Κλείνει ένα στα 4 στρατόπεδα

Με… ωτοασπίδες συνεδριάζουν τα μέλη των εννέα Επιτροπών ανώτερων
αξιωματικών του Πενταγώνου, που έχουν αναλάβει να υλοποιήσουν το Big Bang στο
Ελληνικό Στράτευμα.

Οι πιέσεις απ’ όλη την Ελλάδα για να μη θιγούν τόσο η σημερινή γεωγραφική
διασπορά των μονάδων (και τα εξ αυτής τοπικά οικονομικά οφέλη) όσο και τα
επιχειρησιακά κεκτημένα των επιμέρους Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων
κορυφώνονται.

Η ενίσχυση της διακλαδικότητας με τη συγκρότηση Μεικτών Στρατηγείων υπό το
ΓΕΕΘΑ και η αναδιοργάνωση του Στρατεύματος σε λιγότερες και πιο ευέλικτες
μονάδες έχει πλέον ημερομηνία έναρξης: με το νέο έτος, και καθώς το σχετικό
νομοσχέδιο θα έχει πλέον ψηφισθεί, αρχίζουν οι καταργήσεις, συγχωνεύσεις και
μεταφορές μονάδων που, κυρίως στον Στρατό Ξηράς, θα φέρουν τα πάνω κάτω:

* Κατάργηση του 25% των υπαρχόντων στρατοπέδων. Δηλαδή από τις περίπου 600
μονάδες-στρατόπεδα του Στρατού Ξηράς εκτιμάται από το ΓΕΣ ότι θα καταργηθούν
περίπου 150-200!

* Η μείωση του λειτουργικού κόστους θα φθάσει το 30%, δηλαδή θα
εξοικονομούνται 100 δισ. δρχ. κάθε χρόνο, όταν στο τέλος της πενταετίας,
ολοκληρωθούν οι αλλαγές!

* Η δομή θα αλλάξει ­ θα γίνει σε αρκετές περιπτώσεις και στο επίπεδο της
κορυφής διακλαδική.

* Η επάνδρωση των μονάδων που θα μείνουν θα είναι πλήρης με βάση τα διεθνή
στάνταρ.

* Ο προσανατολισμός θα είναι τέτοιος ώστε να αντιμετωπίζονται πλήρως οι
προβλεπόμενες στο «εθνικό δόγμα» απειλές, η κύρια των οποίων είναι η τουρκική.

Τα χρήματα από τη μείωση των λειτουργικών δαπανών (100 δισ. δρχ.), καθώς και
άλλα που θα προέλθουν από την αξιοποίηση των στρατοπέδων που θα
εγκαταλειφθούν, θα χρηματοδοτήσουν τα έργα και τις ρυθμίσεις για τη βελτίωση
των συνθηκών διαβίωσης των στρατιωτών. Συγκεκριμένα από την πώληση (ή
τιτλοποίηση ­ προείσπραξη μέσω Τραπεζών) του 50% των εκτάσεων αναμένεται να
εισπραχθούν 240 δισ. δρχ. το 2002 και άλλα 100 δισ. δρχ. το 2003.

Όπως είναι φυσικό, οι αλλαγές αυτές θα είναι σαρωτικές όσον αφορά μικρές και
διάσπαρτες μονάδες, εξ ου και η ανησυχία (ή, αντιστρόφως, η προσδοκία) σε
πολλές περιοχές. Διότι σε πολλές περιπτώσεις μέρος της οικονομικής ζωής του
τόπου είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη των στρατοπέδων και την… έξοδο του
στρατιώτη στην πόλη.

Οι… Σειρήνες έτσι που πολιορκούν τις Επιτροπές αλλά και την πολιτική ηγεσία
του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για τις αλλαγές δεν είναι λίγες: βουλευτές,
υπουργοί, εκπρόσωποι φορέων, ακόμα και ιεράρχες «επικίνδυνων» περιοχών
βρίσκονται επί ποδός πολέμου και ετοιμάζουν εξορμήσεις στο «Πεντάγωνο», αν οι
φόβοι τους επαληθευτούν… Όπως επί ποδός πολέμου βρίσκονται, για καθαρά
συντεχνιακούς λόγους, οι επιτελείς Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας καθώς
«χάνουν», επ’ ωφελεία του ΓΕΕΘΑ, το μεγαλύτερο μέρος της επιχειρησιακής
ευθύνης των μονάδων τους…

Βεβαίως, σε επίπεδο αρχηγών Γενικών Επιτελείων τα αρχικά σχέδια έχουν εγκριθεί
­ άλλωστε ο αρχηγός τού άμεσα «θιγόμενου» ΓΕΣ σε δύο μήνες θα κάθεται στην
καρέκλα του αρχηγού τού ΓΕΕΘΑ. Ωστόσο, οι αντιπαραθέσεις, έστω και με τη μορφή
της «δημιουργικής ανταλλαγής επιχειρημάτων», όπως λένε χαρακτηριστικά, έχουν
ήδη αρχίσει στις Επιτροπές. Όπως και σε επίπεδο κοινωνίας, όταν προ έτους
άρχισε πιλοτικά η Αμυντική Στρατιωτική Ανασυγκρότηση (ΑΣΑ) με διάλυση
ορισμένων μονάδων Πεζικού, Τεθωρακισμένων, Πυροβολικού και Ειδικών Δυνάμεων.

Στο πλαίσιο αυτό, το υπουργείο Εθνικής Άμυνας σχεδιάζει ειδική επικοινωνιακή
καμπάνια με πολιτικά χαρακτηριστικά, καθώς διαπιστώνει ότι τα δύσκολα της
υλοποίησης είναι μπροστά.

ΤΙ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΑΛΛΑΞΕΙ

Πρέπει να σημειωθεί ωστόσο ότι οι νέες αλλαγές είναι το Γ’ Κύμα αναδιοργάνωσης
των Ε.Δ. που άρχισε ήδη το 1998 με:

α. Τη μετάπτωση των μεραρχιών του Έβρου σε μηχανοκίνητες ταξιαρχίες (Α’ Κύμα).

β. Τη μετατροπή του Β’ Σώματος Στρατού (με έδρα τη Βέροια) σε Δύναμη Ταχείας
Αντίδρασης και την «απαλλαγή» του από τις παλαιές του μονάδες και από το
καθήκον ελέγχου συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής (Β’ Κύμα). Η Δύναμη Ταχείας
Αντίδρασης περιλαμβάνει πλέον όλες τις Ειδικές Δυνάμεις, την Αεροπορία
Στρατού, την 71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία (Κιλκίς), τη 2η Μηχανοκίνητη
Μεραρχία (Έδεσσας) ενώ έχει συνεργασία με το Ναυτικό και την Αεροπορία για τη
μεταφορά των δυνάμεών του με χόβερκραφτ Zubr και αποβατικά πλοία, καθώς και
αεροσκάφη C-130.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ

Οι μέχρι τώρα σχεδιασμοί προβλέπουν, σε επίπεδο μεγάλων μονάδων και
σχηματισμών του Στρατού Ξηράς, τα εξής:

* Πρώτον, την κατάργηση του Α’ Σώματος Στρατού, με έδρα την Κοζάνη.

* Δεύτερον, τη διάλυση της 11ης Μεραρχίας, στην Καβάλα.

* Τρίτον, τη μετάπτωση τριών μεραρχιών (Χανίων, Σερρών, Κιλκίς) σε ταξιαρχίες.

* Τέταρτον, τη μετάπτωση της 8ης Μεραρχίας (Ιωαννίνων) στην κατηγορία της
χαμηλής επάνδρωσης.

* Πέμπτον, τη μετάπτωση οκτώ ταξιαρχιών (όπως π.χ. της 4ης και της 5ης
Ταξιαρχίας Υποστηρίξεως) σε επιστρατευτικές.

* Έκτον, την ισχυροποίηση των μονάδων Καταδρομών και Αλεξιπτωτιστών που
αποκτούν πλήρη επάνδρωση.

* Έβδομον, την υπαγωγή των μονάδων και της περιοχής ευθύνης του Γ’ Σώματος
Στρατού (με έδρα τη Θεσσαλονίκη) σε άλλα Σώματα και την αναδιοργάνωσή του σε
Στρατηγείο:

­ για τις ειρηνευτικές αποστολές ελληνικών δυνάμεων στο εξωτερικό

­ για διάθεση στο ΝΑΤΟ (με χαμηλή ετοιμότητα και πολυεθνικό προσωπικό)

­ για διάθεση στον Ευρωστρατό (με πολυεθνικό προσωπικό).

* Όγδοον, ενοποίηση εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, σε διάφορα επίπεδα.

Τα «αγκάθια» για τα Μεικτά Στρατηγεία

Αν κάτι «στραβό και ανάποδο» εμφανίζεται στην ομάδα εργασίας του ΓΕΕΘΑ, που
έχει αναλάβει την επεξεργασία της «νέας δομής διοίκησης», είναι αυτό που
επιδιώκει να εξαλείψει: την απουσία πνεύματος διακλαδικής συνεργασίας!

Στις πρώτες μάλιστα συνεδριάσεις, τα μέλη της ομάδας από τους τρεις Κλάδους
λειτουργούσαν ακριβώς ως εκπρόσωποι των μερών μιας «συνομοσπονδίας»,
υπερασπιζόμενα συντεχνιακά τα επιχειρησιακά κεκτημένα και τη μοναδικότητα του
κάθε Γενικού Επιτελείου!

Η «τριβή», πάντως, έφερε αποτελέσματα και, με βάση τις κατευθύνσεις,
διαμορφώνονται ήδη τα Μεικτά (Διακλαδικά) Στρατηγεία, κάτω από τον
Επιχειρησιακό Έλεγχο του ΓΕΕΘΑ και του αρχηγού του. Αυτά μπορεί να είναι έως
και 6-7 ­ το πρώτο πλήρως διακλαδικό στρατηγείο ξεκαθαρίστηκε πάντως ότι θα
είναι η τέως ΑΣΔΕΝ.

Το Μεικτό αυτό Στρατηγείο θα έχει τακτικό έλεγχο (τη διεξαγωγή, δηλαδή, του
πολέμου) στο Αιγαίο και τις νήσους του. Η έδρα του θα είναι στην Αττική και,
κατά πάσα πιθανότητα, ο διοικητής του θα εναλλάσσεται μεταξύ των τριών Κλάδων.
Τις επιμέρους αποστολές θα τις αναθέτει σε αξιωματικούς του (και των τριών
Κλάδων), οι οποίοι θα έχουν στη διάθεσή τους μονάδες και του Στρατού Ξηράς και
του Ναυτικού και της Αεροπορίας.

Στην περίπτωση του Αιγαίου, το νέο μοντέλο δομής δυνάμεων είναι αμιγώς
διακλαδικό. Η φύση των πιθανών σεναρίων συγκρούσεων σε άλλα σημεία της
Επικράτειας επιβάλλει διαφοροποιημένα μοντέλα Μεικτών Στρατηγείων ­ όπου
ενδεχομένως σε κάποια εξ αυτών η συμμετοχή ενός ή και δύο Κλάδων να είναι
ισχνή ποσοτικά. «Το πνεύμα όμως είναι σαφές: διακλαδικότητα, διακλαδικότητα,
διακλαδικότητα!» είναι το στίγμα.