ΠΡΟΣΩΠΑ Από την εξορία στην Ιστορία

Η Σίμα Σαμάρ πέρασε κατ’ ευθείαν από την εξορία στην Ιστορία: είναι η πρώτη
γυναίκα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στην πατρίδα της, το Αφγανιστάν.

Σίμα Σαμάρ. Αντιπρόεδρος της νέας κυβέρνησης του Αφγανιστάν

«Ναι, είναι αλήθεια, πέρασα στην Ιστορία, αλλά ακόμη δεν έχω γραφείο», λέει
στην ιταλική «Λα Ρεπούμπλικα». «Προς το παρόν προσπαθώ να συναντήσω όσο το
δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Κυρίως γυναίκες». Γιατί εκτός από
αντιπρόεδρος της νέας κυβέρνησης του Χαμίντ Καρζάι, η Σίμα Σαμάρ, 44 χρόνων,
είναι υπουργός αρμόδια για τις υποθέσεις που αφορούν τις γυναίκες.

Προς το παρόν, η Σίμα Σαμάρ ζει και εργάζεται στο ξενοδοχείο Ιντερκοντινένταλ
της Καμπούλ. Από το 1982 ζούσε εξόριστη στο Πακιστάν, όπου ίδρυε νοσοκομεία
και σχολεία στους προσφυγικούς καταυλισμούς και οργάνωνε εκστρατείες για τα
δικαιώματα των γυναικών στη χώρα της. Είναι χαζάρα, ανήκει δηλαδή στη σιιτική
μειονότητα που καυχάται ότι έλκει την καταγωγή της από τον Τζένγκις Χαν, και
διέφυγε από το Αφγανιστάν όταν ο σύζυγος και τρεις αδελφοί της σκοτώθηκαν από
τους κομμουνιστές. Στην Καμπούλ επέστρεψε στις 20 Δεκεμβρίου, μία μέρα πριν
από την τελετή για την εγκαθίδρυση της προσωρινής κυβέρνησης του Καρζάι. «Τις
πρώτες τρεις ημέρες τις πέρασα κλαίγοντας, καθώς διαπίστωνα την κατάσταση στην
οποία βρίσκονταν οι γυναίκες υπό τους Ταλιμπάν», λέει στο Ρώυτερ.

«Το πρώτο που θα πρέπει να κάνει η νέα κυβέρνηση τους έξι μήνες που θα
παραμείνει στην εξουσία είναι να αποκαταστήσει την ασφάλεια στη χώρα», τονίζει
η Σαμάρ. Τις προάλλες είχαν πάει να τη συναντήσουν στο ξενοδοχείο τέσσερις
γυναίκες φορώντας την μπούρκα τους. «Περιφέρονται ακόμη στους δρόμους πολλοί
ένοπλοι και φοβόμαστε μήπως μας επιτεθούν αν κυκλοφορούμε χωρίς μπούρκα», της
απάντησαν όταν τις ρώτησε γιατί φορούσαν ακόμη το ένδυμα που τους είχαν
επιβάλει οι Ταλιμπάν. «Όταν όλοι αυτοί οι ένοπλοι αφοπλιστούν, τότε και οι
Αφγανές θα βγάλουν την μπούρκα», τονίζει η Σαμάρ, σύμφωνα με την οποία πρέπει
να πάνε στο Αφγανιστάν όσο το δυνατόν περισσότεροι ξένοι στρατιώτες ώστε ο
λαός να νιώσει ασφαλής.

Δεύτερος στόχος της Σαμάρ είναι να κάνει αποδεκτή στη χώρα την ιδέα ότι τα
γυναικεία δικαιώματα αποτελούν μέρος των δικαιωμάτων του ανθρώπου και
παράλληλα να αντιμετωπίσει το ζήτημα του αναλφαβητισμού, ιδιαίτερα των
κοριτσιών: τα περισσότερα είχαν διακόψει τις σπουδές τους τα χρόνια που
διήρκεσε το καθεστώς των Ταλιμπάν και υπάρχουν κι εκείνα που δεν έχουν πάει
ποτέ σχολείο. Θα μπορούσαν, προτείνει, να πηγαίνουν όλο τον χρόνο στο σχολείο,
χωρίς διακοπές, κι έτσι κάθε τέσσερα χρόνια θα κερδίζουν ένα. «Τα παιδιά
θέλουν να μελετήσουν και να μάθουν», τονίζει η Σαμάρ. «Είναι πανέτοιμα να
υποστηρίξουν μια τέτοια προσπάθεια».