Χιονοδρομικό Λαϊλά

Στον ορεινό όγκο της Βροντούς και στη βόρεια πλευρά της κορυφής «Αλή
Μπαμπάς» το 1978 δημιουργήθηκε το χιονοδρομικό κέντρο (υψόμετρο 1.600) από τον
Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Σερρών. Λέγεται μάλιστα ότι το νερό της πηγής που
υπάρχει στην κορυφή φτιάχνει τον καλύτερο ακανέ (παραδοσιακό λουκούμι Σερρών).
Το χιονοδρομικό κέντρο Λαϊλιά απέχει από την πόλη των Σερρών 25 χλμ., και 105
χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Οι πίστες έχουν ανοιχτεί μέσα στο δάσος οξυάς και
ελάτου και σε μιαν απ’ αυτές έχει τοποθετηθεί φωτισμός για τους λάτρεις του
νυχτερινού σκι. Διαθέτει μια βασική χιονοδρομική πίστα (1.000 μ.) που
εξυπηρετείται από δύο συρόμενους αναβατήρες. Υπάρχει ακόμη ένα μικρός
συρόμενος αναβατήρας (200 μ.) και πίστα για τους αρχαρίους.

Βροντού-Κ. Νευροκόπι

Στα δελτία ειδήσεων όταν μιλούν για τις χαμηλότερες θερμοκρασίες που
καταγράφουν οι ανά την Ελλάδα μετεωρολογικοί σταθμοί αναφέρεται σχεδόν πάντα
το όνομα Κάτω Νευροκόπι. Είναι η κεντρική κωμόπολη σε μια κοιλάδα, σαν κι
εκείνη την παραμυθένια των πάγων!

Από τις Σέρρες ο δρόμος πρώτα οδηγεί στην Κάτω Βροντού, ένα συμπαθητικό χωριό
γεωργών, στο οποίο ξεχωρίζει η παλιά εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων. Μπαίνοντας
για τα καλά στην κοιλάδα, δίπλα ακριβώς από τον ασφάλτινο δρόμο βρίσκονται τα
πρώτα απομεινάρια μια άλλης εποχής, όχι πολύ μακρινής, που ακόμα δεν έχει
ξεχαστεί. Οι τσιμεντένιοι αντιαρματικοί στύλοι της Γραμμής Μεταξά, οι
σιδερένιες κολόνες που σχίζουν τον αέρα, οι τάφροι και τα πολυβολεία κάνουν
αισθητή την παρουσία τους, ενεργοποιώντας την ιστορική μνήμη. Δεύτερος
Παγκόσμιος Πόλεμος, Εποποιία του ’40, Ιταλοί και Γερμανοί εισβολείς… τώρα
εταίροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε εχθροί. Περισσότερο σφίγγεται η ψυχή
προχωρώντας από το Περιθώρι προς το χωριό Οχυρό. Επάνω ακριβώς από το χωριό
των 700 κατοίκων βρίσκονται τα ονομαστά οχυρά Λίσσε. Ο δρόμος μέχρι τα οχυρά
είναι κακοτράχαλος, αλλά με τα πόδια είναι κοντά.

Μια ολόκληρη πολιτεία στριμωγμένη στα σωθικά του βράχου. Μια ανήλιαγη
τσιμεντένια τρύπα τρωγλοδυτών με πολεμίστρες και κανόνια, πολυβολεία και
οπτικό πεδίο στην κοιλάδα. Μηχανοστάσια, κοιτώνες, ατέλειωτοι στενοί,
δαιδαλώδεις διάδρομοι, ένας τρομερός λαβύρινθος που επαναλαμβάνει την ανάσα
και τα βήματά σου σκορπώντας απίθανες ακουστικές ανακλάσεις, δημιουργώντας
τριπλάσια ένταση ήχου από το κανονικό! Κάπως έτσι είναι τα οχυρά Λίσσε.

Στο Κάτω Νευροκόπι, πέρα από τους τεράστιους σωρούς με ξύλα που τροφοδοτούν
τις ξυλόσομπες πάνω από 8 μήνες τον χρόνο, αναγνωρίζει κανείς τον ποταμό που
χάνεται στα σωθικά του βουνού και βγαίνει στο σπήλαιο του Μααρά, στη Δράμα,
σχηματίζοντας τον Αγγίτη. Εάν συναντήσετε την κωμόπολη χωρίς πάγο και χιόνι,
σίγουρα θα χάνει σε αίσθηση, αλλά και γραφικότητα… είναι όμως καλύτερα έτσι
για εκείνους που ζουν εκεί!

Σπήλαιο Αλιστράτης-Φαράγγι Αγγίτη

Ένα από τα σημαντικότερα σπήλαια που αξιοποιήθηκαν μόλις τα τελευταία χρόνια
και είναι επισκέψιμα πλέον από το κοινό είναι της Αλιστράτης Σερρών.

Χαρακτηριστικά μάλιστα αναφέρουμε ότι η μέχρι σήμερα γνωστή έκταση των
σπηλαίων είναι 25.000 τετραγωνικά μέτρα!

Από τις αρχές του αιώνα τα σπήλαια της Αλιστράτης ονομάζονταν «τρύπες» και οι
κάτοικοι εκεί έβρισκαν καταφύγιο σε δύσκολες περιόδους. Στις φοβερές αυτές
κρυψώνες ζούσαν αγριοπερίστερα, και οι κυνηγοί ήταν συχνοί θαμώνες της
περιοχής. Για την ηλικία των σπηλαίων το νούμερο 2.000.000 (έτη πριν) δεν
φαίνεται υπερβολικό και οι νυχτερίδες που κατοικούσαν στις στοές τους έχουν
αφήσει πίσω τους βουνά ολόκληρα από περιττώματα! Η σύγχρονη αξιοποίηση του
σπηλαίου είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη. Ύστερα από διαδοχικά τούνελ, οι βαριές
σιδερένιες πόρτες ανοίγουν και ένα απίθανο θέαμα (με τη βοήθεια κατάλληλου
φωτισμού) ξεδιπλώνεται εμπρός στα μάτια σου.

Η συνολική επισκέψιμη διαδρομή του ενός χιλιομέτρου είναι επίπεδη και η
συνοδεία κλασικής μουσικής στον εσωτερικό χώρο «ακούγεται» πετυχημένη. Το μάτι
δεν προλαβαίνει να καταγράψει τα πολύτιμα στολίδια και όσο προχωράς ο
διάκοσμος γίνεται πλουσιότερος.

Η συνύπαρξη δύο ή περισσότερων «θαυμάτων» στην Ελλάδα δεν είναι δύσκολη
υπόθεση. Έτσι λοιπόν βγαίνοντας από το σπήλαιο και περνώντας με τα πόδια τις
γραμμές του τρένου που ενώνει τη Δράμα με τις Σέρρες αποκαλύπτεται το φαράγγι
του ποταμού Αγγίτη. Μια βαθιά (80-100 μέτρα) και στενή ποτάμια κοιλάδα
στριφογυρνά ανάμεσα στα τραχιά βραχώδη πετρώματα, σχηματίζοντας μαιάνδρους.
Εκείνοι οι τυχεροί που έχουν περπατήσει ή το έχουν περάσει με φουσκωτή βάρκα
ποταμού (raft) ξέρουν ότι το φαράγγι του Αγγίτη κατοικήθηκε από πολύ παλιά,
γιατί εκεί έβρισκαν τροφή και νερό οι πρώτοι άνθρωποι. Η παρουσία τους από τον
5ο-6ο αιώνα π.Χ. αποδεικνύεται περίτρανα από τις βραχογραφίες που έχουν βρεθεί
(ελάφια, καμήλες!!!, ιππείς με ακόντια κ.ά.).

ΕΟΣ Σερρών, τηλ.: 0321-53790,

Χιονοδρομικό κέντρο: 0321-62400

Γραφείο χιονοδρομικού κέντρου: 0321-58784