Δρόμοι

Πολλά «γεράκια»…

… μαζεύονται πάνω από το Ιράκ. Όταν μάλιστα αυτό το επισημαίνει ένα
άλλο (έστω πρώην) «γεράκι», τότε τα πράγματα γίνονται σοβαρά. Ο Έντουαρντ
Λούτβακ, πρώην σύμβουλος πολλών Αμερικανών προέδρων, πρώην τυφλωμένος
«εραστής» της παγκοσμιοποίησης και πρώην κήρυκας της αχαλίνωτης αμερικανικής
ισχύος, σήμερα βλέπει με κάποια επιφύλαξη το «Κόμμα του Πολέμου», με το δίδυμο
του Πενταγώνου (Ράμσφελντ-Γούλφοβιτς) να παίρνει το πάνω χέρι στην Αμερική και
να πρωτοστατεί στις πρωτοβουλίες για μια επίθεση εναντίον του Ιράκ.

Ένας στρατιωτικός…

…(έστω πρώην) έρχεται να αποδείξει και εδώ μια γνωστή ιστορική αλήθεια.
Όταν πρόκειται για την κήρυξη πολέμου, οι πιο «αιμοβόροι», εκείνοι που χωρίς
ενδοιασμούς είναι διατεθειμένοι να δουν να τρέχει μπόλικο αίμα (φτάνει αυτό το
αίμα να μην είναι το δικό τους), είναι οι πολιτικοί, οι «στρατηγοί της
πολυθρόνας». Αντίθετα, οι στρατιωτικοί, αυτοί που έχουν δει με τα μάτια τους
το αίμα να τρέχει στα πεδία της μάχης, τις πιο πολλές φορές αδίκως, είναι
εκείνοι που προβάλλουν τις πιο πολλές επιφυλάξεις, κάθε φορά που οι πολιτικοί
δεν μπορούν να συγκρατήσουν τις πολεμικές ιαχές τους. Έτσι και ο Κόλιν Πάουελ
έχει διαφωνήσει με μια επανάληψη του πολέμου του 1991 κατά του Ιράκ. Ο
στρατηγός, λέει ο Λούτβακ, γνωρίζει πως οι Σαουδάραβες δεν θα μπορούσαν να
(ξανα)βοηθήσουν σε έναν τέτοιο πόλεμο χωρίς σοβαρές εσωτερικές αντιδράσεις από
τους ισλαμιστές τους, γνωρίζει πως οι Κούρδοι είναι βαθιά διχασμένοι και πως
κάποιοι από αυτούς έχουν συνταχθεί με τον Σαντάμ, γνωρίζει πως η Τουρκία δεν
θα έβλεπε με καλό μάτι ενδεχόμενες κουρδικές νίκες εναντίον του Σαντάμ.

Οι στρατιωτικοί…

… συμφωνούν πιο πολύ με τον Πάουελ παρά με τους πολιτικούς
προϊσταμένους τους στο Πεντάγωνο. Από το αίσθημα πως η Αμερική είναι ευάλωτη –
όπως έδειξε το τρομοκρατικό πλήγμα της 11ης Σεπτεμβρίου – εκτρέφεται το «Κόμμα
του Πολέμου». Όμως, ο Πάουελ επιμένει πως ενδεχόμενη νέα εκστρατεία κατά του
Ιράκ δεν θα ήταν καθόλου καλή ιδέα. Με την ίδια επιφύλαξη είχε αντιμετωπίσει
και τους βομβαρδισμούς στο Αφγανιστάν. Τώρα που φαίνεται να καταλήγουν σε κάτι
που θα μπορούσε να ονομαστεί «νίκη», τα «γεράκια» βγάζουν τα νύχια τους στον
Πάουελ και τον «καρφώνουν» στον Μπους πως είναι «λαπάς», θυμίζοντας στον
πρόεδρο πως είχε αντιταχθεί και στον βομβαρδισμό του Κοσσυφοπεδίου το 1999 και
στον πόλεμο του πατέρα του κατά του Ιράκ. Τίποτα καλό δεν μπορεί να βγει από
όλα αυτά.

Η μεγάλη αδυναμία…

… του «Κόμματος του Πολέμου» είναι βέβαια πως ο Πάουελ είναι
επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας. Αν στον κατάλογο με τους στόχους
αποφασιστεί να προστεθεί το Ιράκ πλάι στο Αφγανιστάν, ο Πάουελ θα αναλάβει τη
διπλωματική προπαρασκευή ενός πολέμου στον οποίο δεν πιστεύει. Και όσο πιο
«περιφανή νίκη» χαρακτηρίσουν οι Αμερικανοί την αφγανική εκστρατεία τους, τόσο
το χειρότερο για τον Πάουελ, τόσο το χειρότερο για το Ιράκ, τόσο το χειρότερο
για όλους.