[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Για να βρεις το δίκιο σου, δύο λύσεις έχεις: Τις επιτροπές της Ευρωπαϊκής
Ένωσης και τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο. Τρέχεις ­ ας πούμε ­ στην Εθνική, στο
ποτάμι, στην τρίτη λωρίδα ανόδου προς Λαμία, εκεί κοντά στην Αχαρνών, και
κοπανιέσαι από λακκούβα σε λακκούβα. Μα πού βρίσκομαι, σε αγροτικό δρόμο του
Κάτω Καρπενησίου είμαι; Τι κάνεις; Σηκώνεις τηλέφωνο και παίρνεις την αρμόδια
επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Guys (μάγκες) τους λες, σας φάγανε τα φράγκα.
Πόσα τους δώσατε για την Εθνική; Τόσα, σου λένε. Ε, να είστε σίγουροι πως
ξόδεψαν το 1/10 από τα τόσα. Τα υπόλοιπα έγιναν βίλες, κότερα και ελβετικά
φράγκα. Κοπιάστε, για να τους ξεμπροστιάσετε. Είσαι ­ ας πούμε ­ ταλαίπωρος
και όμηρος της Πολεοδομίας; Ωραία. Παίρνεις τηλέφωνο στον Alpha και λες, Μάκη,
τρεις ανεκδιήγητοι τύποι μού ζητάνε ένα εκατομμύριο για να μου εγκρίνουν
μερικές ζαρντινιέρες. Η μόνη ελπίδα που σου έχει μείνει, είναι ο ξένος
δάκτυλος. Πώς έγινε με τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου; Τότε, ντε, που οι ξένες
δυνάμεις μάς γλίτωσαν από τους Τούρκους και φτιάξαμε το πρώτο κομμάτι της
Ελλάδας; Κάπως έτσι. Όπως ακριβώς συνέβη στην κρεαταγορά του Ρέντη. Ήρθαν οι
άνθρωποι, έπιασαν τη μύτη τους από την μπόχα και ύστερα από τρεις ημέρες η
κυβέρνηση και τα κανάλια καθησύχαζαν τον τόπο με το γνωστό τροπάρι. Α! λέει,
ουδέν το μεμπτόν. Απλώς δυσλειτουργίες. Ουδείς κίνδυνος για την δημόσια υγεία.
Τι να παραδεχθούν; Πως το σύστημα όζει, πως η κυβέρνηση κοπανάει μύγες και πως
ουδείς ελέγχει ουδένα; Ποιος να ελέγξει ποιον; Ο ένοχος τον ένοχο και ο
συνένοχος τον συνένοχο; Αστεία πράγματα. Και οι υπουργοί, θα πείτε; Α! αυτοί
έχουν σπουδαιότερα πράγματα να κάνουν. Να περιφέρονται από κανάλι σε κανάλι,
να βάζουν τους δικούς τους, να φροντίζουν τις σχέσεις τους με τους ανωτέρους
τους, να κατεβάζουν ιδέες για το ονοματολόγιο των υποψήφιων δημάρχων, να
περιοδεύουν και να κάνουν δηλώσεις. Ένα είναι το γεγονός. Όλοι μας είμαστε
όμηροι του ανεξέλεγκτου, της προχειρότητας και των ρεμπεσκέδων. Μοναδική
σωτηρία μας ο ξένος δάκτυλος. Ταράξτε τους στην αναφορά και στη διαμαρτυρία.
Για να γλιτώσουμε, πρέπει πρώτα να διασυρθούμε!