20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Μ. ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ένας από τους κινδύνους που ελλοχεύει στην εφαρμογή του νόμου είναι να
υπηρετούν στις πανεπιστημιακές κλινικές άτομα με μη επαρκή προσόντα και
αυξημένη ικανότητα για παράνομη συναλλαγή, τονίζει ο καθηγητής Παθολογίας της
Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος. Και
δεν διστάζει να μιλήσει για ιδιωτικές Ιατρικές Σχολές μη κερδοσκοπικού
χαρακτήρα.

Θύμα του νόμου;

Το κράτος αντί να μας βραβεύσει, μας οδηγεί στην έξοδο.

Δεν αναγνωρίζετε τίποτα θετικό στον νόμο;

Όχι, διότι δεν διορθώνει τα κακώς κείμενα.

Και διδασκαλία και νοσοκομείο και ιδιωτικό ιατρείο ή κλινική. Πώς τα
προλαβαίνουν;

Η παράλληλη λειτουργία δεν είναι ευχερής. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες δίδεται η
δυνατότητα μερικής απασχόλησης στο πανεπιστημιακό και στο ιδιωτικό νοσοκομείο.

Η ποσότητα είναι αντιστρόφως ανάλογη με την ποιότητα. Σας απασχολεί;

Σας απήντησα.

Αφετηρία της σύγκρουσης, το οικονομικό συμφέρον;

Πολύ φοβάμαι ότι, αν εφαρμοσθεί ο νόμος, θα «υπηρετούν» στα Πανεπιστήμια κατ’
εξοχήν άτομα με μη επαρκή προσόντα και αυξημένη ικανότητα για παράνομη
συναλλαγή.

Όταν ένας γιατρός νομοθετεί… και ένας δικηγόρος «συνταγογραφεί»…

Δεν θεωρώ ότι υπουργοί πρέπει να είναι της ειδικότητας του αντικειμένου του
υπουργείου. Για να αποδώσουν όμως έργο, οφείλουν να πλαισιώνονται από
ειδικούς, επιλεγμένους με διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια και να διαθέτουν
πολιτική βούληση για μακρόβιες – εκσυγχρονιστικές παρεμβάσεις.

Οι λύσεις μέσω δικαστηρίων;

Οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι δεν διαθέτουν χρόνο για δικαστήρια.

Ο νόμος θα έχει συνέπειες στην «επετηρίδα» των πανεπιστημιακών;

Δεν υπάρχει επετηρίδα.

Και στον πληθωρισμό των γιατρών;

Οφείλεται στην απρογραμμάτιστη παραγωγή ιατρών από σχολές της χώρας μας και
του εξωτερικού.

Ποιο μοντέλο από όσα εφαρμόζονται στην Ευρώπη θα μπορούσαμε να
υιοθετήσουμε;

Η αυτούσια μεταφορά οποιουδήποτε ευρωπαϊκού συστήματος υγείας, χωρίς μελέτη
των αναγκών μας, δεν θα ήταν αποτελεσματική.

Μήπως το προτεινόμενο κρατικό σύστημα υγείας, τελικά ενισχύει το ιδιωτικό;

Ναι, είμαι σίγουρος!

Ο πανεπιστημιακός τίτλος εξασφαλίζει φήμη και πελατεία;

Στις προηγμένες χώρες ο τίτλος δεν χρησιμοποιείται στην εξάσκηση της Ιατρικής.
Στη χώρα μας ο αριθμός που χρησιμοποιεί τίτλο «Καθηγητού» είναι μεγάλος, έτσι
όλοι αισθάνονται ότι εξετάσθηκαν από «Καθηγητή».

Απογευματινά ιατρεία: Το πρόβλημα είναι η στέγασή τους;

Τα προβλήματα είναι: 1. Αρχίζουν χωρίς υλικοτεχνική υποδομή και στελέχωση. 2.
Η λειτουργία τους θα επιβαρύνει τα δυσλειτουργούντα νοσοκομεία. 3. Η
πελατειακή σχέση ιατρών – ασθενών θα αυξηθεί. 4. Σε ανεπτυγμένες χώρες ο
τρόπος αυτός αμοιβής των πανεπιστημιακών γίνεται όχι στις καλύτερες Ιατρικές
Σχολές.

Αν αποχωρήσουν όλοι οι πανεπιστημιακοί, ποιος θα διδάξει τους νέους
γιατρούς;

Το ερώτημά σας είναι ρητορικό.

Μήπως πάμε και προς το ιδιωτικό μοντέλο εκπαίδευσης;…

Η δημιουργία ιατρικής σχολής μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα όπου θα υπηρετούν
καθηγητές και μαθητές με προσόντα ισότιμα των Ιατρικών Σχολών προηγμένων χωρών
είναι ευχής έργον.

Ποιος πρέπει να έχει τον τελικό λόγο για τους πανεπιστημιακούς: ο υπουργός
Υγείας ή ο υπουργός Παιδείας;

Σε ανεπτυγμένα κράτη το Πανεπιστήμιο διαφυλάσσεται ως ευαίσθητος χώρος για τον
εκσυγχρονισμό της κοινωνίας. Μεταρρυθμίσεις που το αφορούν πρέπει να
λαμβάνονται με διακομματική συναίνεση.

Αν ζούσε ο Γεννηματάς…

Πιθανά θα διαπίστωνε τις δυσλειτουργίες του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Εκτιμάτε πως οι απλοί πολίτες ενστερνίζονται τις απόψεις σας;

Οι απόψεις μου είναι αποτέλεσμα της δράσης μου σε διεθνή ακαδημαϊκά ιδρύματα.
Η λειτουργία και η στάση ζωής μου υπόκεινται σε καθημερινή κριτική.

Σε ποια ερώτηση που παρέλειψα να σας υποβάλω θα θέλατε να απαντήσετε; Τι θα
θέλατε κυρίως να διορθώσει ο νέος νόμος;

1. Τη διαχωριστική γραμμή επιστημονικής επικοινωνίας μεταξύ κρατικών
και πανεπιστημιακών φορέων.

2. Ποιοτικό έλεγχο των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας.