ΓΝΩΜΗ Η προδοσία των αρχών της δικαιοσύνης

Έχοντας δεχθεί κακές συβουλές από έναν ανήσυχο και έμπλεο πανικού υπουργό
Δικαιοσύνης, ένας πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής έχει μόλις
αποφασίσει τη συγκρότηση στρατοδικείων για πρόσωπα που δεν είναι πολίτες των
ΗΠΑ και θεωρούνται ύποπτοι για τρομοκρατικές ενέργειες.

Στην περίφημη διαταγή του «έκτακτης ανάγκης», ο Αμερικανός πρόεδρος
παραδέχεται ότι παραμερίζει μέσω αυτού του τρόπου τις «αρχές δικαίου και τους
κανόνες που διέπουν την αποδεικτική διαδικασία», που αποτελούν τη θεμελιώδη
βάση του αμερικανικού συστήματος δικαίου.

Αρπάζει κατ’ αυτόν τον τρόπο την εξουσία να παρακάμψει τη νόμιμη οδό και τα
δικαστήρια και να στήσει τα δικά του στρατοδικεία ­ ομάδες αξιωματικών που θα
δικάσουν πρόσωπα που δεν είναι πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής,
και για τους οποίους ο πρόεδρος χρειάζεται μονάχα να ισχυρισθεί ότι «έχει λόγο
να πιστεύει» πως είναι μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων.

Τα μέλη της αυλής του προέδρου Μπους λένε: «Μην τους πάτε μαλακά αυτούς τους
τύπους. Τώρα θα φροντίσετε να τηρηθούν οι διαδικασίες; Έχετε ξεχάσει τους
5.000 νεκρούς; Τώρα γίνεται πόλεμος, δεν το βλέπετε; Αν κάνουμε και κανένα
λάθος, καμιά παρασπονδία, μπορούμε να ζητήσουμε συγγνώμη από τους
φιλελεύθερους τύπους, αργότερα.

Αυτά είναι τα επιχειρήματα των δήθεν σκληρών. Σε μια εποχή που ακόμα και
φιλελεύθεροι συζητούν περί της ηθικής του βασανισμού υπόπτων για τρομοκρατικές
ενέργειες ­ συγκρίνοντας την απέχθειά τους για τη βαραβαρότητα με την ανάγκη
να σωθούν αθώες ζωές ­ είναι επιτέλους καιρός για τους συντηρητικούς
εικονοκλάστες και τους δεδομένα σκληροπυρηνικούς να φανούν υπέρμαχοι των
αμερικανικών αξιών.

Τελικά ποιος είναι ο στόχος μας; Δεν είναι να πλήξουμε τον Μπιν Λάντεν και το
τρομοκρατικό του δίκτυο; Τότε λοιπόν, η λύση δεν είναι να διαφθείρουμε το
δικαιικό μας σύστημα. Η λύση είναι να κάνουμε τη σπηλιά του, τάφο του.

Αλλά τι θα γίνει αν ανακοινώσει την απόφασή του να παραδοθεί και έλθει προς
εμάς, ανεμίζοντας μία λευκή σημαία; Δεν είναι στην παράδοσή μας να σκοτώνουμε
τους κρατουμένους μας. Πολύ καλύτερα, ο Αμερικανός πρόεδρος θα πρέπει να
δημιουργήσει μία πολιτική «συνολικής παράδοσης»: να παραδοθεί ολόκληρη η Αλ
Κάιντα ή κανείς τους.

Και αν παραδοθούν ­ ο Μπιν Λαντεν και όλοι οι υπόλοιποι ­ τότε θα τους
χειριστούμε βάσει του δικαίου. Αν όχι ­ όπως είναι το πιο πιθανό, καθότι ο
κύριος αυτός τρομοκράτης δηλώνει ότι προτιμάει να αυτοκτονήσει και να γίνει
«μάρτυρας» ­ τότε οι Αμερικανοί δεν θα έχουν καμιά ανάγκη να προδώσουν τις
θεμελιώδεις αρχές της δικαιοσύνης.