[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Μία από τις σπουδαιότερες Ελληνίδες που τίμησαν τη Βουλή και την Αριστερά, η
Μαρία Καραγιώργη, έστειλε μια επιστολή στον Μανόλη Γλέζο. Και του γράφει για
την αποψινή αντιπολεμική συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος, για την οποία
καθοριστικό ρόλο έπαιξε (εκτός του Μανόλη Γλέζου) ο Μίκης Θεοδωράκης.

«Θα ήθελα να συμμετάσχω στην εκδήλωση», γράφει, «αλλά το σοβαρό πρόβλημα
υγείας και η ηλικία μου γίνονται απαγορευτικά. Είμαι όμως ολόψυχα κοντά σας σ’
αυτή τη διαμαρτυρία, γιατί είναι ολοφάνερο ότι οι Αμερικανοί κάνουν πόλεμο
εναντίον του Αφγανιστάν για δικά τους συμφέροντα και όχι εναντίον της
τρομοκρατίας, την οποία όλοι καταδικάζουμε.

Και εγώ, λοιπόν, με όση δύναμη μού μένει ακόμα ­ συνεχίζει ­ φωνάζω μαζί σας:
Σταματήστε το έγκλημα, σταματήστε να σκοτώνετε αθώους, σταματήστε τη δική σας
τρομοκρατία εναντίον ενός λαού».

Ίσως δεν αποτελεί είδηση που η Μαρία Καραγιώργη άλλη μία φορά είναι συνεπής
στις αρχές της, στην ιστορία της, στους αγώνες της ­ άρχισαν πολύ πριν από τη
ναζιστική κατοχή ­ αλλά και στην οικογενειακή της πορεία.

Εκείνο που μπορεί να αποτελεί… είδηση είναι ότι τόσες δεκαετίες αγώνων της
Μαρίας, του Μανόλη, του Μίκη, της Ντολόρες, του Ερνέστο δεν έφεραν εκείνο το
αποτέλεσμα που ασφαλώς περιμένει κάθε λογικός άνθρωπος, ο οποίος μπορεί ακόμα
να ερωτεύεται.

Η ειρήνη δεν έφτασε ακόμα όχι μόνον στο Αφγανιστάν, την φτωχότερη και πιο
τραγική στους καιρούς μας χώρα της Ασίας, αλλά και στη Μέση Ανατολή, στον
Περσικό Κόλπο, στην Αφρική, στη Λατινική Αμερική…

Ένας πολιτικός δεν μπορεί να δώσει εύκολα απάντηση στα εύλογα ερωτήματα που
προκύπτουν. Ωστόσο δεν αποτελεί ντροπή να πει πως «σε πιάνει απελπισία που
στον 21ο αιώνα η υπόθεση της ειρήνης παραμένει ακόμα το ζητούμενο».

Οι ηθοποιοί μας, πάντως, από το σανίδι, αλλά και από το παρασκήνιο του θεάτρου
και της ζωής με την ανακοίνωσή τους δίνουν μία διέξοδο: «Ετούτος ο τόπος δεν
βγάζει μόνο πέτρα και ήλιο. Βγάζει και ανθρώπους που δεν φοβούνται να
αναλάβουν τις ευθύνες τους».