ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Ένας χρήσιμος άγιος

Υπάρχουν δύο Βαλεντίνοι, ο ένας με τις ροζ καρδιές, ο άλλος με τις σοκολάτες.
Ο πρώτος είναι για τους μικρούς, να τους θυμίζει, πανδήμως και πιεστικώς, με
αφίσες, διαφημίσεις, προτροπές και προσφορές, ότι οφείλουν να ερωτευτούν,
ακόμα κι αν φοβούνται. Ανθοπωλεία και ζαχαροπλαστεία τούς σπρώχνουν στον
γκρεμό με τα πιο άχρηστα εφόδια στο χέρι: μια κάρτα, ένα λουλούδι, πράγματα
που δεν γίνονται αλεξίπτωτα ή παγούρι για νερό στην έρημο. Είναι ωστόσο κατιτί
να κρατηθούν, να τους θυμίζει ότι όσο κι αν αισθάνονται μόνοι και
ανυπεράσπιστοι, υπήρξαν άλλοι πριν απ’ αυτούς που πέρασαν τα ίδια. Τόσες
καρτούλες και καρδούλες και λογάκια χαζουλά χρειάζονται, για να βεβαιώνουν ότι
μοιάζει το κάστρο κυκλωμένο από δάσος αγκαθωπό γύρω γύρω, αλλά υπάρχουν όπλα
για να το περάσεις. Τέλος πάντων, στους δύσκολους καιρούς για πρίγκιπες – και
πριγκίπισσες – ο Άγιος Βαλεντίνος κάνει ό,τι μπορεί με τις καρδούλες. Είναι η
μέρα που μπορούν να επιχειρήσουν ανοίγματα μεταξύ σοβαρού και αστείου, να
ριψοκινδυνεύσουν και ύστερα να περιμένουν την αντίδραση. Και για τους άλλους
που πέρασαν τα δύσκολα κι έχουν φθάσει στη δυσανάγνωστη σχέση της
καθημερινότητας, υπάρχουν τα σοκολατάκια. Εκεί τα δάση έχουν ξεχαστεί, οι
γκρεμοί έχουν ξεπεραστεί και η ρουτίνα ροκανίζει τις διαθέσεις. Εκεί
χρειάζεται η αρωγή του πολιτισμού, άχρηστες θερμίδες, ελεύθερος χρόνος,
μεταθέσεις στην τέχνη. Όχι μόνο θέατρο και σινεμά και ζωγραφική ενδεχομένως,
αλλά και τέχνη της σοκολάτας. Σιωπηλή και σκοτεινή, υποβάλλει φωτεινές στιγμές
νωχέλειας. Για προχωρημένους. Μη τον σνομπάρετε τον Άγιο Βαλεντίνο. Η έλλειψη
γιορτών στη μοντέρνα καθημερινότητά μας μπορεί να αφομοιώσει άλλους
δεκατέσσερις σαν αυτόν.