Όλα… στο κόκκινο

Το αστείρευτο ταλέντο του Μάικλ Όουεν, η αποφασιστικότητα του Όλιβερ Καν, η
μεγάλη ποδοσφαιρική προσωπικότητα του Ντέιβιντ Μπέκαμ… Αυτά ήταν μερικά από
τα χαρακτηριστικά του 2001, το οποίο δεν περιείχε κάποιο Μουντιάλ ή έστω ένα
Εύρω, επεφύλασσε, όμως, αρκετές συγκινήσεις για τους φιλάθλους.

Η ομάδα της χρονιάς ήταν αναμφισβήτητα η Μπάγερν Μονάχου. Η αρμάδα του Ότμαρ
Χίτζφελντ αναδείχθηκε σε πρώτη δύναμη σε Γερμανία, Ευρώπη και γενικότερα στον
κόσμο (κατέκτησε και το Διηπειρωτικό Κύπελλο), προσθέτοντας στο παλμαρές της
τρεις ακόμα τίτλους.

Το Λιγκ Καπ τής χώρας της κατακτήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, η
Μπουντεσλίγκα ήταν λίγο πιο δύσκολη υπόθεση και κρίθηκε στις καθυστερήσεις του
αγώνα τις τελευταίας αγωνιστικής με το Αμβούργο με το θρυλικό, πλέον, γκολ του
Πάτρικ Άντερσον. Ο χαρακτήρας, όμως, της Μπάγερν φάνηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ
όπου οι πεισματάρηδες Γερμανοί έφτασαν στον τελικό παίρνοντας δύο μεγάλες
ρεβάνς, με νίκες μέσα-έξω επί των Μάντσεστερ και Ρεάλ. Στο Μιλάνο ο Στέφαν
Έφενμπεργκ, ο Έλμπερ και τα άλλα παιδιά κατάφεραν να επικρατήσουν της Βαλένθια
στα πέναλτι (ο Καν απέκρουσε τρία από αυτά) και να φέρουν το βαρύτιμο τρόπαιο
στη Βαυαρία, για πρώτη φορά από το 1976.

Η Μπάγερν κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ αποκλείοντας Μάντσεστερ και Ρεάλ πριν αντιμετωπίσει στον τελικό τη Βαλένθια

Από κοντά και η Λίβερπουλ που έκλεισε το 2001, επίσης, με τρεις τίτλους (πέντε
μαζί με τα Σούπερ Καπ Αγγλίας και Ευρώπης). Βέβαια, η ομάδα του Ζεράρ Ουγέ
σημείωσε επιτυχίες που περνούν κατά κάποιο τρόπο σε δεύτερο πλάνο (Λιγκ Καπ
και Κύπελλο Αγγλίας, Κύπελλο ΟΥΕΦΑ), αλλά έδειξε πως βρίσκεται στον δρόμο της
επιστροφής στην κορυφή της Ευρώπης, ύστερα από μια χλωμή δεκαετία. Μορφή στο
«come-back» αυτό των «Κόκκινων» ήταν φυσικά ο εκπληκτικός Όουεν, ο οποίος
σκόραρε στα περισσότερα κρίσιμα ματς της σεζόν (δεν πρέπει να ξεχνάμε και το
χατ τρικ του στο 5-1 ­ πιθανότατα το αποτέλεσμα της χρονιάς ­ της Εθνικής
Αγγλίας στην Γερμανία).

Η επιστροφή στα «πράγματα» της Λίβερπουλ, πάντως, δεν σημαδεύτηκε από την
κατάκτηση του αγγλικού πρωταθλήματος, αφού εκεί η κυριαρχία της Μάντσεστερ
Γιουνάιτεντ δεν σήκωνε καμία αμφισβήτηση. Οι «Κόκκινοι Διάβολοι» με ηγέτη τον
Ντέιβιντ Μπέκαμ τερμάτισαν αρκετούς βαθμούς μπροστά από τους διώκτες τους ­
κάτι που, ρεαλιστικά, δύσκολα θα επαναληφθεί φέτος…

Ο Μάικλ Όουεν οδήγησε τη Λίβερπουλ στην κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ

Ο «Μπεκς» ήταν αυτός που σφράγισε το εισιτήριο της Εθνικής Αγγλίας (του Σβεν
Γκόραν Έρικσον πλέον) με εκείνο το εκπληκτικό χτύπημα φάουλ το οποίο «λύγισε»
τον Αντώνη Νικοπολίδη και την Εθνική μας στο Ολντ Τράφορντ. Ωστόσο, το 2001
έκλεισε για τον Μπέκαμ χωρίς κάποια ατομική διάκριση, αφού η «Χρυσή Μπάλα» τού
France Football κατέληξε (δικαίως) στον Όουεν, ενώ το αντίστοιχο βραβείο τής
ΦΙΦΑ πήγε (όχι τόσο δικαίως ίσως…) στον Λουίς Φίγκο.

ΝΕΟ ΡΕΚΟΡ ΑΠΟ ΤΗ ΡΕΑΛ

Ανάλογη πορεία με τη Γιουνάιτεντ είχε στην Ισπανία και η Ρεάλ, η οποία
κατέκτησε με χαρακτηριστική άνεση τον τίτλο, ενώ κατάφερε να κλέψει την
παράσταση μακριά από τα γήπεδα, καθώς απέκτησε τον «πολύ» Ζινεντίν Ζιντάν από
τη Γιουβέντους, καταβάλλοντας το μυθικό ποσό των 26,5 δισ. δραχμών. Το 2000
ήταν ο Φίγκο, φέτος ο Ζιντάν, το 2002 ποιος;

Στην Ιταλία η Ρόμα των Καπέλο, Μπατιστούτα επέστρεψε στην κορυφή ύστερα από 18
χρόνια, στη Γαλλία η έμπειρη Ναντ κατέφερε να προσπεράσει στις τελευταίες
αγωνιστικές τη νεοφώτιστη Λιλ, ενώ στην Πορτογαλία, η Μποαβίστα έγινε μόλις η
πέμπτη ομάδα που χρίζεται πρωταθλήτρια.

Σε εθνικό επίπεδο τώρα τόσο η Γερμανία όσο και η Βραζιλία έφτυσαν αίμα μέχρι
να προκριθούν στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η πρώτη έφτασε στο
χείλος του γκρεμού μετά το 1-5 από την Αγγλία, κατάφερε, όμως, να συνέλθει και
να αποκλείσει με ευκολία την Ουκρανία στα μπαράζ. Η δε δεύτερη, αφού υπέστη
έναν ταπεινωτικό αποκλεισμό από την Ονδούρα (!) στο Κόπα Αμέρικα (το οποίο
κατέληξε στην διοργανώτρια Κολομβία) επικράτησε της αδύναμης Βενεζουέλας, την
τελευταία αγωνιστική και θα δώσει για μία ακόμη φορά το «παρών» στην κορυφαία διοργάνωση.