Ξέσπασμα με δάκρυα χαράς

Εξομολογήθηκε ενώπιον των δικαστών χωρίς να παίζει θέατρο και εκείνοι
φάνηκαν γενναιόδωροι απέναντι στον 22χρονο Γιάννη Κολόβη, ο οποίος είχε
σκοτώσει τον πατέρα του, Νίκο, γιατί δεν άντεχε άλλο να τον βλέπει να
κακοποιεί τη μητέρα του.

Δεύτερη ευκαιρία. Στην αγκαλιά της μητέρας του έτρεξε ο 22χρονος Γιάννης Κολόβης, που έφυγε ελεύθερος από τα δικαστήρια

Προσέγγισαν τον κατηγορούμενο με ευαισθησία και όταν έφτασε η στιγμή να
απαντήσουν στο κρίσιμο ερώτημα, εάν πρέπει να τον στείλουν στη φυλακή, είπαν
«όχι» προσφέροντάς του την ελευθερία του.

Ο 22χρονος νεαρός, φορώντας τη στολή του σμηνίτη, κάθησε στο εδώλιο του
κατηγορουμένου και δεν σήκωσε ούτε μία στιγμή τα μάτια του να κοιτάξει τους
δικαστές, προτού ο πρόεδρος του δικαστηρίου τον καλέσει να απολογηθεί. «Δεν
ήθελα να σκοτώσω τον πατέρα μου. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια που μπορώ να σας
πω. Νόμιζα ότι η μητέρα μου κινδύνευε. Το μυαλό μου θόλωσε. Εκείνη τη στιγμή
δεν ήμουν εγώ…», υποστήριξε με τρεμάμενη φωνή και μάτια δακρυσμένα.

Τα μέλη του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας κατά πλειοψηφία μετέτρεψαν την
κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε βρασμό ψυχικής ορμής σε θανατηφόρα
σκοπούμενη σωματική βλάβη. Δύο ένορκοι μάλιστα είχαν την άποψη ότι έπρεπε ο
κατηγορούμενος να κηρυχθεί αθώος με το σκεπτικό πως όταν τέλεσε το έγκλημα
βρισκόταν σε «νομιζόμενη άμυνα», όπως είχε ζητήσει στην αγόρευσή του ο
συνήγορός του κ. Αλέξ. Λυκουρέζος επισημαίνοντας ότι «η ενδεχόμενη αθώωσή του
δεν θα σήμαινε δικαίωση της πράξης του, αλλά ουσιαστική διερεύνηση της ψυχικής
του κατάστασης». Ήταν από τις ελάχιστες φορές που δικαστήριο αναγνώρισε στο
πρόσωπο του κατηγορουμένου και τα πέντε ελαφρυντικά που προβλέπει ο Ποινικός
Κώδικας (πρότερος έντιμος βίος, ανάρμοστη συμπεριφορά θύματος, ειλικρινής
μεταμέλεια, μετεφηβική ηλικία και καλή συμπεριφορά για μεγάλο χρονικό διάστημα
μετά την πράξη) δείχνοντας το επιεικές πρόσωπο της Δικαιοσύνης. Η τελική
τιμωρία για το έγκλημά του ­ φορτίο βαρύ που θα κουβαλάει μέσα του μια ζωή ­
ήταν φυλάκιση 3 ετών με αναστολή.

Μόλις ο Γιάννης Κολόβης άκουσε την ετυμηγορία των δικαστών και συνειδητοποίησε
ότι κρατούσε πια στα χέρια του την πολυπόθητη για κάθε κατηγορούμενο «δεύτερη
ευκαιρία», ξέσπασε σε δάκρυα χαράς. Λίγα βήματα πιο πίσω βρίσκονταν παλιοί
συμμαθητές του, οι καθηγητές του που τον βοήθησαν να τελειώσει το Λύκειο, ο
εργοδότης του στο συνεργείο όπου εργαζόταν ως βοηθός μηχανικού αυτοκινήτων,
αλλά και ο σμηναγός του, ο οποίος έχοντας προχωρήσει ένα βήμα μπροστά από τους
δικαστές πριν από την έκδοση της απόφασή τους ανακοίνωσε ότι για την παρέλαση
της 25ης Μαρτίου έχουν επιλέξει και τον Γιάννη.