ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η φύση που σκοτώναμε…

Στο καρτέρι. Αθόρυβα. Ίδιος γητευτής. Προς τον θάνατο…

Το θήραμα. Ανυποψίαστο ­ οι υποψίες δεν σκιάζουν τους αθώους.

Η χαρά. Άγρια, όπως πρωτόγονη. Φουντώνει στην ιαχή της πρώτης τουφεκιάς, Σε
γάζωσα!!!

Θριαμβευτής και κατακτητής σου.

Διαβάζω: Δεκάδες οι λαβωμένοι κύκνοι.

Λαθροθήρες ήταν. Εμείς έχουμε άδεια. Άδεια να σκοτώνουμε…

Οικολόγε!!

Ο άνθρωπος γεννήθηκε κυνηγός… Δεν κυνηγούσε για να φάει; Η ανάγκη για
κορεσμό της πείνας εξέλιπε. Όχι όμως και το ­ μοβόρικο; ­ ένστικτο. Βασικό
ένστικτο. Περασμένο στο DNA.

Διαβάζω: Πέρασε τον σύντροφό του για αγριογούρουνο. Τον σκότωσε…

Λασπολόγε!!

Πες το κακή στιγμή. Μήπως είναι το μόνο ατύχημα που συμβαίνει καθημερινά;

Μην τα βάζετε με τους κυνηγούς. Είμαστε πολλοί.

Οι οικολόγοι; Πληρωμένες ευαισθησίες.

Άδικα μάς διασύρετε. Δες το σαν λούνα παρκ… Δεν χτυπάς κέντρο και παίρνεις
δωράκι; Πειράζει που το δωράκι είναι νεκρό; Είναι και τρυφερός μεζές. Κάνουμε
κάτι γλέντια…

Διαβάζω: Η φύση κινδυνεύει. Εξαφανίζονται είδη…

Ψέματα!! Εμείς μεγαλώνουμε θηράματα. Τα τρέφουμε. Τα παχαίνουμε. Καλοπερνάνε!
Μετά θα τα κυνηγήσουμε για να τα σκοτώσουμε. Μην το ακούς σαν βασανιστήριο.
Δεν είναι βαρβαρότητα. Έτσι η φύση δεν χάνει την ισορροπία της. Άλλωστε πόσες
φορές έχουμε περιθάλψει χαμένα λυκάκια και αλεπούδες. Το γράφει και ο Τύπος.
Δημόσιες σχέσεις; Μην είσαι καχύποπτος.

Βλέπω τη φωτογραφία με τα δεκάδες νεκρά πουλιά κατάχαμα. Τον υπερήφανο
σκοπευτή να ποζάρει.

Ακούω τον κυνηγό συνάδελφο. Την αγαπάμε τη φύση εμείς.

Τη φύση που σκοτώναμε…

Άλλωστε… Μην κατηγορείς εμάς. Εσύ δεν είσαι που τρως ψάρια;;;