Σεξισμός στο Σίτι

Είναι σύνηθες φαινόμενο. Μέχρι πρόσφατα, ωστόσο, αποτελούσε ταμπού,
ελάχιστα από τα θύματά του έβρισκαν το θάρρος να το καταγγείλουν. Μέχρι
πρόσφατα… Διότι τώρα, ο σεξισμός στο Σίτι του Λονδίνου, στο χρηματοπιστωτικό
κέντρο της Βρετανίας, αρχίζει να τιμάται ακριβά.

Λονδίνο, Βρετανία: Η εικόνα είναι από το Διεθνές Πετρελαϊκό Χρηματιστήριο. Δείχνει, όμως καθαρά, πόσο ανδροκρατούμενο παραμένει το Σίτυ. Με ό,τι αίσιο συνεπάγεται για τις γυναίκες

Την περασμένη Πέμπτη, ένα βρετανικό δικαστήριο υποχρέωσε την τράπεζα
επενδύσεων Schroder Securities να καταβάλει σε μία πρώην υπάλληλό της 2,5
εκατομμύρια ευρώ εν είδει αποζημίωσης. Πρόκειται, σύμφωνα με την Επιτροπή Ίσων
Ευκαιριών (EOC), για την υψηλότερη αποζημίωση που έχει επιδικαστεί σε παρόμοια
δικαστική διαμάχη.

Τα δικαστήρια

Και εξηγούμεθα: η Τζούλι Μπάουερ, 35 ετών σήμερα, εργαζόταν στη Schroder
Securities ως αναλύτρια της αγοράς αλκοολούχων ποτών. Το 1999, έλαβε ως ετήσιο
πριμ παραγωγικότητας 40.000 ευρώ, ποσό που ισοδυναμούσε με δυόμισι μισθούς. Το
δικαστήριο, όμως, έκρινε ότι το πριμ αυτό ήταν «προσβλητικά χαμηλό» και ότι
εδόθη εσκεμμένα, με σκοπό να εξαναγκάσει την ενάγουσα σε παραίτηση. Πρέπει να
σημειωθεί ότι την ίδια χρονιά, οι δύο άρρενες συνάδελφοί της εισέπραξαν 1
εκατομμύριο και 680 χιλιάδες ευρώ αντίστοιχα, ήτοι 26 και 17 φορές μεγαλύτερο
ποσό. Η Μπάουερ, όμως, υπήρξε παράλληλα θύμα «επιθέσεων που αμφισβητούσαν την
προσωπικότητα και την επαγγελματική της ικανότητα». Ένα παράδειγμα: Σε κάποια
σύσκεψη, ένας από τους προϊσταμένους της δεν δίστασε να αναφωνήσει, ενώπιόν
της, «Αυτή η σπαστικιά όχι μόνο είχε καρκίνο, αλλά τώρα είναι και έγκυος από
πάνω!».

Στη διάρκεια της δίκης, οι δικαστές είχαν την ευκαιρία να πάρουν μια μικρή
γεύση από τις προκαταλήψεις εν ισχύι στην εταιρεία. Ο γενικός διευθυντής της
εξήγησε στην έδρα ότι η Τζούλι Μπάουερ ήταν «παλαβή». Κι ένα άλλο διευθυντικό
στέλεχος την κατηγόρησε για «επιθετικότητα και αλαζονεία», δύο χαρακτηριστικά
μάλλον κολακευτικά σε αυτό το αδυσώπητα σκληρό περιβάλλον ­ υπό την προϋπόθεση
να αναφέρονται σε άνδρες.

Σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο όπως το Σίτι, ο σεξισμός είναι δύσκολο να
καταπολεμηθεί. Οι γυναίκες εργαζόμενες καλούνται να συνηθίσουν τη
συγκαταβατική συμπεριφορά και τα προσβλητικά ­ συχνά χυδαία ­ σχόλια των
ανδρών συναδέλφων τους. Ακόμη κι αν το καταγγείλουν στη Διεύθυνση, εισπράττουν
συνήθως την εξήγηση ότι «φταίει το άγχος της δουλειάς». Οι εταιρείες τιμωρούν
κατά κανόνα τους άρρενες εργαζομένους μόνον όταν γίνουν αιτία να χαθούν
χρήματα. Και σε περίπτωση σεξουαλικής παρενόχλησης, σπεύδουν να έλθουν σε
συμβιβασμό με το θύμα προκειμένου να αποφύγουν την καταστροφική δημοσιότητα
που θα έφερνε μία δίκη.

Τον περασμένο Μάρτιο, για παράδειγμα, η Ισαμπέλ Τεριγιόν εισέπραξε από την
ιαπωνική τράπεζα επενδύσεων Nomura 115.000 ευρώ ως αντάλλαγμα για την απόσυρση
της μήνυσης που είχε υποβάλει εναντίον της. Και είχε λόγους να διαμαρτύρεται.
Ένας συνάδελφός της τής είχε ζητήσει, μπροστά σε έναν πελάτη, να γδυθεί και να
του χαρίσει ένα μασάζ. Ένας άλλος, επαναλάμβανε μεγαλόφωνα ότι «από όλες τις
κοπέλες του γραφείου», ήταν η μοναδική με την οποία είχε όρεξη να «πηδηχτεί».
Ο επίλογος γράφτηκε όταν η Τεριγιόν επέστρεψε από την άδεια μητρότητας που
είχε λάβει. Και πληροφορήθηκε την απόλυσή της.

Στη διάρκεια των πέντε τελευταίων ετών, συνολικά 35 εργαζόμενες στο Σίτι έχουν
προσφύγει στη Δικαιοσύνη για διακρίσεις που υπέστησαν εξαιτίας του φύλου τους.
Η πραγματικότητα ξεπερνά αναμφισβήτητα κατά πολύ αυτόν τον αριθμό.

Είναι, όμως, να μη γίνει η αρχή. Να μη σπάσει το ταμπού. Και μετά την
πρόσφατη, πανηγυρική, δικαίωση της Τζούλι Μπάουερ, η αρχή έχει ήδη γίνει.