o υποψήφιος Με το… πενάκι των μαθητών

Γιατί να διαγωνίζομαι σε μαθήματα που δεν μου χρειάζονται;

Η διαπίστωση ότι στη χώρα μας η παιδεία δεν είναι καλή, κυρίως σε σχέση με τις
προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες, και ότι το σύστημα εκπαίδευσης δεν εξυπηρετεί με
τρόπο ικανοποιητικό τις σύγχρονες ανάγκες, ούτε είναι πρόσφατη ούτε διαπίστωση
μόνο λίγων ειδικών.

Στις μέρες μας ειδικά, η παιδεία είναι ωμά «χρησιμοθηρική» και έχει
«φροντιστηριοποιηθεί», επειδή προσφέρει τις όποιες γνώσεις, σαν ανταλλάξιμα
αγαθά, που εξασφαλίζουν πτυχίο και (υποτίθεται) διορισμό. Οι μαθητές που
αποσκοπούν ν’ ακολουθήσουν Τριτοβάθμια Εκπαίδευση καταβάλλουν εξαντλητική
προσπάθεια να αντεπεξέλθουν στον όγκο των μαθημάτων με πολύωρη μελέτη. Αυτό,
δε, μαζί με το άγχος που δημιουργείται από τον προβαλλόμενο ανταγωνισμό, έχει
ως αποτέλεσμα τη σωματική και την ψυχολογική καταρράκωσή τους.

Μου είναι δύσκολο να κατανοήσω γιατί ένας μαθητής θεωρητικής κατεύθυνσης θα
πρέπει να διαγωνιστεί στη Φυσική, στη Βιολογία και στα Μαθηματικά πανελλαδικώς
ή ένας της θετικής ή της τεχνολογικής στα Αρχαία και στην Ιστορία και ο βαθμός
αυτός να προσμετρήσει για την εισαγωγή στη Σχολή της αρεσκείας του.

Πιστεύω, λοιπόν, πως θα πρέπει το υπουργείο Παιδείας να επανεξετάσει τον
τρόπο, την ύλη και τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα, στα οποία θα
διαγωνίζονται οι μαθητές.

Σμαρήνη Λαδάκη, Β’ Λυκείου – Γλυκών Νερών

Ο ανταγωνισμός προκαλεί απαισιοδοξία

Το νέο σύστημα εξετάσεων εφαρμόσθηκε. Απομένει να κάνουμε ο καθένας από τη
δική του πλευρά έναν μικρό απολογισμό. Αναγνωρίζουμε πως υπάρχουν και θετικά
στοιχεία, μα σκιάζονται από τα αρνητικά! Οι αδικίες είναι εμφανείς. Τα
μαθήματα που εξετάζονται σε πανελλαδικό επίπεδο είναι άνισα για τις τρεις
κατευθύνσεις. Για παράδειγμα, αν και παρακολουθώ τη θετική κατεύθυνση, ας μου
επιτραπεί να πω πως τα μαθήματα της Γενικής Παιδείας στη θεωρητική κατεύθυνση
όπως Μαθηματικά και Φυσική δεν είναι συναφή με τα μαθήματα της κατεύθυνσης.
Εξάλλου παρατηρούμε πως οι καθηγητές στα διαγωνίσματά τους θέτουν ερωτήματα,
τα οποία είναι πολλές φορές δυσκολότερα από αυτά των Πανελλαδικών Εξετάσεων.
Έχουν μάλιστα την απαίτηση να ανταποκρινόμαστε σ’ έναν ικανοποιητικό βαθμό.
Αυτό οδηγεί συχνά τους μαθητές να αισθάνονται απαισιόδοξα, με αρνητικά
αποτελέσματα σε ψυχολογικό επίπεδο στη διάρκεια των εξετάσεων.

Ένα άλλο αρνητικό αποτέλεσμα αυτού του συστήματος είναι ο ανταγωνισμός μεταξύ
των μαθητών που δεν εμφανίζεται μόνο κατά τη διεξαγωγή των εξετάσεων, αλλά και
μέσα στην τάξη. Οι μαθητές έχουν οδηγηθεί άθελά τους σ’ αυτή την κατάσταση,
αφού ακούνε ότι «δεν είναι ανάγκη να γράψουν άριστα, αλλά να γράψουν καλύτερα
από τους υπόλοιπους υποψηφίους».

Τέλος, η μεγάλη ύλη κάθε μαθήματος σε συνδυασμό με το πλήθος των μαθημάτων
δίνουν έναν τεράστιο όγκο γνώσεων και πληροφοριών που πρέπει να εμπεδωθούν
μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα από τον υποψήφιο με συνέπεια να υπάρχει
πάντοτε το άγχος μήπως δεν καταφέρουμε να την εμπεδώσουμε έγκαιρα.

Νίκος Διαμαντόνης, Ν. Ιωνία – Β’ Λυκείου

Βαρύ φορτίο

«Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόκευτος», έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι
εννοώντας πως η ζωή χωρίς ψυχαγωγία είναι πληκτική. Αυτό, δυστυχώς, ισχύει για
τους μαθητές που τρέχουν από το πρωί μέχρι το βράδυ στο σχολείο και τα
φροντιστήρια. Ακόμα και στα μαθήματα που δεν εξετάζονται πανελληνίως, το
φορτίο μελέτης είναι βαρύ. Λιγότερα εξεταζόμενα πανελλαδικά μαθήματα και η μία
τάξη να αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης είναι, νομίζω, τα άμεσα μέτρα που
θα πρέπει να πάρει το υπουργείο Παιδείας.

Μαρίνα – Αγαθή Πέτρου, 2ο Υμηττού – Β’ Λυκείου