Το γεωπολιτικό τζούντο του Ρώσου προέδρου

Τα ρωσικά στρατεύματα επέστρεψαν στην Καμπούλ έπειτα από απουσία δέκα χρόνων,
ακολουθώντας τον δρόμο που άνοιξαν οι αμερικανικές βόμβες. Ο πρόεδρος
Βλαντίμιρ Πούτιν ανοικοδομεί έτσι τη θέση της Ρωσίας στην Κεντρική Ασία και εν
τέλει τον ρόλο της στις παγκόσμιες υποθέσεις.

Ο κ. Πούτιν αποδέχεται τη στρατηγική πραγματικότητα ότι η Ρωσία δεν είναι
πλέον μια μεγάλη δύναμη. Σήμερα η Μόσχα μπορεί να φέρει σε πέρας τις
σημαντικότερες φιλοδοξίες της μόνο με τη βοήθεια ή τη συγκατάθεση άλλων χωρών
­ κυρίως των Ηνωμένων Πολιτειών. Η περίπτωση του Αφγανιστάν είναι ένα μικρό
αλλά εύγλωττο παράδειγμα της αποφασιστικότητας του κ. Πούτιν να χρησιμοποιήσει
την ισχύ άλλων για να βελτιώσει τη θέση του όπου μπορεί.

Ταυτόχρονα απαιτεί από αυτούς τους άλλους να συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν τη
Ρωσία σαν μεγάλη δύναμη. Αυτό δεν είναι μόνο βάλσαμο για την τραυματισμένη
εθνική υπερηφάνεια.

Το στυλ, ουσία

Προσφέρει επίσης στον κ. Πούτιν έναν τρόπο να αντιμετωπίζει ισχυρότερα έθνη ­
εφαρμόζοντας αυτό που ο Σαρλ ντε Γκωλ αποκαλούσε την ισχύ του αδυνάτου. Ο
Ρώσος μετρ του τζούντο μετατρέπει το στυλ σε ουσία.

Τα χαρακτηριστικά αυτής της στρατηγικής ευελιξίας φάνηκαν και στις
διαπραγματεύσεις του κ. Πούτιν με τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους σχετικά με την
πυραυλική άμυνα, στον διάλογο της Ρωσίας με το ΝΑΤΟ για μια ευρωπαϊκή
συγκυριαρχία στο θέμα της ασφάλειας και στην υπομονετική προσπάθεια του κ.
Πούτιν να υφάνει ένα δίκτυο νέας επιρροής ή ελέγχου στις πρώην σοβιετικές
Δημοκρατίες στα σύνορα της Ρωσίας. Σε καθεμιά από τις περιστάσεις αυτές, τις
τολμηρές αρχικές κινήσεις της Ρωσίας ακολούθησαν κινήσεις πλάγιες ή προς τα
πίσω.

Στρατηγικά συμφέροντα

Η Ουάσιγκτον θα πρέπει να αναγνωρίσει ότι η απόφαση του κ. Πούτιν να
υποστηρίξει ενθουσιωδώς τις στρατιωτικές κινήσεις της Αμερικής εναντίον των
Ταλιμπάν και της Αλ Κάιντα δεν ήταν κυρίως άσκηση αλτρουισμού και φιλίας. Έχει
κι αυτός στρατηγικά συμφέροντα, μερικές φορές εις βάρος των ΗΠΑ, άλλες όχι.
Αφού έλαβε την τολμηρή απόφαση να επιτρέψει στις ΗΠΑ τη χρήση αεροδιαδρόμων
πάνω από τη Ρωσία και να τις διευκολύνει να δημιουργήσουν προσωρινές βάσεις
στις πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες, ο κ. Πούτιν έστειλε στις 26 Νοεμβρίου στο
Αφγανιστάν το ρωσικό μεταγωγικό αεροσκάφος που μετέφερε στρατιώτες και
γιατρούς, επιβεβαιώνοντας ότι η Ρωσία έχει λόγο στο μέλλον του Αφγανιστάν και
παραδοσιακά συμφέροντα στην περιοχή.

Η πολιτική των ΗΠΑ πρέπει να αποδειχθεί τώρα αρκετά ευέλικτη, ώστε να
προσαρμοστεί στην ιδέα πως το ζιγκ ζαγκ είναι ο τρόπος που ο Βλαντίμιρ Πούτιν
κάνει τις δουλειές του, τόσο στο ριγκ του τζούντο όσο και στο Κρεμλίνο.