άλλα
αδικήματα. Το μεγάλο «αγκάθι» για τον Σύλλογο είναι ο έλεγχος (και στη
συνέχεια οι πειθαρχικές κυρώσεις) για αθέμιτη ή ανήθικη δραστηριότητα των
μελών, αφού ο χώρος υποχρεούται να ακολουθεί έναν κώδικα δεοντολογίας. Τα
πειθαρχικά όργανα του ΔΣΑ συνέρχονται ύστερα από καταγγελίες (πολιτών ή άλλων
δικηγόρων) εναντίον των μελών του και δεν υπάρχει εσωτερικό σύστημα ελέγχου
για δικηγόρους που θεωρούνται ύποπτοι για «αλισβερίσι» με διάφορα «κυκλώματα»
(φυλακών, της νύχτας κ.ά.). Αλλά και στην περίπτωση που υπάρξουν καταγγελίες ­
και υπάρχουν περισσότερες από 250 ετησίως ­ τα όργανα του συλλόγου δεν έχουν
τη δυνατότητα για εξονυχιστικό έλεγχο και συνήθως περιμένουν πρώτα να
«μιλήσουν» οι διωκτικές αρχές. Έτσι οι πειθαρχικές καταδίκες δεν ξεπερνούν το
15%.

Οι πειθαρχικές «καμπάνες» των τελευταίων ετών αφορούν κυρίως τη συμμετοχή
δικηγόρων στις λεγόμενες «τηλεδίκες», αλλά και περιπτώσεις υπεξαίρεσης,
απιστίας και εξαπάτησης πολιτών από τους δικηγόρους τους. Στις περισσότερες
καταγγελίες καταγράφονται υποψίες πολιτών ότι ο δικηγόρος τους «τα βρήκε» με
τον αντίδικο, ενώ αξιοσημείωτος αριθμός αφορά την παρακράτηση από δικηγόρους
της αποζημίωσης από ασφαλιστικές εταιρείες που κέρδισαν δικαστικά οι πελάτες
τους.

«Τα όρια μεταξύ της εκπλήρωσης ενός κοινωνικού καθήκοντος και της συμμετοχής
σε αδιαφανείς δραστηριότητες είναι κάποιες φορές δυσδιάκριτα, από τη στιγμή
που ο δικηγόρος εκπροσωπεί έναν κατηγορούμενο», παραδέχεται ο πρόεδρος του
Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά κ. Βασ. Βενέτης, ο οποίος διεκδικεί μια πέμπτη
θητεία στο τιμόνι του Συλλόγου. Και επισημαίνει ότι ο διωκτικός μηχανισμός
ανήκει στην αρμοδιότητα της Πολιτείας, ενώ τονίζει ότι «ο δικηγόρος που είχε
αναλάβει ακόμη και τον βαρύτερο εγκληματία, δεν είναι δεδομένο, εξ αυτού του
λόγου, ότι συμμετέχει σε κυκλώματα…».

«Ο δικηγορικός κλάδος δεν αντιμετωπίζει ένα φαινόμενο που έχει λάβει τις
διαστάσεις προβλήματος. Τα περιστατικά είναι μεμονωμένα και ο σύλλογος δεν
μπορεί να δρα ως ειδική κατασταλτική μονάδα…», σημειώνει ο υποψήφιος
σύμβουλος του ΔΣΑ κ. Κυρ. Μακαρώνας (συνδυασμός Αντ. Ρουπακιώτη), ο οποίος
διετέλεσε μέλος πειθαρχικών συμβουλίων. Επισημαίνει, ωστόσο, ότι στη χώρα μας
υπάρχει διαπιστωμένα «υποκοσμική παράνομη δραστηριότητα που μπορεί να εικάσει
κανείς ότι τη βοηθούν και δικηγόροι…».

Για τον υποψήφιο πρόεδρο του ΔΣΑ κ. Δημ. Παξινό «ο Σύλλογος αδυνατεί να
διεξάγει ουσιαστικό έλεγχο για αθέμιτη δραστηριότητα των μελών του και πολύ
περισσότερο για την ύπαρξη “κυκλωμάτων”, αφενός γιατί όποτε επιχειρείται μια
έρευνα τα στοιχεία είναι ανεπαρκή και αφετέρου γιατί η “αυτοκάθαρση” του χώρου
δεν ήταν στις άμεσες προτεραιότητες τής απερχόμενης διοίκησης…». «Χρειάζεται
­ τονίζει ­ να δημιουργηθεί μια ειδική επιτροπή με αναβαθμισμένο θεσμικό ρόλο
και δυνατότητα να κάνει έρευνα εις βάθος, ακόμα και μέσα στις φυλακές, όπως
συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες…».

ΑΡΙΘΜΟΙ…

26 δικηγόροι βρέθηκαν το 2001 στο «εδώλιο» του ΔΣΑ για εμφανίσεις στα
ΜΜΕ. Δύο καταδικάστηκαν με προσωρινή παύση.

5 οριστικές διαγραφές δικηγόρων (δευτεροβάθμιο πειθαρχικό) από τα
μητρώα του ΔΣΑ έχουν καταγραφεί στη διετία 1999-2001.

4 ημέρες ψηφίζουν οι δικηγόροι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (24-25/2 για
τον α΄ γύρο και 3-4/3 για τον β΄ γύρο).