Οι καιροί αλλάζουν…

Δίπλα στη φωτιά. Μικρή Αφγανή σε χωριό στα σύνορα του Αφγανιστάν με το Τατζικιστάν προσπαθεί να ζεσταθεί

Με την ανακοίνωση ότι γερμανικά στρατεύματα θα σταλούν να πολεμήσουν στο
Αφγανιστάν, δίπλα στα γαλλικά, βρετανικά και αμερικανικά που ήδη έχουν σταλεί
εκεί, δημιουργείται διεθνής πανστρατιά. Η απόφαση της ιταλικής κυβέρνησης να
στείλει και ιταλικές ναυτικές και στρατιωτικές δυνάμεις να πάρουν μέρος στον
πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας θυμίζει ένα παλιότερο κεφάλαιο της σύγχρονης
ιστορίας, όταν η αμερικανική ανάμειξη στην εσωτερική πολιτική των ευρωπαϊκών
κρατών ήταν διαφορετική:

Αντιγράφω από άρθρο του William Pfaff στην «International Herald Tribune»
(14/3/98): «Η αμερικανική ευθύνη σε συγκεκριμένες πράξεις τρομοκρατίας στην
Ιταλία κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 με στόχο την ανατροπή της
Ιταλικής Δημοκρατίας έφτασαν στην ιταλική Δικαιοσύνη. Η συγκαλυμμένη εκείνη
επιχείρηση θα πρέπει να αντιμετωπισθεί όχι ως ένα μεμονωμένο περιστατικό που
απέτυχε, με τις όσες κακές παρενέργειες για όσους είχαν ανάμειξη, αλλά γι’
αυτό που αντιπροσωπεύει σε σχέση με την αμερικανική πολιτική ηθική».

Τον Δεκέμβριο του 1969, είχε εκραγεί βόμβα που είχαν τοποθετήσει τρομοκράτες
στην Εθνική Αγροτική Τράπεζα του Μιλάνου. Από την έκρηξη εκείνη έχασαν τη ζωή
τους 16 άνθρωποι και πολλοί άλλοι είχαν τραυματισθεί. Ήταν η πρώτη από μια
σειρά ανώνυμων τρομοκρατικών ενεργειών που είχαν προκαλέσει στην Ιταλία
ακροδεξιά στοιχεία. Στόχος των τρομοκρατικών αυτών ενεργειών ήταν να
ενοχοποιηθεί η ιταλική Αριστερά και να στηθεί το πρόσχημα για την καταστροφή
της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Το κλίμα

Ποια όμως ήταν η ατμόσφαιρα που ευνοούσε την αμερικανική ανάμειξη; Στα 1968 το
ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα είχε πάει πάρα πολύ καλά στις γενικές εκλογές και
βρισκόταν πίσω από πολλές διαδηλώσεις νέων, που διαμαρτύρονταν για τον πόλεμο
στο Βιετνάμ. (Ανάλογες διαδηλώσεις γίνονταν στη Γαλλία, αλλά και στις ΗΠΑ. Ο
Ψυχρός Πόλεμος στο αποκορύφωμά του, λόγω της εισβολής των δυνάμεων του
Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία). Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, ορισμένοι
ηγέτες του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Ιταλίας, στους οποίους
συμπεριλαμβανόταν ο πρώην πρωθυπουργός Άλντο Μόρο (που δολοφονήθηκε αργότερα
από την τρομοκρατική οργάνωση Ερυθρές Ταξιαρχίες), πραγματοποιούσαν ανοίγματα
προς τα αριστερά, προκειμένου να επιτρέψουν στους Κομμουνιστές ­ το μεγαλύτερο
τότε κόμμα στην Ιταλία ­ έναν μεγαλύτερο ρόλο στις υποθέσεις της χώρας.
Σύμφωνα με τον Ιταλό δικαστή Γκουίντο Σαλβίνι, που διεξήγε το ανακριτικό έργο
γύρω από τη βομβιστική επίθεση στην Εθνική-Αγροτική Τράπεζα στο Μιλάνο, «οι
Αμερικανοί γνώριζαν εκ των προτέρων για την επίθεση αυτή όσο και για άλλες
βομβιστικές επιθέσεις κατά την περίοδο εκείνη και δραστήρια υποστήριζαν τη
στρατηγική της έντασης με στόχο να αποσταθεροποιηθεί το ιταλικό κράτος και να
δημιουργηθούν συνθήκες για στρατιωτικό πραξικόπημα».

Η ιταλική τηλεόραση μετέδωσε πρόσφατα, σε δύο συνέχειες (και αναμεταδόθηκε από
το γαλλο-γερμανο-βελγικό δορυφορικό κανάλι ARTE), ένα ερευνητικό ρεπορτάζ της
για τη βομβιστική επίθεση του 1969 στο Μιλάνο.

Στο αποκαλυπτικό εκείνο τηλεοπτικό πρόγραμμα, πρώην αξιωματούχοι της CIA,
καθώς και επιζώντες των νεοφασιστικών ιταλικών ομάδων που είχαν ανάμειξη στη
βομβιστική επίθεση, παραδέχτηκαν την αμερικανική ανάμειξη. Οι κατηγορίες αυτές
έχουν επανειλημμένα δει τη δημοσιότητα στον ευρωπαϊκό Τύπο, αλλά ουδέποτε
υπήρξε επίσημη αντίδραση από την αμερικανική κυβέρνηση. Ο δικαστής Σαλβίνι
είχε πει ότι «υπάρχουν και ξένοι πολίτες που θα παραπεμφθούν στη Δικαιοσύνη»,
αλλά τελικά δεν παραπέμφθηκαν.