[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Λίγο κράτησε, πολύ λίγο. Γι’ αυτήν τη… διακριτική αίσθηση υπερηφάνειας
λέμε, που μας κατέλαβε όταν είδαμε σύσσωμη την πολιτική ηγεσία να καταδικάζει
τα φαινόμενα παρακμής.

Δεν πέρασε ένα 24ωρο και άρχισε ο… κλεφτοπόλεμος. «Κάποιοι ήξεραν από τη
Ν.Δ.», λένε ορισμένοι στο ΠΑΣΟΚ, «Κοιμήθηκαν και ψάχνουν ενόχους», λένε από
την άλλη μεριά, στη Ρηγίλλης. Λέγονται, όμως, και πιο βαριές… κουβέντες ­
πάντα ψιθυριστά, κι ας ξέρουν ότι θα ακουστούν σε όλη την Αθήνα. Για
συγκεκριμένα συμφέροντα, συγκεκριμένους πολιτικούς, συγκεκριμένους γενικώς που
θα κέρδιζαν από πρόωρες εκλογές. Μόλις τους ρωτάς κατάμουτρα, ωστόσο, γυρνούν
την πλάτη. «Δεν τα λέω εγώ αυτά».

Και πέρα από τα αλληλοκαρφώματα, έχουμε και μια άλλη – μικρή, είναι η αλήθεια
– αγωνία: διότι κάποιοι – όνομα και μη χωριό – απειλούν με νέες «αποκαλύψεις».
Τώρα, βέβαια, πειράζει που η υπόθεση μοιάζει να έχει γίνει ολίγον…
μπούμερανγκ και να θυμίζει μια πολιτική εκδοχή του σχετικού μύθου περί βοσκού,
λύκου και προβάτων; Κοινώς δεν τσιμπάμε…

Κι αυτοί που είναι βέβαιο επίσης ότι δεν τσιμπούν είναι οι αρχηγοί των δύο
μεγάλων κομμάτων. Ο μεν Κώστας Σημίτης θα πάει στη Χαριλάου Τρικούπη σήμερα –
συνεδρίαση του Εκτελεστικού γαρ – ο δε Κώστας Καραμανλής βρίσκεται για επαφές
στη Γηραιά Αλβιώνα. Άρα… το σύστημα καλά κρατεί.

Στην πέραν του Ατλαντικού πλευρά, μια φορά, μπορεί και να είχαμε χθες
ιστορικές εξελίξεις – η ιστορικότητα των οποίων θα καταδειχθεί μονάχα από
τη… μαμά Ιστορία. Διότι οι κ.κ. Παπανδρέου και Τζεμ ξεκίνησαν τις επαφές
τους για τον διάλογο, που ενδέχεται να οδηγήσει κάποια στιγμή και στη Χάγη.
Εάν δει κανείς τις συμπτώσεις, μπορεί να νιώσει μια αισιοδοξία. Ύστερα από
σεισμούς ξεκίνησε και ο διάλογος για τη χαμηλή πολιτική, εάν ενθυμείσθε.
Σεισμό είχαμε και χθες στη γείτονα. Και, επίσης, στη Νέα Υόρκη έγινε η
πρεμιέρα την άλλη φορά – ε, στη Νέα Υόρκη και τώρα.

Ναι, ναι, υπάρχουν ακόμη μπλόκα – αγροτών, εννοείται. Και ο γραμματέας του
ΠΑΣΟΚ, Κώστας Λαλιώτης, έσπευσε να ηρεμήσει τα πνεύματα. Βέβαια, μια
ντουντούκα τη χρειάσθηκε για να ακουστεί μέσα στον… χαμό, αλλά μαθημένα τα
βουνά από τα χιόνια, έτσι δεν είναι;